'ırmak yanında çay çağlamaz'
bir nehirdim ben
dağların eteklerinden kopup gelen
durgun ve derin
sabırsız ve inatçı
çaylar dereler karışırdı gövdeme
denizlere doğru yol alırken
kimi hız katardı akışıma
beslerdi coşkunluğumu
ayrılıp giderdi kimide
en olmadık yerde ve zamanda
kendi yüregine küskün
kafa tutardı görkemime
bir nehirdim ben
yanlış denizlere koştuğumda oldu
yanlış denizlerle buluştuğumda
yanlış adreslerin yolcusu gibi
umutsuzluğumda
ama hiç yorulmadım
durup dinlendim soluklandım
yeniden başlamak için
hiç kırılmadı nehir yüregim
gücenmedi ayrılıp gidene
içimde hep denizlerin özlemi
içimde dalga dalga bir umut
akıp durdum
coştum durdum
taştım durdum
bir nehirdim ben
sen ayrılıp giderken gövdemden
bilmezlikten degil
seni sevdigimden söyleyemedim
sen bir çaydın ve hatta dere
daha bir coşkuyla akıyorum şimdi
sana inat
akıyorum içimde hiç yitirmedigim
deniz özlemim
sevdası denizlerin
bir nehirdim ben
bilemedin
denizleri yapan bendim

HAYDAR CANPOLAT