ReAlWaN

ey sevgili
ey yar
içimin ışığı aydınlığım benim
şimdi ben sensiz
yaralı bir kenti taşıyorum içimde
kalbinin orta yerinden kurşun yemiş gibi
bir kent ki kavuşup ayrıldığımız
bir kent ki
tenha sokaklarında ihanet ve zulüm
tenha sokaklarında sevmelerin
yargıçları kol geziyor
kırılmış kalemleri bütün sevdaların
bütün aşkların fermanı yazılmış
bir kent ki
kandan ayak izleri duruyor kaldırımlarda
pusuya düşürülmüş sevdalardan kalan
yollarda kurumuş göz yaşları
ölü serçe kuşları
ne yana baksam üç kuruşluk ihanet
ne yana baksam kandırılmış aşk
geçilmiyor hüzünden
isyandan
umutsuz bekleyişten
ya aklım beni yok sayıyor
yada ben aklımı
bir şehir sen olur mu bukadar
hangi adrese sorsam sen
hangi kapıyı çalsam sen
sen her yerdesin
kimi görsem sen oluyor ansızın
ansızın sana benziyor bütün yüzler
unuttum bütün adları bu yüzden
gurbet oluyor adı seslendigim
herkesin
artık sen herkezsin
bu şehir sensin
de bana şimdi ey yar
iflah olurmu bu yürek
onanır mı bu yara

HAYDAR CANPOLAT