Kyren

Önce çıkmazlara oynadık hayatın dehlizlerinde
istilaya uğramış şehrin artığıydık, uslanmadık..
Talan edilmiş bir istikbalin zor çocuğuyduk
baş koyamadık yeminler ettiklerimizin uğruna..

Sonra yürekleri koşuşturamadık zirvelere
gelgitler oldu
bir kaya olamadık denizde
çöl kumuna yazılı yemin olduk, erken yorulduk
hamurumuzu yoğuramadık bir dava üstüne,
karanlığın koynunda kovalamacalarla
kördüğümlerin pususunda kaybettik birbirimizi,
bin umutla düştük kucağına kavganın
bir darbeyle tarumar oldu her şey,
karınca kadar metin değildik inandıklarımızın..
Dulu olduk umudun
sabrı taşıyamadık omuzlarımızda
mahkumu olduk unutulmuşluğun
ve sonra...
Sonrası bize malum, size meçhul...