Topal Sevda - Yusuf Hayaloğlu

ReAlWaN · 04-20-2008, 10:07 PM

Topal Sevda - Yusuf Hayaloğlu

Dün sahilde karşılaştık
Biran gözüm ısırdı, sonra birden tanıdım
Düşmemek için zor tuttum kendimi
Bacaklarım titredi, bir ağaca yaslandım

Yırtılan bir mektup gibi
Sisli hatıraların gerisinden bakıyordu
Eski bir sevdanın durulmamış nehirleri
Çırpınarak yüreğime akıyordu

Hatırladığım bir sonbahar günüydü
Karşımızdaki yeni eve taşındılar
Bütün gün bakışıp duruyorduk
Gözleri sanki birer kurşundular

O zamanlar ben, zıpkın gibi bir çocuktum;
Liseye yeni başlamıştım
Onun saçlarını geriye savurup
Çapkınca gülümsemesinden hoşlanmıştım

Ne zaman cama çıksam, karşı balkonda
Itırlı bir çiçek gibi tütüyordu
Ne zaman buluşalım desem, olmaz diyordu
Mektuplaşmak ona yetiyordu

Bir temmuz akşamıydı, unutmam
Yazlık sinema daha yeni dağılmıştı;
Bahçe kapısında sıkıştırıp öpmüştüm
İçeri kaçıp saatlerce ağlamıştı

Sonraları çok kanuştuk, gezdik
Bazen ağlaşıp bazen gülüştük
Çılgın gibiydik, her fırsatta buluştuk
Uluorta öpüştük, herkesin diline düştük

Ailesi baş edemedi, mersin deki halasına gönderdi
Hiç arayıp sormadım
Ben osıralar devrimci oldum
Mahalleden ayrılıp yıllarca evede uğramadım

Dünyam değişmişti artık
Memleketin gidişatını hiçmi hiç beğenmiyordum
Forumlara, yürüyüşlere katılıyor
Durmadan şiir okuyup, ajitasyon çekiyordum

Ah o gençlik rüzgarı ah
Ezilen insanları tek başıma kurtaracağmı sandım
Anarşik bir eylem sırasında
Seken kurşunlarla bacağımdan yaralandım

Ameliyatın ardından yıllarca yattım içerde
Dosyam bir hayli kabarmıştı
Beni o nemli koğuşlarda
Vefakar anamdan başka hiç kimse aramamıştı

İçerden çıkınca onu sordum
Bir astsubayla evlenip buradan gitmişti
Oysa kibrit ağusuyla koluma dağladığım
İsmi hala silinmemişti

Hayat devam ediyordu
İçkiye vurmuştum, unutmayı denyordum
Pencerenin önünde, kuruyan bir çiçek gibi
Günden güne tükeniyordum

Anam çökmüştü artık, ölmeden mürüvvet istiyordu
Bazan oturup dertleşirdik
Kimsesiz bir kadın varmış, körmüş, olur demiş
Bende fazla uzatmadım, evlendik

Geçmişe ait ne varsa; mektuptu, resimdi
Bir bir ayırıp yaktım ateşte
Nasıl gittiğini sorarsanız, ne bileyim
Kör-topal gidiyor işte

Ne varki, o hırçın saçları hepyüzüme savruluyor
Balkona her baktığımda
Pişmanlık, bir eski yara gibi
Hala kımıldayıp duruyor onu hatırladığımda

Biiyorum, onunla olsaydım
Böyle kavga edip durmazdım yüreğimle
Biliyorum, bu sevdayı ben yıktım
Ben öldürdüm bu hoyrat ellerimle

Dün sahilde karşılaştık
Bir an boş bulundum, sendeler gibi oldum
Öyle bir baktı ki, ben o gözlerde
Bir ömrün bütün acılarını buldum

Bir şeyler söylemek ister gibiydi
Başını eğip, gitti çocuklarının yanına
Nedendir bilmiyorum, fakat
Gimek istemedi sanki, kocasının koluna

Ardından koşup durduramadım, ona soramadım
Öylece dona kaldım
Çünkü o anarşik eylemden beri
Ben artık deynekli bir topaldım

