ReAlWaN

sen gidiyorken
en çok ta bir çiçeğe dokunur gibi
giderken
sana ait olmayan veda sözlerini
yalanda üflerken
hava boşluklarına
ellerini okşarken birde
bir eşyayı tutar gibi hani
içime sığmıyor şarkın
yüzün nerede?..

sana böyle uzaktan bakarken
resimlerde
bilmem ki neyi anımsatıyorken
duruşun
giderken ki usul adımların
en çok ta orada duruyorum hala
adını çağrıştırırken
her vasıfsız hatırlama
geriye dönüşsüz iadesiz bu
gidişine sığdırdığın
alıngan tebessüm
hala yüzündemi hala
ellerindeki izlerimde
görüyormusun suretimi
yada yağmurda yürürmüsün
bilmem
sonbahar acılarında kaldım
yüzümü resmettiğim
efsunlu rüzgarlarda
hatırlama üşütür mü tenini
yazdıklarını inkar mı gelir
belki ellerin
belki sesine yoğrulmuş yürümekler
mi çoğalır uzak türkülerimde
simdi sesini duymak bir
olasılıkken
ustura gibi akarken yüzüm
istasyonlara
dön de gideyim de
gelsen gecikmiş mevsimlerde kalayım
bilseydim
kalırdım o duraklarda
sesim sesinde kalırdı
kırılırdıda içim yüzüm
sende emanet kalırdı
sen giderken
en çok ta bir çiçeğe soluyorum
bir sonbahar kadar üşüyor
üşüyorum
ellerin o vedayı tutuyor
gidiyorsun....

BERAT ŞAHİN