o'na.... Kelimelerin görevi yoktu, herhangi bir cümleyi oluşturmaktan başka...
Gecelerin bir görevi yoktu;
Beni uyutmaktan,
Acıları hatırlatmaktan,
İntikam duygularımı alevlendirmekten başka...
Aşk , yok olmuştu gözlerimde..
Buz tutmuştu kalbim senden önce..
Sonra;
Bir şey oldu...
Bir an geldi;
Dünya durdu,
ZAMAN DURDU...
Bir şey alevlendi içimde...
İntikam değildi bu eskiden olduğu gibi...
Konuşmayı unutturan,
Deliliğimi dizginleyen,
Acılarımı bastıran,
Beni yeniden yaşama bağlayan bir şey alevlendi...
AŞK...
Unuttuğum bütün değerlerimi,
Gözlerime umut ışığını getirdi ...
Artık nefretle baktığım, lanet ettiğim AŞK yine kucakladı beni...
Ama bu sefer ben de sarıldım ona bırakmamacasına..
Kalbimin yeniden atmasını sağladığın için sana teşekkür ederim... Seni Seviyorum... |