Halil Ağa Gerçeği (okunmalı)

BenJAMİN TM® · 11-14-2007, 07:35 AM

>>Halil Ağa Gerçeği
>>
>>"Gel yardım et bana Nuri...Kaçalım köşkten..."
>>Onun bu içtenlikli isteğine karşı çıkmak, büyük haksızlık olacaktı.
>>"Tamam, sen planı hazırla, ben uygulamasını yaparım..."
>>
>>Atatürk ve Nuri Conker, birinin hazırladığı ötekinin uyguladığı plan
>>sonunda Florya Köşkü'nün tüm nöbetçilerini atlattılar ve köşkten
>>kaçtılar.
>>
>>Altlarında, Nuri Conker'in bir arkadaşının arabası vardı. eylül sonu
>>akşamı sonbaharın tadını çıkararak, Çekmece' ye doğru gidiyorlardı.
>>
>>Birden Atatürk'ün gözleri akşam güneşi altında çift süren bir köylüye
>>takıldı. Yaşlı bir adamdı bu. Sapanın sapına iyice yapışmış, toprakları
>>yavaş yavaş deviriyordu. Fakat çiftin bir yanında öküz, bir yanında
>>merkep vardı. Eşit güçlerle çekilmediği için sapan yalpa yapıyordu.
>>Atatürk şoföre durmasını söyledi. İndiler. köylüye seslendi:
>>"Kolay gelsin ağa!.."
>>Köylü bu sese başını çevirmeden karşılık verdi:
>>"Kolay gelsin""İşler nasıl ağa? Bu yıl mahsulden yüzünüz güldü mü?"
>>Köylü isteksiz konuştu:
>>"Tanrı'nın gücüne gitmesin bey, bu yıl yufkaydı mahsül. Kabahatin acığı
>>bizde, acığı yukarıda! biz geç davrandık, yukarısı da rahmeti esirgedi."
>>"Bakıyorum, sabanın bir yanında öküz, bir yanında merkep koşulu. Öküzün
>>yok mu senin?"
>>"Var olmasına vardı ya, hıdrellezde vergi memurları sattılar."
>>"Hiç vergi memurları köylünün üretim aracını satar mı? Olmaz böyle şey!
>>muhtara şikayet etseydin..."
>>Köylü güldü:
>>"Muhtar başında deel miydi memurun, a bey?"
>>Atatürk dudaklarını dişleri arasında ezerek konuştu:
>>"Kaymakama gitseydin."
>>Köylü iyice güldü.
>>"Sen de benle gönül mü eyleyon beyim?" dedi.
>>Atatürk konuşmayı sürdürdü.
>>"E peki, İstanbul şuracıkta geleydin valiye anlataydın derdini.... Onun
>>işi bu değil mi?"
>>Köylü Atatürk'ün saflığına inanmış iyiden iyiye gülüyordu. Konuşmanın
>>tadını çıkardığı için keyiflenmişti de biraz. Kestirip attı:
>>"Bırak şu sağırı allasen, biz onun buralardan gelip geçtiğini çok
>>gördük. Yakasına yapışsak acep derdimizi duyurabilir miyiz?"
>>Atatürk sordu:
>>"Adın ne senin ağa?"
>>"Halil... Köylük yerde sorsan, Halil Ağa derler..."
>>"Demek varlıklısın?.. Ağa dediklerine göre."
>>"Acık çiftimiz-çubuğumuz varken adımız ağa' ya çıkmış."
>>"Peki Halil ağa, bu senin işin beni bayağı meraklandırdı. benim
>>bildiğime göre, bir çiftçinin üretim aracı elinden alınmaz. sen aldılar
>>diyorsun. Hadi kaymakam şöyle, vali böyle diyelim; e peki bir başvekil
>>İsmet Paşa var bilir misin?"
>>"Bilmez olur muyum, beyim?"
>>"Tamam öyleyse, hemen her hafta İstanbul'a geliyor. Florya Köşkü' ne
>>iniyor. Köşk de şuracıkta. bir gün kapıda bekleseydin de derdini
>>dökseydin ona...Herhalde çaresini bulurdu."
>>"Sen benim konuşmamdan hoşlaştın, Gönül eyliyorsun. ama bak şimci,
>>tutalım gittim vardım, beni o kapıya koymazlar ya...Tutalım ki kodular,
>>koskoca İsmet Paşa' mızı göstertmezler ya. Tut ki gösterdiler ya ona
>>halimi nasıl yanacağım hele; o sağırın sağırı! heç işitmez beni..."
>>Nuri Conker, lafa karışmak istedi, Atatürk bir hareketiyle onu durdurdu.
>>"E peki, bakalım bu dediğime ne bulacaksın!" dedi
>>"Atatürk koca yaz şuracıkta oturup duruyordu. Gitseydin, çıksaydın
>>önüne, anlatsaydın halini. O da seni yüzüstü bırakacak değildi ya!.."
>>Köylü iyice keyiflenmiş, gülüyordu.
>>"Sen ne diyorsun bey?" dedi.
>>"Mustafa Kemal Paşa Atatürk'ümüzün yüzünü görmek için peygamber gücü
>>gerek... Hem, tut ki gördük. Yiyip içmekten, işinden gücünden başını
>>kaldırıp bizim öküzün arkasından mı seyirecek?.."
