Arayış Arar durur gönül yıllar beyhûde geçer
Oysa gönül şöyle bir uğrayıp da geçer
Şu fâni dünyada sınavla eleyip, seçer
Hakkı bulan bâki kalır, sınavı geçer.
Arayan gönül sonunda hakkı bulur
Fâni dünyanın lezzeti ancak budur
Ancak hakikati anlamakla bekâ bulur
İnsanoğlu fâni! İşte hakikat budur.
Dünya denen çift kapılı bu handa
Güneş önümüzde girerken, yanda!
Öğle vakti ne zaman!.. Arkanda..
Tek tek uzanıyoruz ellerimiz yanda.
Nicedir halimiz bilinmez pek yamân
Çağlayan su gibi akıp geçer zamân
Ve ancak yaradandandır el-emân
Anladım ki tövbe etmek gerek hemân
Sağır gönlüm sende dinle artık bu fermânı
Hakikat damlasıdır bunlar ilâhî harmânı
Anla diyorum, artık kalbin meşk zemânı
Belki ânî!. Ama karşılaycak seni de zebâni
Bak şu kainat denen en büyük kitâba
Âmâ göz okusun, lâl olan dil gelsin hitâba. |