> Ayrimsadim Ki

ReAlWaN

susuyordum
eline çabuk dokunmaklar büyüyorduki içimde
işte tam da orada
başlıyordu sesimdeki yoksunluk..

elimdeki zarfı kime vereyim
neye tutuşuyor bağrındaki yangın
ben
niye ayrımsıyorum ki
ellerin özlemek oluyor
adındaki çağrışımları..
sen git
hem gidenlerin yoksulluğu değil mi?
hem gidenlerin adı değil mi?
biraz da yolluk
bu yolsuz kaldırımlarda..

adın neydi
ben hangi yüzden çaldım
sesindeki yankıyı
yalan ıslıklarla...
nerede sen giderken
ezberimdeki
tarih bilinci
adının tınısı kaldı yalnız..

sesini özlediğim
sadece adıma eklenen
sesinin uzantısındaki sıfatım artık
sen git..
dalgın uçurumlar bulurum
nasıl olsa
sesine yalan yüzler çalarım
gece nöbetlerinde
uykunun arasında öperim yine nefesini
eline çabuk
susmaklar ekleyerek
sen git
hoşça git
ben yine
adını hatırlamanın
adresine yollarım
yalan şaşırmaklarla

BERAT ŞAHİN