>>Halil Ağa, sigarasının son nefesini ciğerlerine doldururken, Atatürk'ten
>>yeni aldığı sigarayı da kulağının arkasına yerleştiriyor, çiftinin
>>başına gitmeye hazırlanıyordu. konuşacak bir şey de kalmamıştı. Atatürk
>>köylünün omuzuna elini koyarak,
>>"Senden hoşlandım Halil Ağa" dedi.
>>"Bir gün köyüne de gelir, bir ayranını içerim. Açık yürekli bir
>>vatandaşsın. Ama yine de sana söylüyorum, hakkını kimsede bırakma
>>ara!.."
>>Döndüler, arabaya bindiler. Halil Ağa, onları uğurladı.
>>"Meraklanma beyim, evelallah heç kimse bizim hakkımıza el değdiremez.
>>Fakat bu, devlet baba' ya borçtur. Ödenmesi gerek..."
>>Otomobil hareket etti. Atatürk'ün canı sıkılmıştı. "Bir uygun yerden
>>dönelim, tadı kaçtı bu işin!.." dedi.
>>Dönüş yolunda Atatürk konuşmuyor, sigara üstüne sigara yakıyordu.
>>Yüzünde ince bir keder vardı.
>>"Yahu çocuk, şu Halil Ağa'nın vergi borcundan öküzünü satmışız, merkeple
>>çift sürüyor, hala da 'devlet baba' diyor. Ne mübarek millet, bu
>>millet!.."
>>
>>Köşke döndüklerinde Atatürk yaverine emretti:
>>"Şimdi" dedi: "istanbul'da ne kadar bakan, milletvekili varsa hepsini
>>telefonla bulacaksın!.. Bu akşam kendilerini yemeğe bekliyorum. ayrıca
>>vali Muhittin Üstündağ ile İsmet Paşa'yı bul, onlara da haber ver."
>>
>>Yaver odadan çıktı.. Atatürk, Nuri Conker' e döndü:
>>"Şimdi sen de arabayla çıkıp o Halil Ağa'ya gideceksin. Ona benim kim
>>olduğumu söyleme. Tüccar, zengin bir adam filan dersin. 'seni sevdi,
>>sana öküz alıverecek' diye bir şeyler söyle, kandır. kuşkulandırmadan al
>>getir buraya."
>>O akşam Atatürk'ün sofrasında Başbakan İsmet İnönü, bakanlar,
>>milletvekilleri ve İstanbul valisi Muhittin Üstündağ'dan oluşan yirmi
>>beş konuk vardı. Atatürk, "bu akşam soframıza efendimiz gelecek" dedi.
>>"Kendisine nasıl davranacağınızı çok merak ediyorum."
>>
>>Bir süre sonra içeri başyaver girdi ve Atatürk'ün kulağına bir şeyler
>>söyledi. Atatürk "buyursun!" dedi.
>>Başyaver kapıyı açıp da Halil Ağa, gündüz konuştuğu beyin sofranın
>>başında oturduğunu, yanı başında da İsmet Paşa'nın yer aldığını görünce,
>>şaşkınlıktan dona kaldı. dizlerinin bağ çözülmüştü. Atatürk onu görünce
>>ayağa kalktı. Arkasından tüm konukları da ayağa kalktılar. Atatürk son
>>konuğunu, "Hoş geldin Halil Ağa" diye karşıladıktan sonra kendisini
>>sofradaki konuklarına tanıttı:
>>"İşte beklediğimiz, efendimiz" dedi.
>>Nuri Conker, Halil Ağa'yı Atatürk'ün sağ başına oturttu, kendisi de
>>yanındaki sandalyeye geçti. Atatürk, sofradakilere, o gün köşkten
>>Conker'le birlikte nasıl kaçtığını, Halil Ağa'yı, bir yanında öküz, bir
>>yanında merkeple çift sürerken nasıl gördüğünü, sigara yakmak
>>bahanesiyle nasıl kendisi ile konuştuğunu ayrıntılı bir şekilde
>>anlattıktan sonra şöyle dedi:
>>" Şimdi gerisini Halil Ağa ile birlikte yanınızda tekrarlayacağız. Ben
>>sorduklarımı baştan soracağım Halil Ağa da orada bana söylediklerini
>>olduğu gibi tekrarlayacak."
>>Halil Ağa'ya döndü:
>>"Bak beri, Halil Ağa" dedi. "Sen bu akşam benim baş misafirimsin. Senin
>>açık sözlülüğünü pek çok beğendiğimi bugün söyledim. konuşmamızdan sonra
>>sana hiçbir zarar gelmeyecek. öküzünü de alacağım. ama şimdi ben tarlada
>>sorduklarımı baştan soracağım, sen de orada söylediklerini aynen
>>tekrarlayacaksın. işte soruyorum: bakıyorum sapanın bir yanında öküz,
>>bir yanında merkep koşulu. Öküzün yok mu senin?"
>>Halil Ağa dudakları titreyerek Atatürk'ün ayağına kapanacak oldu.
>>Atatürk önledi:
>>"Yoo, bak böyle şey istemem. soruyorum cevap ver."
