Kyren

Sevdiğim, sevgimden bıktıysan eğer
Öfkeni üstüme döküver gitsin!
Senin öfken bile dünyalar değer
Şu gönül tarlama ekiver gitsin!
Nasipsiz doğmuşum sevgiden yana

İmrenerek baktım mutlu insana
Ölümüm mutluluk verirse sana
Bak, boynumda sicim, çekiver gitsin!

Hayatım senindir, ye iç güzelim
Sensiz geçen ömrüm bir “hiç” güzelim
Gözün çivi, sözün çekiç güzelim
Beni çarmıhına çakıver gitsin!
Yıllar yılı mutluluğu aradım
Bulamadım, için için ağladım
Diyorsan: “Yakmaktır benim muradım”
Tepeden tırnağa yakıver gitsin!
Gam doluyum zaten bin bir düzine
Sen de mahkûm etme beni hüzüne
Güller açar dostça baksan yüzüme
Bırak şu inadı, bakıver gitsin!
Düşün bir kez... Sensiz nasıl olurum?
Kaybolur pusulam, döner dururum
Can suyumsun benim, sensiz kururum
Haydi gel, içime akıver gitsin!
Gel birlikte çağlayalım, taşalım
Gel birlikte sevgi ile coşalım
Gel birlikte mutluluğa koşalım
Gel, göğsüme bir gül takıver gitsin!
Senden başka ilaç yoktur derdime
“Olmaz” bitiversin, hep “olmaz” deme
“Yeter artık” deyip, gönül bahçeme
Aşkın ağacını dikiver gitsin!