Kyren

Hatırını mı sordun! İstanbul’un yıllar sonra,
Unutulacak şehir değildi o.
Oysa ondan başka hiçbir şehir şahit değildir,
Yusufçuk kuşlarının insanlarla dost olmasına!
Kız kulesinde şarap tadı kaldı damağımda.
Unutulmuş hatıraları özledim.
İstanbul’da bıraktığım çocukluğumu özledim,
Bebek sahilinde ilk ve son görüşüm idi,
Unutamadığım Mehmet amcayı.
Ah be! Mehmet amca sende olmasaydın,
Bekleyecektim günlerce,
Bir tek balık çekene kadar
Balık geçmez sahillerinde.
Ada vapurunda bayat simiti,
Bozcaada’nın sessizliğinde
Fayton seslerini bile özledim.
Oysaki o gün ne güzeldin İstanbul.
En kuytu bankında oturuyorken Gülhane’nin
Askerlere yakalanmayı özledim.
Maçka parkında yanan dudaklarımı,
Ben özlemesem bile
O günkü İstanbul mutlaka özlüyordur.
Oysaki o gün ne güzeldin sen İstanbul.
İstanbul hala sırlarını kopartamadı yüreğinden,
Günahlarla sarıldı sigaranın içine İstanbul
Gizlice içilen o içkide de vardı İstanbul.
Zaten hep İstanbul suçludur sorumsuz hayattan.
Ama iyisi ile kötüsü ile bütün sırlarımı sakladı İstanbul.
Balat sokaklarında söndürmüştüm geçmişimi,
O kırmızı kilisenin tepesinde bırakıp çocukluğumu
Son bir kez kaydım tahtadan yapılmış kızağımla,
Haliç’e kadar
Oysaki o gün ne güzeldin İstanbul.
Hangi sevgilim ile gezmiştik Kuruçeşme sahilinde,
Ne büyük hayaller kurduruyorsun İstanbul!
Hani evlenince dolmabahçe sarayında oturacaktık.
Sorgusuzca her şeyini sahiplenmiştim İstanbulun,
Çünkü o gün suyu bile bedava idi İstanbulun.
Haremde oturduğum bankı bile özledim.
Pamuk şekerimde tatlanan ve çocukluğumda son bulan
Kadıköy’ü de özledim.
Oysaki o gün şekerimi sen tatlandırmıştın İstanbul
Aşiyan yolunda ayrıldığım sevgilimi özledim,
Ayrılığımın nedenini asla unutamam
Aşiyan köprüsünden atlayan asıl aşıklar gibi
Sevemeyeceğimi anladığım an
Ayrılığın tohumları dökülmüştü gözlerimden
Oysaki o gün gökyüzü masmavi idi İstanbulda
Yaslandığım çınarı bile özler oldum,
Birde Tankların gürültülerini özledim
Zafer Bayramlarında İstanbulun.

djalican

soalasın şiirlerin cok guzel