>>Soru-cevap valiye kadar aynen tekrarlandı. sofradakiler, soluk almadan
>>konuşmayı izliyorlardı. Ürkütücü sorulara gelmişti sıra. Atatürk sordu:
>>"Peki İstanbul şuracıkta, gideydin valiye, anlataydın derdini, onun işi
>>bu değil mi?"
>>Vali Muhittin Üstündağ, Halil Ağa'nın ancak iki metre ötesinden
>>kendisine bakıyordu. Nasıl desin? Ter basmıştı iyice, işi savuşturmanın
>>yoluna kaçtı:
>>"Vali Paşamızı biz görüp dururuz buralarda. Eteğine düşsek derdimizi
>>duyurabilir miyiz ki..."
>>"Olmadı bu, Halil Ağa... Bana dediğin gibi,dosdoğru..."
>>"Böyle demedik mi beyim?.."
>>"Ya, ben mi yanlış anladım?.. dur soralım bakalım Nuri'ye. Nuri, böyle
>>mi dedi bize Halil Ağa?"
>>Nuri Conker karşılık verdi. "Hayır paşam!.."
>>"Gördün mü?.. Demek aklında yanlış kalmış. Hani bir şey dediydin sen,
>>vali neden duymazmış?.. Aynen bana söylediğin gibi söyle."
>>Halil Ağa kekeleyerek konuştu:
>>"Köylük yerinde bizim dilimiz sağır demeye alışmıştır, paşam" dedi.
>>"Kusura kalma gayri..."
>> Atatürk gülmeye başladı:
>>"Diplomatsın ki, yaman diplomatsın, Halil Ağa...Ama şimdi diplomatlık
>>sırası değil, doğruyu konuşacağız... Söyle bana, orada dediğin gibi..."
>>Halil Ağa gözünü yumup, başını yere eğdi:
>>"Şaşırmıştım, ağzımdan yanlışlıkla 'bırak bu sağırı' diye bir laf
>>kaçırmışım.."
>>Sofrada gülüşmeler başlamıştı.
>>"Hadi buna da oldu diyelim. geçelim gerisine:
>>"E, peki bir başvekil İsmet Paşa var, bilir misin?"
>>Halil Ağa İsmet Paşa'nın yüzüne baktı ve gözlerini yere indirdi:
>>"Şanlı İsmet Paşamız bilinmez olur mu hiç? O bugüne bugün..."
>>Atatürk Halil Ağa'yı durdurdu.
>>"Bırak şimdi övgüleri" dedi. "Ben lafın gerisini getireyim: tamam
>>öyleyse, hemen her hafta İstanbul'a geliyor, Florya Köşkü' ne iniyor,
>>köşk de şuracıkta. Bir gün kapıda bekleseydin de derdini dökseydin ona.
>>Herhalde bir çaresini bulurdu."
>>Halil Ağa yine kaçamak yanıt verdi:
>>"Kapıya koymazlar ya bizi, koysalar da şanlı paşamıza öküzümüzü mü
>>yanacağız!.."
>>Atatürk'ün sesi iyice sertleşti:
>>"Beni uğraştırma, Halil Ağa" dedi. "Erkek adam sözünü yalamaz. ne
>>dediysen, tıpkısını tekrarlayacaksın!.."
>>Halil Ağa ürktü, toparlandı. başını yine yere gömüp konuştu:
>>"Şanlı paşamıza da sağır dedikti ya..."
>>"Yalnız sağır değil, 'sağırın sağırı' değil miydi?"
>>Halil Ağa yere eğik başını acıyla salladı:
>>"Öyle dedikti paşam, doğrusun!.." diyebildi.
>>Atatürk, İsmet Paşa konusunda daha fazla ısrar etmedi, sözü kendine
>>getirdi.
>>"Son soruyu sorayım şimdi" dedi. "Bunun da karşılığını ver, öküzünü al
>>git."
>>"Koca yaz şuracıkta Atatürk oturmuyor mu? gitseydin, çıksaydın önüne,
>>anlatsaydın halini. O da seni yüzüstü bırakacak değildi ya?"
>>"Hiç bırakır mı aslan paşam benim!.. Erip erişir de tarlama dek gelir,
>>halimi dinler."
>>"Bırak bunları Halil Ağa, dediğini tekrarla."
>>Halil Ağa birden diklendi. Her şeyi göze almış insanların yiğitliği
>>içinde doğruldu. Atatürk'ün gözlerinin içlerine bakarak konuştu.
>>"İşte bunu demem paşam" dedi. "Ağzıma ataş doldur, işte bunu demem!"
>>Atatürk gülmeye başladı:
>>"Zorlatacak bizi bu Halil Ağa, laf anlamıyor."dedi. "Mustafa Kemal Paşa
>> Atatürk'ümüzün yüzünü görmek için, peygamber gücü gerek demiştin,
>>yanılmıyorsam, 'görsem de, işinden gücünden, yiyip içmekten başını
>>kaldıracak da bizim öküzün arkasından mı seğirtecek' demiştin."
>>Halil Ağa'nın gözlerinden yaşlar inmeye başladı. tam kesilmiş,
>>duruyordu. Atatürk konuşmasını içtenlikle sürdürdü:
>>" Atatürk de işi içkiye vurmuş, sarhoşun biri' demeye getirdin ya fazla
>>üstelemeyeyim" dedi.
