Kayboluyorum Kayboluyorum,
Daraldığı zaman dünya,
İnsanlar koşunca bilmediğim o yollara
Susuyorum.
Bazen güneş doğar,
Karanlığın batmadığını düşünenlerin koynuna,
Öptükçe yeryüzünü üşür yüreğin,
Mor dünya gökyüzünü kıskanırmışçasına
Vurur kendini bulutların boşluğuna,
Ve bir yağmur başlar,
Gökyüzünün kanlanmış gözlerinden,
Ağladıkça kan kusar,
Toprak ölüleri saklasa da diplerde
Bir çiçekte açar gözlerini
Ölen dirilir, diriler hep ölüdür yükseklerde…
Kaybolmak istiyorum,
Kayboluşlarımdan uzaklaşmak adına,
Yürüyen et parçaları ısırınca birbirlerini
Çığlık atıyorum.
Hiç gece olmaz,
Düşleri kararmış satırların yüzümde ki aynasında,
Gözlerimi öpen rüzgar
Simsiyah bir kalp
Uyuşmuş bedenimin göz altı mührü,
Yarın yaşamak istiyorum,
Diplerdeyim, dirilmeyi bekliyorum.
Eksik bir şey var;
Gökyüzü küsmüş ağlamıyor bana… |