Kardeşlerin ortak kaderi

İsimli konu WH 'WH Haber Bülteni' kategorisinde, Rec0 üyesi tarafından 5 Mayıs 2017 tarihinde yazılmıştır. Kardeşlerin ortak kaderi hakkında bilgi ve tartışmalar.

  1. Rec0

    Rec0 Yönetici

    DENİZLİ'nin Babadağ İlçesi Kelleci Mahallesi'nde yaşayan doğuştan görme engelli 3 kardeş, hayatın zorluklarını el ele vererek aşmaya çalışıyor.

    Babadağ İlçesi Kelleci Mahallesi'nde yaşayan 7 kardeşten üçü olan Osman Işıkdemir (64), Nurettin Işıkdemir (52) ve Mehmet Işıkdemir (46), doğuştan görme engelli dünyaya geldi. Baba Süleyman Işıkdemir, en büyük oğlu Ali Işıkdemir'den sonra görme engelli olarak dünyaya gelen ikinci oğlu Osman Işıkdemir'i İzmir'e hastaneye götürüp, muayene ettirdi. Oğlunun doğuştan görme engelli olduğunu öğrenen baba Süleyman Işıkdemir'in daha sonra doğan oğullarından Nurettin Işıkdemir ve Mehmet Işıkdemir de görme engelli dünyaya geldi. Aynı evde yaşayıp birlikte büyüyen engelli 3 kardeş, hiç evlenmedi, hiç okula gitmedi.

    Anne ve babalarının hayatlarını kaybetmesi ve diğer kardeşlerin de evlenip ayrı ev kurmaları üzerine yalnız yaşamaya başlayan 3 kardeş, kendi ayakları üzerinde durarak geçimlerini sağlıyor. Tek eğlenceleri evden çıkıp Kelleci'de dolaşmak olan üç kardeşi, ya ağabeyleri Ali Işıkdemir ya da yakınları ellerinden tutup gezdiriyor. Üç kardeş geçimlerini ise, üç ayda bir aldıkları 1620'şer lira engelli maaşıyla sağlıyor.

    BİR KEZ DENİZLİ DIŞINA ÇIKTI, DOLANDIRILDI

    Günlerini evde televizyon veya radyo dinleyerek ya da kahvehaneye gidip sohbet ederek geçirdiklerini anlatan Osman Işıkdemir, Denizli dışına yalnızca bir kez, 1984 yılında İstanbul'a gittiğini söyledi. Işıkdemir, "Yalnızca ben bir kez şehir dışına çıktım. Beni götüren kişi de dilendirip, dolandırdı, orada terk etti. Babadağlı bir vatandaşı tesadüfen buldum ve beni evime gönderdi. Başka bir yere hiç gitmedim. Hayatımız bu mahallede geçiyor. Göremediğimiz için çok zorluklar çekiyoruz, ama hayata yine de tutunmaya çalışıyoruz. Sanatçılardan en çok Sibel Can ile tanışmak, onunla konuşmak isterdim" dedi.

    "HAYATIMDAN MEMNUNUM"

    İnsanlardan hayatın kıymetini bilmelerini isteyen Nurettin Işıkdemir, "Ben görmememe rağmen hayatımdan memnunum. Herkes hayatının değerini bilsin, elimiz ayağımız tutuyor, işlerimizi yapabiliyoruz. Daha kötü durumda olanlar var. Gidip geleceğimiz yerlere yakınlarımızın sayesinde gidebiliyoruz" dedi. Mehmet Işıkdemir de, gezerken düşmekten korktukları için sokakta dikkatlice ilerlemeye çalıştıklarını söyledi.

    KİŞİSEL İHTİYAÇLARINI KARŞILIYORLAR

    En büyük ağabey Ali Işıkdemir, diğer kardeşleri Ramazan Işıkdemir (62), İbrahim Işıkdemir (59) ve Azmi Işıkdemir'in (51) herhangi bir engeli bulunmadığını belirterek, hepsinin görme engelli kardeşlerine sahip çıktığını anlattı. Ali Işıkdemir, "Dışarı çıkmaları için genelde ben kardeşlerime yardımcı oluyorum. Bazen de kendileri bildikleri yerlerden tutunarak sokağa çıkıp geri geliyorlar. Evdeki kişisel ihtiyaçlarını da kendileri görüyorlar. Akrabalarımız da yemekleri yapıyor, diğer ihtiyaçlarını gideriyor" dedi.
    5 Mayıs 2017
    #1
  2. Kardeşlerin ortak kaderi Cevapları

soru sor

Kardeşlerin ortak kaderi