>>"Şimdi bak beni dinle, Halil Ağa... Seni şu kadar üzmemin sebebi, şunu
>>anlatmak içindi: Şu gördüğün altı bay hükümet... yani, biri başbakan,
>>ötekiler de bakan! Memlekete göz kulak olacak, işleri evirip
>>çevirecekler diye bu makama getirilmişler.
>>Bir kanun gerekti mi, bu baylar hemen sıvanırlar, İsviçre'den mi olur,
>>İtalya'dan mı olur, Fransa' dan mı, velhasıl neredense, bir kanun
>>buluştururlar, Türkçe'ye çevirtirler, sonra basıp imzayı gönderirler
>>Büyük Millet Meclisi'ne...Büyük Millet Meclisi dediğim, şu alt baştan
>>senin yanına kadar olan beyler. Kanun bunlara gelir. Bunlar da 'hükümet
>>elbette incelemiş, gerekeni düşünmüştür, benim ayrıca zorlanmama gerek
>>yok' derler ve kaldırırlar parmaklarını, olur sana bir kanun!..
>>Ama sonra bir vergi memuru gelir, vergi borcundan Halil Ağa'nın öküzünü
>>çeker, satar... Halil Ağa da tarlasını bir yanda merkep, bir yanda öküz,
>>ırgalana ırgalana sürmeye çalışır. ama üretim düşermiş, ekim
>>zorlaşırmıs, kimin umurunda...
>>Sonra ben bunları görürüm, içim kan ağlar, işitirim, tasalanırım ! E,
>>hakça söyle bakalım şimdi Halil Ağa... Sen benim yerimde olsan, efkar
>>dağıtmak için, bunları bu beylerle konuşmak için içmez misin? Ama sonra
>>da Halil Ağa tutar, sana 'sarhoş' der..."
>>Halil Ağa'nın dili çözülmüştü:
>>"Öyle diyen yok haşa!.. Dinden çıkmak gibidir...Buldun mu bunu, hacısı
>>da içer, hocası da içer..."
>> Atatürk sordu:
>>"Peki sen de içer misin?"
>>"Hiç bulunur da içilmez olur mu, paşam?.. İçeriz ki, tıpkı şerbet
>>gibi!.."
>> Atatürk hizmet edenlere işaret etti, kadehleri doldurttu. kendi kadehini
>>Halil Ağa'ya uzattı:
>>"Hadi bakalım Halil Ağa" dedi. "Sağlığına içelim."
>>Halil Ağa, "Koca allah, benim ömrümden de sana pay düşürsün paşam,
>>sağlık düşürsün" dedikten sonra Halil Ağa, edeple başını kenara çevirdi,
>>eline verilen kadehi bir yudumda boşaltıverdi. yüzü kızarmış , gözleri
>>parlıyordu. ellerini dizlerinin üzerine koyarak Atatürk'e döndü:
>>"Yunan'ı denize döktün Paşam, bayrağımızı başucumuza diktin. benim gibi
>>bir köylü parçasını sofrana alıp içirdin, sana duaya bilem dilim dönmez
>>ki...Nideyim ben şimdi? bırak ki oh Paşam, ayağını öpem..."
>>Halil Ağa, Atatürk'ün ayağını öpmek için davranınca, Atatürk onu sıkıca
>>tuttu ve bu hareketi yapmasını önledi. Halil Ağa bu kez, Atatürk'ün
>>ellerine sarıldı, ellerini öpmeye başladı: "Bayrağımız gibi sen de
>>başımızdan eksik olma inşallah! sana her kim düşman ise, onun yeri senin
>>ayağının altı olsun!.. gayri bana izin, koca paşam!.."
>>"Yemek yemedin!.."
>>"Yemek kolay... Meraklanır çocuklar, ben köyüme döneyim."
>>Atatürk Nuri Conker'e işaret etti.
>>Conker kalkıp Halil Ağa'nın yanına geldi, kalktı Halil Ağa, önce
>>Atatürk 'ü, sonra sofradakileri selamlayıp kapıya doğru edeple geri geri
>>çekildi. Kapı kapandığı zaman Atatürk sofradaki öteki konuklarına döndü:
>>"Efendimizin halini gördünüz mü beyler?" dedi. "Devlet size böyle
>>davransa, siz ne yaparsınız? mübarek millet bu, adam millet bu... şimdi
>>bu adam milletin karşısında 'adam olmak,' bize düşüyor!.."
>>Sofrada kesin bir sessizlik vardı. Kimse gözlerini Atatürk'ten
>>ayıramıyordu:
>>"Halil Ağa'nın öküzünü satıp, üretimini aksatan kanunu ya biz yaptık ya
>>da bizim yaptığımız kanun yanlış yorumlanarak Halil Ağa'nın öküzünü
>>satıyor. ikisi de bence birbirinden farksız...Böyle bir kanun yaptıksa,
>>memleket çıkarlarına aykırıdır. Nasıl yaparız, nasıl yapmışız bunu? Eğer
>>yaptığımız kanun doğru da, yorumlaması yanlış oluyorsa, o zaman sormak
>>lazım. Hükümet nasıl bir yönetim içindedir? Sonra unutmayın ki, olay
>>İstanbul'da geçiyor. Bunun Van'ı var, Bitlis'i var, kıyı bucak ilçesi
>>var; acaba oralarda neler oluyor? bu çark iyi dönmüyor beyefendiler!.."

