Kyren

ne vardı,bilir misin?
küçükken ve çocukken
güzeldim demek varken
yüreğini bastırma uğraşı
ne vardı,bilir misin?
büyükken ve adamken
sokak köşelerine bakarken
çocuklara imrenme hevesi...
ve bilir misin?
yoksa sende görüpte
görmemiş görünenlerden misin?

ve ne yoktu,bilir misin?
hayatı dümdüz ve rahat,
karesiz görmek,
zarar görmemek ve takılıp düşmemek
yok işte,yok
anlamak yok
özceden sezişler
sadece bir dakika öncesi
belirişilermiş
anlamak,anlamak
anlamak yok imiş

sevmek vardı bilir misin?
gözünde tütmek,
gözlerine aşina olmak
bir el tutmanın önemi vardı
tutabildiğin kadar aşık olmak...
sevmek vardı bilir misin?

gülmek vardı
hiç derdin yok,edasıyla;

vardı vardı
gülmek vardı...

ağlamak vardı
salgısal bir durumken
boş kalmayan mutluluk;

vardı vardı
mutluluktan ağlamak vardı...

ve yürümek vardı
şimdi sadece
yürüyenlerin bildiği kadarıyla
takılı kalmak vardı
kaldırımların kırık
ve yarık kesimlerine
gülmek vardı
ağlamak vardı
anlamak vardı

yaşamın içine,
bu deryanın dibine dalabilmek vardı
ve uyumak vardı
yürürken bile
dikkatini çekmeden,
tüm olayların başrolünde iken
yürümek vardı
dalıp dalıp yürümek...
sonra etrafına bakıp süzmek vardı
sen gibi bir insanı
bulmak,aramak,sormak vardı

biri kardeşin biri yardı
gözünden ayırmadığın portreler
ve bu şehre usul usul kar yağardı
kar topu oynayalım diye...

oyun vardı,oynamak vardı,
yağmak ve yağdığında
ıslanmak vardı,sırılsıklam
şiir modunda sahneler
romantik,sözler vardı
hayatın duygusal anlarında

vardı vardı,
bence hepsi nostalji kaldı
bana dağlar kadar ağardı...