04-16-2008, 12:13 PM
|
|
| | Yetim kalacak rüyalarım... çok sevdiğin şiiri Hiç okuyamadan eski anlamını yitirmesi Ve o şiirin bir daha hiç okunamayacak olması gibi Hüzün hüzün üstüne eklenince ne olur gibi Ağlamak gibi… Gözyaşına sarılmak gibi Bu kara yalnızlık şehrinde Bir sonuca ulaşmadan Bitivermek orta yerinde Ben giderken, Dimdik ol diyorsun. Eğme başını! Söylesene, Nasıl şahitlik eder bu gözler, Ellerimin arasından kayıp da gitmene? Yaralı bir serçe bulmuştuk bir gün, Hatırlıyor musun? Avuçlarında, nasılda titriyordu korkudan, Acımasına rağmen, Nasılda çırpıyordu kanatlarını. Bak şimdi ben çırpınıyorum avuçlarında, Yüreğim acıyla çırpıyor kanatlarını.. Ve haykırıyor avaz avaz .. Gitme!.. Evet korkuyorum,
Hem de çok korkuyorum sensizlikten
Gidişini düşündükçe,
Üşüyorum da çok.
Ürperiyorum.
Yollarına kapanasım geliyor.
Gitme!.. Şimdi görüyorum ki boşuna feryatlarım
Gideceksin biliyorum..
Namlusundan fırlamış bir kurşun gibi
Uzaklara düşecek kovanım.
Öksüz kalacak sensiz yarınlarım.
Yetim kalacak rüyalarım... |
|
| |