breakerturk

Merhaba ...Sana artık ne diye hitap edeceğimi bile bilmiyorum,kendi gururumu hiçe sayıp söylüyorum başkasını sevmene rağmen seni hala seviyor, hala istiyorum; sensiz geçen bunca zamana rağmen. Bu sevgi belki seni seviyorum demenin güzelliğinden, kim bilir belki de senin güzelliğinden? Bazı anlar olur ki şu koskoca dünyanın ortasında yapayalnız kalırım, düşünecek hiçbir şeyin kalmadığı, sevilecek birilerinin olmadığı, bir dünya. Nedendir yine bir şeylere ihtiyaç duyarım yani söylemesi benim için çok zor; sana ihtiyaç duyarım. Sonra seni aramaya koyulurum sağda-solda, yolda-izde....; dünyanın boş olduğunu görmeye başladığım zaman anlarım; seni aramanın anlamsız olduğunu, sonra ağlarım! Gözyaşlarım sensizliğe mi, dünyanın boş olduğuna mı bilmiyorum. Ruhumda sadece sevginin doldurabileceği bir boşluk oluşur...Sanırım ilacı bir adet üretilmiş bu boşluğun.(umarım bir numunesi daha vardır şu bomboş koca dünyada) Şimdi neredesin kiminlesin ne yapıyorsun bunları gerçekten bilmek isterdim. Kahretsin! Unutulduğumu düşündükce mahvoluyorum. AnlaMIyorsun değilmi. Bunları duysan -ki her zaman benden gelenleri kulağınla duydun- ne olurdu bir seferde kalbinle dinlesen, ne kaybederdin, sevilmenin güzelliğini paylaşarak yaşamak varken ne vardı ne vardı sanki alıp götüren seni. Umarım bensiz mutlusundur, mutsuzluğunu isteyemem. En çokta benimle mutlu olmanı isterdim. Belki de sana ümit ettiğim o mutluluğu veremediğim için şimdi nerede olduğunu bilmiyor, sensizlik içinde kıvranıp duruyorum. Ayrılık yolcu uğurlamak gibiydi, sakinliğim o yüzdendi belki de. Döneceğini ümit ettim durdum. Arkandan su dökmeyi unuttuğumda iş işten çoktan geçmişti. Hayat bunu öğretti bana; görmek için gözün yetersiz olduğunu, duymak için kulakların.... gerçekleri görmek için, duymak için aslında bir akıl birde kalbin yeterli olduğunu da öğretti..... Şimdi yanımda olsan ve sevgiliye söyleneceklerin en güzeli kalbimden düşürmediğim o iki kelimeyi sana haykıra haykıra söylesem SENİ SEVİYORUM desem, sende sadece buna gözlerinin güzelliği gibi kalbinden bir name yollasan ah ulan ah be ... ah ki ne ah Yine daldım sensizliğe aslında sensiz hiç olmadığımı sana anlatabilmek var ve yazdığım bütün yazıların iki kelime sonsuz satır olduğunu anlatmak var sana..... insan bunca sevilirde bunu nasıl görmez anlamak var. ayrıldığın günün acısıyla her gün bir önceki günü ararcasına kahroluyorum sesini özledim saçının teli ni özledim gözünün bebeğini küpelerini bile seni özledim seni özledim seni özledim seni sevdim sevgimsiz ne yapacaksın şu bomboş dünyada bilmiyorum Bir gün gelecek ben de terk edeceğim seni. Beni sensizlikten yakmayacak birini bulacağım elbet. Güzelliğini en çok fark edenin ben olduğumu anlayan biri olacak...