emperor_kral

İNADİNA

lanet olsun sevdim bir defa,
çok seviyorum ama affetmem/inadına,
çok kırdın beni dönme asla,
ölüyorum sensizlikten ama özlemiyorum/inadına...

durup durup ağlıyorum,
yürek sancını dindiremiyorum,
yangınım göklere varıyor,
isyanım sana,gelsen de istemiyorum/inadına...

nasılda severdim nasılda,
özlemim beni aşardı da,
sana gelmedi mi yoksa,
yaktın beni affetmem/inadına...

sende haramsın bana,
içki gibi,kumar gibi,
ne yaptım bilmiyorum sana,
ağlasan da sevmiyorum/inadına...

nefretimi haykıracağım sokaklarda,
delice sevsem de/inadına,
her yerde sevgimi anlatsam da,
sevmiyorum diyeceğim/inadına...

gözlerimde yaşı görsen de,
beni sevdiğini söylesen de,
sende benim gibi kendini kaybetsen de,
teoride affedeceğim seni/inadına....





<div align="center">Sen bende sonsuz oldun aslında
Hiç olmadığın gibi ben ise
Her zaman senin başucundayım
Ama sen fark etmedin
Ayaz gözlerini bana çevirsen de,
Üşümüyorum gözlerinden veya
Hissetmiyorum soğuğu….
Bide sen bunları anlasan
Bide neler çektiğimi sen görsen
Ama görme senin karşında küçülmek
İstemiyorum diycem ama
Sevmek küçüklükse karşında
Küçülmeye mahkumum…</div>

emperor_kral

Öyle kıskandım ki seni...Mesela sen o küçük çoçuga bana bakmadıgın şefkatle bakarken,benim yüregimede göz yaşlarini emanet birakmani cok isterdim,senin yaninda ben ben degil sen olamayi,dünya ya isyanlarla susmayi,kimse duymayinca bir duvar dibine çöküpte dizlerimin üstünde aglamak isterdim hiçkira hiçkira,seni cok özledim biliyormusun cokta yanlizim,dudagimda sen,gönlümde sen
gözlerimde hayalin ile

Gel artık...Benim ayaklarımın esmerliği,seni ararken ayağıma inen kara sulardan...

KaRa_CoCuK

emperor_kral

yalanlar söyle bana


Diyor ki notlarım: Aslında bir "yalan" avutacaktı onu. Gerçek umurunda değildi. Kalbinin beklediği tek şey biraz avutulmaktı işte. Sevdiği, onu sevmiyorsa bile seviyorum desin istiyordu. Adam belli ki hiçbir zaman istediği gibi sevmeyecekti onu. Ansızın çalmayacaktı kapısı mesela. Bir sabah çalıştığı masaya bir buket çiçek bırakılmayacaktı. "Bu şarkıyı anımsıyor musun?" diye sormayacaktı telefonun diğer ucundan. Birlikte bir yemek pişirilmeyecekti asla ve domatesler doğranırken haberlere birlikte kederlenilmeyecekti. Şefkatle okşanmayacaktı ateşlenmiş alınlar. Aşk için ertelenmeyecekti hiçbir iş...

Ve... Terk edilmeyecekti hiçbir "alışkanlık"... Sıradışı olmayacaktı bu ilişki. Bütün bunları biliyordu ama birisi ona tersini söylesin istiyordu. Biri ona "özel" olduğunu, her şeyin düzeleceğini, bütün bunların geçici olduğunu söylesin istiyordu.

Sevilmemekten eskimiş kalbi bir yalanla tadilata girsin istiyordu. Razıydı, yeter ki biri kandırsaydı onu. İyi bir şey söylesin birileri, desin ki mesela "Aslında seviyor seni. Ama gösteremiyor sevgisini. Belli edemiyor işte. Öğrenmemiş nasıl sevilir bir insan? Hepsi böyle biliyorsun. Ama ben anladım, çok seviyor seni. Sen görmedin dün, arkan dönüktü ama öyle güzel baktı ki sana... Suskunluğu içine kapanıklığından, sevgisizliğinden değil inan bana."

Böyle desin istiyor birileri.

Kandırıyorum onu.

Duymak istediklerini söylüyorum.

Bir parça teselli bulsa da, o aslında sevdiğinin yalanlarını istiyor...

Eski notlarımı okurken bunu bir yana ayırıyorum. Düşünüyorum da, gittikçe büyüyor kandırılma isteğimiz galiba...

Gerçek olduğundan daha ağır geliyor çünkü artık. Daha dayanılmaz, daha kaldırılmaz oldu... İç karartan, umutsuzluğa alıştıran, bezdiren, hani olmasa daha iyi olur bir hale geldi. İşte bu yüzden artik kimin umurundaki gerçek?

Kimin umurunda yani dayanılmaz sesli bir adamın bir ses yarışmasında ön sıralara çıkması? Kimin umurunda, ciğeri var mı yok mu bilinmez insanların köşe başlarında yol tutması? Kimin umurunda gözümüze baka baka var olanı yok diye gösterenler? Kimin umurunda her akşam yok olanı varmış gibi anlatanlar?

Geçtiğimiz günlerde Pakize Suda "Genç kızlar kandırılmak istiyor" diye yazdı. Nicedir aklımdaydı aşk ve yalan yazmak. Tam da üstüne geldi Pako'nun yazısı.

Üstelik sadece genç kızlar değil kandırılmak isteyenler...

Sıraya girdik hepimiz... "Dertli gönlümüze bir yalan daha söyleyiniz, ömrümüz mutlulukla nihayet bulsun" diye beklemekteyiz.

Bal gibi fakındayız oysa. Yazının başında anlatılan sevdalı gibi... Olmayacak bir iş ama birisi "olur" desin diye bekliyoruz... Bir yalanla avunacak kalbimiz... Hepsi bu!

Mustafa_axeman

Kimsesiz kimse olmaz
Her kimsenin vardır bir kimsesi
Kimsesiz kaldım yetiş ey kimsesizler kimsesi

Yunusemre...


anlamı için ÖM atın

emperor_kral

valla yunus emre döktürmüş sende güzelce bize iletmişin sool kardeş

Mustafa_axeman

önemli deil ben sadece aktardım

jackass

lampard61

buda güzel helal be kardeşim sana yaa

chasbi_1015

Çok güzel sözlerin sağol

aaddiill

paylaşım için saol...!!!

DEJ@VU

paylaşım için tşk

asd76

Rapin_Oqlu

Ua_1905_

tesekkurler

emine_34

paylaşım için teşekkürler

masum_

emeğine sağlık tşkler

djalican

saolasın tskler