Halil Ağa Gerçeği (okunmalı) konusuna benzer konular:
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Gerçek Politika...(kesinlikle okunmalı)	lifetodie	Komik Fıkralar	13	05-20-2008 06:26 PM
bush ve blair gerçeği	mr. special	Komik Resimler	13	06-17-2007 11:13 AM
Alerji Gerçeği	Shady08	Sağlık - Yaşam	0	02-06-2007 08:03 AM
HALIL IBRAHIM BEREKETI	cg_mbooks	Aşk & Sevgi	1	11-16-2006 06:26 PM

11-14-2007, 07:35 AM
BenJAMİN TM®	Halil Ağa Gerçeği (okunmalı) >>Halil Ağa Gerçeği >> >>"Gel yardım et bana Nuri...Kaçalım köşkten..." >>Onun bu içtenlikli isteğine karşı çıkmak, büyük haksızlık olacaktı. >>"Tamam, sen planı hazırla, ben uygulamasını yaparım..." >> >>Atatürk ve Nuri Conker, birinin hazırladığı ötekinin uyguladığı plan >>sonunda Florya Köşkü'nün tüm nöbetçilerini atlattılar ve köşkten >>kaçtılar. >> >>Altlarında, Nuri Conker'in bir arkadaşının arabası vardı. eylül sonu >>akşamı sonbaharın tadını çıkararak, Çekmece' ye doğru gidiyorlardı. >> >>Birden Atatürk'ün gözleri akşam güneşi altında çift süren bir köylüye >>takıldı. Yaşlı bir adamdı bu. Sapanın sapına iyice yapışmış, toprakları >>yavaş yavaş deviriyordu. Fakat çiftin bir yanında öküz, bir yanında >>merkep vardı. Eşit güçlerle çekilmediği için sapan yalpa yapıyordu. >>Atatürk şoföre durmasını söyledi. İndiler. köylüye seslendi: >>"Kolay gelsin ağa!.." >>Köylü bu sese başını çevirmeden karşılık verdi: >>"Kolay gelsin""İşler nasıl ağa? Bu yıl mahsulden yüzünüz güldü mü?" >>Köylü isteksiz konuştu: >>"Tanrı'nın gücüne gitmesin bey, bu yıl yufkaydı mahsül. Kabahatin acığı >>bizde, acığı yukarıda! biz geç davrandık, yukarısı da rahmeti esirgedi." >>"Bakıyorum, sabanın bir yanında öküz, bir yanında merkep koşulu. Öküzün >>yok mu senin?" >>"Var olmasına vardı ya, hıdrellezde vergi memurları sattılar." >>"Hiç vergi memurları köylünün üretim aracını satar mı? Olmaz böyle şey! >>muhtara şikayet etseydin..." >>Köylü güldü: >>"Muhtar başında deel miydi memurun, a bey?" >>Atatürk dudaklarını dişleri arasında ezerek konuştu: >>"Kaymakama gitseydin." >>Köylü iyice güldü. >>"Sen de benle gönül mü eyleyon beyim?" dedi. >>Atatürk konuşmayı sürdürdü. >>"E peki, İstanbul şuracıkta geleydin valiye anlataydın derdini.... Onun >>işi bu değil mi?" >>Köylü Atatürk'ün saflığına inanmış iyiden iyiye gülüyordu. Konuşmanın >>tadını çıkardığı için keyiflenmişti de biraz. Kestirip attı: >>"Bırak şu sağırı allasen, biz onun buralardan gelip geçtiğini çok >>gördük. Yakasına yapışsak acep derdimizi duyurabilir miyiz?" >>Atatürk sordu: >>"Adın ne senin ağa?" >>"Halil... Köylük yerde sorsan, Halil Ağa derler..." >>"Demek varlıklısın?.. Ağa dediklerine göre." >>"Acık çiftimiz-çubuğumuz varken adımız ağa' ya çıkmış." >>"Peki Halil ağa, bu senin işin beni bayağı meraklandırdı. benim >>bildiğime göre, bir çiftçinin üretim aracı elinden alınmaz. sen aldılar >>diyorsun. Hadi kaymakam şöyle, vali böyle diyelim; e peki bir başvekil >>İsmet Paşa var bilir misin?" >>"Bilmez olur muyum, beyim?" >>"Tamam öyleyse, hemen her hafta İstanbul'a geliyor. Florya Köşkü' ne >>iniyor. Köşk de şuracıkta. bir gün kapıda bekleseydin de derdini >>dökseydin ona...Herhalde çaresini bulurdu." >>"Sen benim konuşmamdan hoşlaştın, Gönül eyliyorsun. ama bak şimci, >>tutalım gittim vardım, beni o kapıya koymazlar ya...Tutalım ki kodular, >>koskoca İsmet Paşa' mızı göstertmezler ya. Tut ki gösterdiler ya ona >>halimi nasıl yanacağım hele; o sağırın sağırı! heç işitmez beni..." >>Nuri Conker, lafa karışmak istedi, Atatürk bir hareketiyle onu durdurdu. >>"E peki, bakalım bu dediğime ne bulacaksın!" dedi >>"Atatürk koca yaz şuracıkta oturup duruyordu. Gitseydin, çıksaydın >>önüne, anlatsaydın halini. O da seni yüzüstü bırakacak değildi