Artık ağlamıyorum sevdam!
Rüzgarlara üflüyorum hasretimi
Ateşe soluyorum yangın yüreğimi
Ve akşamları içip iki kadeh
Gülüyorum kendime …
Geçip aynanın karşısına,
Senden kalan tek hatırayı üzerinde taşıyan
Bakıyorum yaralı koca burnuma …
Kahrolurdum eskiden gördükçe saçımdaki akları
Gülüyorum şimdi…
Üzülme Sevdam,
Ağlamıyorum artık…
Garip gelirdi bana ölmek
Yitip gitmek ise acı,
Takmıyorum artık,
Acı bir tebessüm beliriyor yüzümde
Gülüyorum sadece,
Ölüm denilince…
Ağlardım çoğu kez bakıp resmine
Sarardıkça resmin çürürdüm ben,
Felç olurdu sol yanım, tutmazdı ayaklarım
Sanma sevmediğimden artık seni
Tüm bunların nedeni
Belki de daha çok seviyorum sevmesine de
Bilemiyorum yine de
Bir şeyler eskiyor içimde…
Belki de sonbahar çarptı beni
Bilirsin!
Hep sonbaharda yakalar ya aşk beni
Nicedir köşe kapmaca oynuyorum aşk ile
Ya da ben saklanırım o arar bulur beni
Şimdi…
Kalbimin orta yerinde ince bir sızı
Yoklar beni bazı bazı…
Yine sonbahardayız ey sevgili
Bak ağlamıyorum da artık…
Bilesin ki ey sevgili
Geçmekte zaman