Gitmek mi zordur, kalmak mı zordur. İşte bu sorunun cevabı kimi zaman giden için, kimi zaman kalan içinde acı vericidir. Kimi gidişler kaçmak içindir, kimisi terk etmek için. Birde zorunlu gidişler vardır, giden için ne acı vericidir ruhunu geride bırakıp aslında hiç çıkmak istemediği o yollara düşmek ama gitmelidir, geriye dönmek ister bir şeyler söylemek için olmaz yapamaz düğümlenir boğazına bir şeyler lal olur. Atar ilk adımı ve çıkar yola varacağı yer cennet misali olsa ne fayda her adım atışta mayınlar patlar ayağının altında yanar tüm bedeni ve tükenmeyecektir bu yollar bilir
Kalan sitemkârdır her vakit kızsa da gözü hep yoldadır olur ya hani…
Bir anlam yüklemeye çalışır bu gidişe ama farkındadır ve yoktur cesareti yüreğiyle yüzleşmeye
O artık sevda filizlerini soldurmalı kin, nefret tohumları ekmelidir bedeninin boş kalan sol köşesine yalancı yalanlar söylemelidir ve inanmalıdır yoksa yoksa yüzleştiği vakit gerçekle bir kurşun daha değecektir bedenine
Ne giden mutludur gittiği yerde nede geride kalan vazgeçer hiç gelmeyeni beklemekten aynı çarpan iki yürek ayrı, ayrı yerlerde sessizce ölümü beklemekte
-alıntı-