> Erişebilsem

ReAlWaN

Varlığına bir erişebilsem,
Yokluğunu hiçe sayardım.
Varlığını gördümü ki gönlüm?
Yokluğunun acısını çekerim.
Neyine alıştı ki bu zavallı yürek
Kimsin,neyimsin neden bu hasret?
İçime sığmayanlar ne büyük,
Neden ağlar bilmem bu deli,bu sevdalı yürek...
Bir öğrenebilsem,bir bilebilsem.

Bazen yüreğime öyle hasretin düşer ki!
Adını yazdığım dağların zirvelerini sallarım.
İçimden bir çıkarabilsem hasretini,
Varlığına yokluğunu karıştırır.
Alır başımı çeker çeker giderim.
Çekerim kendimi karanlığın ücra kuytusuna,
Hasretini dindirmek için çareler dizerim.
İçimdeki isyanlara yumruklar savururum,
Elim kırılacaksa farketmez,
Senin için elimi kırar giderim.

Bilirim çaresizliğin acısını bilirim.
Bilirim,iç çekerek ağlamayı bilirim,
Ne karanlığı görüyor gözüm,ne gündüzü,
Bir başımı alıp gidebilsem çaresizliğime rağmen.
Bir sensizliğimi yenebilsem ah...!
Kendine zarar vermez artık yüreğim,
Karanlıkların içinden çıkar ölü bedenim.
Geceleri gündüz,gündüzleri gece eder
Yıldızları gecelere dizer dizer giderim...

HASAN DOĞRUSOY