Ben seni böyle sevdim..... Artık sözlerin bir anlamı yok sanırım.Konuştukça ve söyledikçe kelimeleri tüketiyorum boş yere.Anlattığımda yerine ulaşmıyorsa duygularım ya da ulaşıp ta duvar gibi duruyorsa yüreğin,yüreğime karşı.Sen söyle nedir çaresi bu suskunluğun?Ben çözemedim yüreğimdeki düğümü, belki bir çözen bulunur çünkü fark ettim ki; yüreğini çözmeye çalışırken ,kendi içinde kördüğüm olmuş yüreğim.
Ucuz bir kalem ,sıradan bir kağıtmış meğer içimi dökeceğim,sana inat.Nicedir kendimi düşünmez oldum, kafamda bir tek sen vardın çünkü birde bu evdeki sensizliğin,inan bıraktığın ben değilim artık bu hayatı yaşayan.Dedim ya kendimi unutalı sende çok oldu be canım…Gece sesini duymadan uyumak ,sabahsa uyanmak sanki haramdı gözlerime.Ben seni böyle sevdim…yüreğimin içine koymadım seni ,yüreğim bildim çünkü.Ondan öte ne var ki diyebileceğim.Yüreğimsin işte.Belki sırf bu yüzden daha çok dikkat ediyorum ona.
Ben seni böyle sevdim yüreğim.Uykusuz kalırcasına….Susuz kalırcasına ve belki vazgeçercesine kendimden… |