Kaçişmalar KAÇIŞMALAR
--sen.
--sen olasılıklarının imkanlarını yargılayan zamansız bir kaçış;
--sonsuz bir yalnızlığa koşan
--yersiz bir inkara meylederken...
--ben.
--ben imkansızlıkların pençesinde umuda inat bir serzeniş...!
--umursamaz bir yalan,yalan bir dil, kaçışan bir çift göz,tutsak bir yüreğe boyun eğen...
--oysa sen.
--sen hayatının baharında incecik bir fidan iken...
--ve ben. kaba bir işçi postalı...geçmişim karşına ,küçücük bir bakışına bile direnen gönlümle,
--zamana inat yüreksiz bir kaçış içinde...
--sen. --sen hiç suç işlememiş,hatta görmemiş gibi,şen...
--hiç doğmamış kadar masum,mutlusun sen...aslını bilir misin neden.
--ben.
--ve ben tüm cürumları işleyen...maşuğun diline kurban...
--ve herşey benim yüzümden...
--sen.
--sen misin? tabiki değilsin...işte sen...
--ben.
--ve ben saydam bir küre iken yüreğim...
--tüm renklerini bir çırpıda gösteren, kaygısız bir sersem,büyük bir güven, kösnül kasıklarımızın savurduğu yerde beklerken...
--sen.
--sen kilitli bir zindan... karanlıkta yol bulmak, çözümsüz bir düğüm oluveren,
--uçup giden...
--zamana saklanmış, hafızanı kurcalayan küçük bir anı, acı bir zaaf: ben...siyah beyaz fotoğraflarının yüzü lekeli karakteri.
--kolumu omuzuna koymuşum bak.\"belliki samimiymişiz. bu kimdi?...\" |