ReAlWaN

zaferlerden geriye kalan
kolu elimde kapılara davrandım
gidişlerimde oldu
sesi kendime yalancı
dönüşlerimde
seni..
en çok bana benzeyen
ve en çok kendi suretine aynalarda
bakışlar resmederken ayrıntılara
seni..
en çokta bir durakta beklerken
geçmiş gelecek ve tüm zamanların
hala temiz sayılan denizlerinde
en girilmemiş bir ormanım kalmadı diye
söylenirken durulmuş dalga seslerine
bak
şaka gibi yağıyor kar
bak elimde
geride kalan kapı kolları
çarpar çatlamış sıvalarına ömrümün
dilimi kanatacak bir sözüm bile yok
gidiyorken
seni özlemin
üşüme titremesiyle
seni hatırlamanın
devasız voltalarıyla
seni en sen yapan
yorgun yerlerinden geçerek gidiyorum
dilinde vefanın esamesine
kusuyor sözlerin
okunaksız yazılar veriyorsun daha
elime
senli cümleler kuruyorsun daha
geçmiş beklemeklere
o kadar inanmamışsın ki varlığına
daha yüzüme resimlerini çiziyorsun
yanımda sallanırken
o kadar gitmişim ki
hala görüyorum seni
gölgemdeki izmarit kokusunda
yürüyorum elindeki
bedduaların rağmına
ama şarkın nerde
sesim
ruhum
gözümdeki uyku damarcıkları
hikayeni
nerde bitirdin ki
hala devamını bilebiliyorum

BERAT ŞAHİN