ya!.." >>Köylü iyice keyiflenmiş, gülüyordu. >>"Sen ne diyorsun bey?" dedi. >>"Mustafa Kemal Paşa Atatürk'ümüzün yüzünü görmek için peygamber gücü >>gerek... Hem, tut ki gördük. Yiyip içmekten, işinden gücünden başını >>kaldırıp bizim öküzün arkasından mı seyirecek?.." >>Halil Ağa, sigarasının son nefesini ciğerlerine doldururken, Atatürk'ten >>yeni aldığı sigarayı da kulağının arkasına yerleştiriyor, çiftinin >>başına gitmeye hazırlanıyordu. konuşacak bir şey de kalmamıştı. Atatürk >>köylünün omuzuna elini koyarak, >>"Senden hoşlandım Halil Ağa" dedi. >>"Bir gün köyüne de gelir, bir ayranını içerim. Açık yürekli bir >>vatandaşsın. Ama yine de sana söylüyorum, hakkını kimsede bırakma >>ara!.." >>Döndüler, arabaya bindiler. Halil Ağa, onları uğurladı. >>"Meraklanma beyim, evelallah heç kimse bizim hakkımıza el değdiremez. >>Fakat bu, devlet baba' ya borçtur. Ödenmesi gerek..." >>Otomobil hareket etti. Atatürk'ün canı sıkılmıştı. "Bir uygun yerden >>dönelim, tadı kaçtı bu işin!.." dedi. >>Dönüş yolunda Atatürk konuşmuyor, sigara üstüne sigara yakıyordu. >>Yüzünde ince bir keder vardı. >>"Yahu çocuk, şu Halil Ağa'nın vergi borcundan öküzünü satmışız, merkeple >>çift sürüyor, hala da 'devlet baba' diyor. Ne mübarek millet, bu >>millet!.." >> >>Köşke döndüklerinde Atatürk yaverine emretti: >>"Şimdi" dedi: "istanbul'da ne kadar bakan, milletvekili varsa hepsini >>telefonla bulacaksın!.. Bu akşam kendilerini yemeğe bekliyorum. ayrıca >>vali Muhittin Üstündağ ile İsmet Paşa'yı bul, onlara da haber ver." >> >>Yaver odadan çıktı.. Atatürk, Nuri Conker' e döndü: >>"Şimdi sen de arabayla çıkıp o Halil Ağa'ya gideceksin. Ona benim kim >>olduğumu söyleme. Tüccar, zengin bir adam filan dersin. 'seni sevdi, >>sana öküz alıverecek' diye bir şeyler söyle, kandır. kuşkulandırmadan al >>getir buraya." >>O akşam Atatürk'ün sofrasında Başbakan İsmet İnönü, bakanlar, >>milletvekilleri ve İstanbul valisi Muhittin Üstündağ'dan oluşan yirmi >>beş konuk vardı. Atatürk, "bu akşam soframıza efendimiz gelecek" dedi. >>"Kendisine nasıl davranacağınızı çok merak ediyorum." >> >>Bir süre sonra içeri başyaver girdi ve Atatürk'ün kulağına bir şeyler >>söyledi. Atatürk "buyursun!" dedi. >>Başyaver kapıyı açıp da Halil Ağa, gündüz konuştuğu beyin sofranın >>başında oturduğunu, yanı başında da İsmet Paşa'nın yer aldığını görünce, >>şaşkınlıktan dona kaldı. dizlerinin bağ çözülmüştü. Atatürk onu görünce >>ayağa kalktı. Arkasından tüm konukları da ayağa kalktılar. Atatürk son >>konuğunu, "Hoş geldin Halil Ağa" diye karşıladıktan sonra kendisini >>sofradaki konuklarına tanıttı: >>"İşte beklediğimiz, efendimiz" dedi. >>Nuri Conker, Halil Ağa'yı Atatürk'ün sağ başına oturttu, kendisi de >>yanındaki sandalyeye geçti. Atatürk, sofradakilere, o gün köşkten >>Conker'le birlikte nasıl kaçtığını, Halil Ağa'yı, bir yanında öküz, bir >>yanında merkeple çift sürerken nasıl gördüğünü, sigara yakmak >>bahanesiyle nasıl kendisi ile konuştuğunu ayrıntılı bir şekilde >>anlattıktan sonra şöyle dedi: >>" Şimdi gerisini Halil Ağa ile birlikte yanınızda tekrarlayacağız. Ben >>sorduklarımı baştan soracağım Halil Ağa da orada bana söylediklerini >>olduğu gibi tekrarlayacak." >>Halil Ağa'ya döndü: >>"Bak beri, Halil Ağa" dedi. "Sen bu akşam benim baş misafirimsin. Senin >>açık sözlülüğünü pek çok beğendiğimi bugün söyledim. konuşmamızdan sonra >>sana hiçbir zarar gelmeyecek. öküzünü de alacağım. ama şimdi ben tarlada >>sorduklarımı baştan soracağım, sen de orada söylediklerini aynen >>tekrarlayacaksın. işte soruyorum: bakıyorum sapanın bir yanında öküz, >>bir yanında merkep koşulu. Öküzün yok mu senin?" >>Halil Ağa dudakları titreyerek Atatürk'ün ayağına kapanacak oldu. >>Atatürk