masamda soğuk ayrılıklar ve terkedilişler var bu defa...
sevmediğim bir yemeği sunuyor hayat
sevmediğim hoşuma gitmeyen mecburiler...
karşımdakinin yüzüne bakmaya mecalim yok
onunda yüzünde anlamsız bir soğukluk
ve beyninde ben gibi düşünceler
sonu gelmeyen sonu olmayan çaresizlikler...
son bi gayret yüzüme baktığında çırpınışlarını anlıyorum
görmemek için bakmıyorum
dedim ya!!!
menüde sadece ayrılık var bu defa...
eski masadan kırıntı bile bırakmamışız..
belkide yerlere bakışımız bundan.......
son bir aşk kırıntısı...
umut kırıntısı
yada son 1 gün daha....
bu neyi değiştirir bilmiyoruz ama istiyoruz umutsuzca
belki toparlarız kendimizi
yeniden...
kim bilir belki yeniden ''BİZ'' oluruz
...
kendimizi kandırıyoruz...
artık ''biz'' yokuz..
.....