Topal Sevda - Yusuf Hayaloğlu konusuna benzer konular:
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Topal Sevda	HoLyWar	Şiirler	0	12-28-2007 01:12 PM
Topal Sevda	Kyren	Şiirler	0	12-04-2007 08:20 AM
topal sevda...	Kyren	Aşk & Sevgi	1	08-06-2007 01:47 AM
Serhad Raşa&Yusuf Hayaloğlu Açılın Kapılar Şaha Gidelim Klip	ayşin	Diğer Videolar	1	05-31-2007 11:17 AM

04-20-2008, 10:07 PM	#1
ReAlWaN	Topal Sevda - Yusuf Hayaloğlu Topal Sevda - Yusuf Hayaloğlu Dün sahilde karşılaştık Biran gözüm ısırdı, sonra birden tanıdım Düşmemek için zor tuttum kendimi Bacaklarım titredi, bir ağaca yaslandım Yırtılan bir mektup gibi Sisli hatıraların gerisinden bakıyordu Eski bir sevdanın durulmamış nehirleri Çırpınarak yüreğime akıyordu Hatırladığım bir sonbahar günüydü Karşımızdaki yeni eve taşındılar Bütün gün bakışıp duruyorduk Gözleri sanki birer kurşundular O zamanlar ben, zıpkın gibi bir çocuktum; Liseye yeni başlamıştım Onun saçlarını geriye savurup Çapkınca gülümsemesinden hoşlanmıştım Ne zaman cama çıksam, karşı balkonda Itırlı bir çiçek gibi tütüyordu Ne zaman buluşalım desem, olmaz diyordu Mektuplaşmak ona yetiyordu Bir temmuz akşamıydı, unutmam Yazlık sinema daha yeni dağılmıştı; Bahçe kapısında sıkıştırıp öpmüştüm İçeri kaçıp saatlerce ağlamıştı Sonraları çok kanuştuk, gezdik Bazen ağlaşıp bazen gülüştük Çılgın gibiydik, her fırsatta buluştuk Uluorta öpüştük, herkesin diline düştük Ailesi baş edemedi, mersin deki halasına gönderdi Hiç arayıp sormadım Ben osıralar devrimci oldum Mahalleden ayrılıp yıllarca evede uğramadım Dünyam değişmişti artık Memleketin gidişatını hiçmi hiç beğenmiyordum Forumlara, yürüyüşlere katılıyor Durmadan şiir okuyup, ajitasyon çekiyordum Ah o gençlik rüzgarı ah Ezilen insanları tek başıma kurtaracağmı sandım Anarşik bir eylem sırasında Seken kurşunlarla bacağımdan yaralandım Ameliyatın ardından yıllarca yattım içerde Dosyam bir hayli kabarmıştı Beni o nemli koğuşlarda Vefakar anamdan başka hiç kimse aramamıştı İçerden çıkınca onu sordum Bir astsubayla evlenip buradan gitmişti Oysa kibrit ağusuyla koluma dağladığım İsmi hala silinmemişti Hayat devam ediyordu İçkiye vurmuştum, unutmayı denyordum Pencerenin önünde, kuruyan bir çiçek gibi Günden güne tükeniyordum Anam çökmüştü artık, ölmeden mürüvvet istiyordu Bazan oturup dertleşirdik Kimsesiz bir kadın varmış, körmüş, olur demiş Bende fazla uzatmadım, evlendik Geçmişe ait ne varsa; mektuptu, resimdi Bir bir ayırıp yaktım ateşte Nasıl gittiğini sorarsanız, ne bileyim Kör-topal gidiyor işte Ne varki, o hırçın saçları hepyüzüme savruluyor Balkona her baktığımda Pişmanlık, bir eski yara gibi Hala kımıldayıp duruyor onu hatırladığımda Biiyorum, onunla olsaydım Böyle kavga edip durmazdım yüreğimle Biliyorum, bu sevdayı ben yıktım Ben öldürdüm bu hoyrat ellerimle Dün sahilde karşılaştık Bir an boş bulundum, sendeler gibi oldum Öyle bir baktı ki, ben o gözlerde Bir ömrün bütün acılarını buldum Bir şeyler söylemek ister gibiydi Başını eğip, gitti çocuklarının yanına Nedendir bilmiyorum, fakat Gimek istemedi sanki, kocasının koluna Ardından koşup durduramadım, ona soramadım Öylece dona kaldım Çünkü o anarşik eylemden beri Ben artık deynekli bir topaldım

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder

Topal Sevda - Yusuf Hayaloğlu