Sonu belli olmayan öyküler

x-PoWeRaDe-x · 04-18-2008, 11:06 PM

Az önce çektim tetiği
Kan gövdemi götürdü
Az önce ateşledim fünyeyi beynimdeki bombayı patlattım
Yarısı yok oldu hayatımın , can çekişiyor diğer yanım
Yarınlarım üşüyor , depremlerden arta kalan kırık dökük hallerdeyim..
Rutubet her yanım boyalarım dökülüyor
Fırtınalar koparıyorum çığlıklarımla
Sonu belli olmayan bir yolda öyküler yazıyorum hüzün işlemeli ağıtlarımla
Ağlamalarım yerini kırık hıçkırıklara bırakıyor
Yalnızlığımın içine ruhlar kattım, sıkışık zamanlarımı avutuyorum
Bir silahın namlusunda bekleyen kurşun gibiydi bakışlarım hayata
Düşlerimde ağlayan bebeklerin tümünü ben öldürdüm
Kefilsizdi gözyaşlarım yüzümü kaldırım taşlarına emanet ettim
Yüreğimde küçük kıyametler kopuyor ölmeye ramak kaldı.
Akşam basıyor içimi bir çocuk ağlıyor yüreğimde yıldızlara dokunsam avuçlarıma dökülecekler..
Yıldızlar sarhoş, herkes bir dilek peşinde
İçimdeki karanlığın uçurum köşelerinde, kelimelerim ok gibi saplanıyor savunmasız yüreğime.
Sızlıyor ve kan damlıyor yamalı kalbim, sancılarımın tarifi yok, ağlayan yanlarımın umutları yok saracak
Gitmeliyim diyorum karabasanlar almamışken henüz beni , ve yapraklarım dökülmeden
Kırılmadan ince noktamdan, ayrılmadan çatlaklarımdan...
Yeni bir yıkıma henüz hazır değilim
Gitsem diyorum biraz ölsem
Gitsemde gidemiyorum kendimden uzaklara
Tüm şarkılar susuyor
Ve artık benimde susma vaktim geldi bugün ağlamalarımın iftar vakti

Sonu belli olmayan öyküler konusuna benzer konular:
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
sonu olmayan mektup	breakerturk	Aşk Hikayeleri	0	01-01-2008 12:07 PM
Ne Başı NE Sonu Belli	erdener	Aşk & Sevgi	0	11-24-2006 09:37 AM

04-18-2008, 11:06 PM
x-PoWeRaDe-x	Sonu belli olmayan öyküler Az önce çektim tetiği Kan gövdemi götürdü Az önce ateşledim fünyeyi beynimdeki bombayı patlattım Yarısı yok oldu hayatımın , can çekişiyor diğer yanım Yarınlarım üşüyor , depremlerden arta kalan kırık dökük hallerdeyim.. Rutubet her yanım boyalarım dökülüyor Fırtınalar koparıyorum çığlıklarımla Sonu belli olmayan bir yolda öyküler yazıyorum hüzün işlemeli ağıtlarımla Ağlamalarım yerini kırık hıçkırıklara bırakıyor Yalnızlığımın içine ruhlar kattım, sıkışık zamanlarımı avutuyorum Bir silahın namlusunda bekleyen kurşun gibiydi bakışlarım hayata Düşlerimde ağlayan bebeklerin tümünü ben öldürdüm Kefilsizdi gözyaşlarım yüzümü kaldırım taşlarına emanet ettim Yüreğimde küçük kıyametler kopuyor ölmeye ramak kaldı. Akşam basıyor içimi bir çocuk ağlıyor yüreğimde yıldızlara dokunsam avuçlarıma dökülecekler.. Yıldızlar sarhoş, herkes bir dilek peşinde İçimdeki karanlığın uçurum köşelerinde, kelimelerim ok gibi saplanıyor savunmasız yüreğime. Sızlıyor ve kan damlıyor yamalı kalbim, sancılarımın tarifi yok, ağlayan yanlarımın umutları yok saracak Gitmeliyim diyorum karabasanlar almamışken henüz beni , ve yapraklarım dökülmeden Kırılmadan ince noktamdan, ayrılmadan çatlaklarımdan... Yeni bir yıkıma henüz hazır değilim Gitsem diyorum biraz ölsem Gitsemde gidemiyorum kendimden uzaklara Tüm şarkılar susuyor Ve artık benimde susma vaktim geldi bugün ağlamalarımın iftar vakti

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder

Sonu belli olmayan öyküler