Kyren

-Gidişinden bu yana
bu kente hiç yağmur yağmadı-

Unuttum kaç mevsim geçti.
Camdan bakmadım,
sıcak ekmeğiyle sokaktan geçen,
zeytin gözlü çocuğa.
Kuş seslerini duymadım;
leylaklar göç etti buralardan.
Unuttum sevgi dolu bakışların tümünü.
Ben, bıraktığın mevsimde kaldım.

Kışlar geldi geçti,
üşüdüm.
Yazlar bunalttı;
sonbaharlarda döküldüm.
Bir kere olsun bahar gelmedi bu şehre,
kapkara bulutlar dolaştı başımda
yağmadı.
Düşlerim içimde yeşermedi sabahlarda.

Çocukların kâğıda kırmızı karlar çizdiği gibi
renkli yağmurlar bekliyorum.
Simsiyah bulutlardan kopup
gözlerinin önünde
beni sırılsıklam yapacak.

Bir daha bahar gelirse bu şehre,
bir daha gök gürülderse...
Şemsiyesiz yürüyüp
yırtık pabuçlarımdan
giren suyun,
Çocuksu düşlerimi
iliklerine kadar ıslanacağı
yağmur duasındayım ben.

Nisan da olsa ay
tam ıslatmasa da beni
çölle dönmüş yüreğime
yağ haydi!