önledi: >>"Yoo, bak böyle şey istemem. soruyorum cevap ver." >>Soru-cevap valiye kadar aynen tekrarlandı. sofradakiler, soluk almadan >>konuşmayı izliyorlardı. Ürkütücü sorulara gelmişti sıra. Atatürk sordu: >>"Peki İstanbul şuracıkta, gideydin valiye, anlataydın derdini, onun işi >>bu değil mi?" >>Vali Muhittin Üstündağ, Halil Ağa'nın ancak iki metre ötesinden >>kendisine bakıyordu. Nasıl desin? Ter basmıştı iyice, işi savuşturmanın >>yoluna kaçtı: >>"Vali Paşamızı biz görüp dururuz buralarda. Eteğine düşsek derdimizi >>duyurabilir miyiz ki..." >>"Olmadı bu, Halil Ağa... Bana dediğin gibi,dosdoğru..." >>"Böyle demedik mi beyim?.." >>"Ya, ben mi yanlış anladım?.. dur soralım bakalım Nuri'ye. Nuri, böyle >>mi dedi bize Halil Ağa?" >>Nuri Conker karşılık verdi. "Hayır paşam!.." >>"Gördün mü?.. Demek aklında yanlış kalmış. Hani bir şey dediydin sen, >>vali neden duymazmış?.. Aynen bana söylediğin gibi söyle." >>Halil Ağa kekeleyerek konuştu: >>"Köylük yerinde bizim dilimiz sağır demeye alışmıştır, paşam" dedi. >>"Kusura kalma gayri..." >> Atatürk gülmeye başladı: >>"Diplomatsın ki, yaman diplomatsın, Halil Ağa...Ama şimdi diplomatlık >>sırası değil, doğruyu konuşacağız... Söyle bana, orada dediğin gibi..." >>Halil Ağa gözünü yumup, başını yere eğdi: >>"Şaşırmıştım, ağzımdan yanlışlıkla 'bırak bu sağırı' diye bir laf >>kaçırmışım.." >>Sofrada gülüşmeler başlamıştı. >>"Hadi buna da oldu diyelim. geçelim gerisine: >>"E, peki bir başvekil İsmet Paşa var, bilir misin?" >>Halil Ağa İsmet Paşa'nın yüzüne baktı ve gözlerini yere indirdi: >>"Şanlı İsmet Paşamız bilinmez olur mu hiç? O bugüne bugün..." >>Atatürk Halil Ağa'yı durdurdu. >>"Bırak şimdi övgüleri" dedi. "Ben lafın gerisini getireyim: tamam >>öyleyse, hemen her hafta İstanbul'a geliyor, Florya Köşkü' ne iniyor, >>köşk de şuracıkta. Bir gün kapıda bekleseydin de derdini dökseydin ona. >>Herhalde bir çaresini bulurdu." >>Halil Ağa yine kaçamak yanıt verdi: >>"Kapıya koymazlar ya bizi, koysalar da şanlı paşamıza öküzümüzü mü >>yanacağız!.." >>Atatürk'ün sesi iyice sertleşti: >>"Beni uğraştırma, Halil Ağa" dedi. "Erkek adam sözünü yalamaz. ne >>dediysen, tıpkısını tekrarlayacaksın!.." >>Halil Ağa ürktü, toparlandı. başını yine yere gömüp konuştu: >>"Şanlı paşamıza da sağır dedikti ya..." >>"Yalnız sağır değil, 'sağırın sağırı' değil miydi?" >>Halil Ağa yere eğik başını acıyla salladı: >>"Öyle dedikti paşam, doğrusun!.." diyebildi. >>Atatürk, İsmet Paşa konusunda daha fazla ısrar etmedi, sözü kendine >>getirdi. >>"Son soruyu sorayım şimdi" dedi. "Bunun da karşılığını ver, öküzünü al >>git." >>"Koca yaz şuracıkta Atatürk oturmuyor mu? gitseydin, çıksaydın önüne, >>anlatsaydın halini. O da seni yüzüstü bırakacak değildi ya?" >>"Hiç bırakır mı aslan paşam benim!.. Erip erişir de tarlama dek gelir, >>halimi dinler." >>"Bırak bunları Halil Ağa, dediğini tekrarla." >>Halil Ağa birden diklendi. Her şeyi göze almış insanların yiğitliği >>içinde doğruldu. Atatürk'ün gözlerinin içlerine bakarak konuştu. >>"İşte bunu demem paşam" dedi. "Ağzıma ataş doldur, işte bunu demem!" >>Atatürk gülmeye başladı: >>"Zorlatacak bizi bu Halil Ağa, laf anlamıyor."dedi. "Mustafa Kemal Paşa >> Atatürk'ümüzün yüzünü görmek için, peygamber gücü gerek demiştin, >>yanılmıyorsam, 'görsem de, işinden gücünden, yiyip içmekten başını >>kaldıracak da bizim öküzün arkasından mı seğirtecek' demiştin." >>Halil Ağa'nın gözlerinden yaşlar inmeye başladı. tam kesilmiş, >>duruyordu. Atatürk konuşmasını içtenlikle sürdürdü: >>" Atatürk de işi içkiye vurmuş, sarhoşun biri' demeye getirdin ya fazla >>üstelemeyeyim" dedi. >>"Şimdi bak beni dinle, Halil Ağa... Seni şu kadar üzmemin sebebi, şunu >>anlatmak içindi: Şu gördüğün altı bay hükümet... yani, biri başbakan, >>ötekiler de bakan! Memlekete göz kulak olacak, işleri evirip >>çevirecekler diye bu makama getirilmişler. >>Bir kanun gerekti mi, bu baylar hemen sıvanırlar, İsviçre'den mi olur, >>İtalya'dan mı olur, Fransa' dan mı, velhasıl neredense, bir kanun >>buluştururlar, Türkçe'ye çevirtirler, sonra basıp imzayı gönderirler >>Büyük Millet Meclisi'ne...Büyük Millet Meclisi dediğim, şu alt baştan >>senin yanına kadar olan beyler. Kanun bunlara gelir. Bunlar da 'hükümet >>elbette incelemiş, gerekeni düşünmüştür, benim ayrıca zorlanmama gerek >>yok' derler ve kaldırırlar parmaklarını, olur sana bir kanun!.. >>Ama sonra bir vergi memuru gelir, vergi borcundan Halil Ağa'nın öküzünü >>çeker, satar... Halil Ağa da tarlasını bir yanda merkep, bir yanda öküz, >>ırgalana ırgalana sürmeye çalışır. ama üretim düşermiş, ekim >>zorlaşırmıs, kimin umurunda... >>Sonra ben bunları görürüm, içim kan ağlar, işitirim, tasalanırım ! E, >>hakça söyle bakalım şimdi Halil Ağa... Sen benim yerimde olsan, efkar >>dağıtmak için, bunları bu beylerle konuşmak için içmez misin? Ama sonra >>da Halil Ağa tutar, sana 'sarhoş' der..." >>Halil Ağa'nın dili çözülmüştü: >>"Öyle diyen yok haşa!.. Dinden çıkmak gibidir...Buldun mu bunu, hacısı >>da içer, hocası da içer..." >> Atatürk sordu: >>"Peki sen de içer misin?" >>"Hiç bulunur da içilmez olur mu, paşam?.. İçeriz ki, tıpkı şerbet >>gibi!.." >> Atatürk hizmet edenlere işaret etti, kadehleri doldurttu. kendi kadehini >>Halil Ağa'ya uzattı: >>"Hadi bakalım Halil Ağa" dedi. "Sağlığına içelim." >>Halil Ağa, "Koca allah, benim ömrümden de sana pay düşürsün paşam, >>sağlık düşürsün" dedikten sonra Halil Ağa, edeple başını kenara çevirdi, >>eline verilen kadehi bir yudumda boşaltıverdi. yüzü kızarmış , gözleri >>parlıyordu. ellerini dizlerinin üzerine koyarak Atatürk'e döndü: >>"Yunan'ı denize döktün Paşam, bayrağımızı başucumuza diktin. benim gibi >>bir köylü parçasını sofrana alıp içirdin, sana duaya bilem dilim dönmez >>ki...Nideyim ben şimdi? bırak ki oh Paşam, ayağını öpem..." >>Halil Ağa, Atatürk'ün ayağını öpmek için davranınca, Atatürk onu sıkıca >>tuttu ve bu hareketi yapmasını önledi. Halil Ağa bu kez, Atatürk'ün >>ellerine sarıldı, ellerini öpmeye başladı: "Bayrağımız gibi sen de >>başımızdan eksik olma inşallah! sana her kim düşman ise, onun yeri senin >>ayağının altı olsun!.. gayri bana izin, koca paşam!.." >>"Yemek yemedin!.." >>"Yemek kolay... Meraklanır çocuklar, ben köyüme döneyim." >>Atatürk Nuri Conker'e işaret etti. >>Conker kalkıp Halil Ağa'nın yanına geldi, kalktı Halil Ağa, önce >>Atatürk 'ü, sonra sofradakileri selamlayıp kapıya doğru edeple geri geri >>çekildi. Kapı kapandığı zaman Atatürk sofradaki öteki konuklarına döndü: >>"Efendimizin halini gördünüz mü beyler?" dedi. "Devlet size böyle >>davransa, siz ne yaparsınız? mübarek millet bu, adam millet bu... şimdi >>bu adam milletin karşısında 'adam olmak,' bize düşüyor!.." >>Sofrada kesin bir sessizlik vardı. Kimse gözlerini Atatürk'ten >>ayıramıyordu: >>"Halil Ağa'nın öküzünü satıp, üretimini aksatan kanunu ya biz yaptık ya >>da bizim yaptığımız kanun yanlış yorumlanarak Halil Ağa'nın öküzünü >>satıyor. ikisi de bence birbirinden farksız...Böyle bir kanun yaptıksa, >>memleket çıkarlarına aykırıdır. Nasıl yaparız, nasıl yapmışız bunu? Eğer >>yaptığımız kanun doğru da, yorumlaması yanlış oluyorsa, o zaman sormak >>lazım. Hükümet nasıl bir yönetim içindedir? Sonra unutmayın ki, olay >>İstanbul'da geçiyor. Bunun Van'ı var, Bitlis'i var, kıyı bucak ilçesi >>var; acaba oralarda neler oluyor? bu çark iyi dönmüyor beyefendiler!.."

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder

Halil Ağa Gerçeği (okunmalı)