> Sen Varken Yada Yokken

ReAlWaN

sen varken başka türlüydü hayat
sen yokken başka bir türlü
sen varken herşey güllük gülüstanlık
her şey doyumsuz
ne gam ne keder
yokluğu yoksulluğu takan kim
umrumda bile degildi
sen yokken yaşamak zulüm gibi
yaşamak ölümdende beter
ölde kurtul diyor yürek

sen varken güneş solumdan
sol yanımdan doğardı hep
önce sol yanımdan
ağarırdı yürek gögüm
ışığa keserdi yüregimdeki ufuk
aralanınca kirpiklerin
mahmur bakışların
güne açılan bir çift pencere olurdu
önce ben bakardım aralığından
önce ben günaydın derdim güne
yüzündeki o ilk tebessümü
giyinip yüzüme

sen varken ölümü filan
düşünmedim bile
sanki yaşayacakmışım gibi ebediyen
o son rendavusunu ecelin
aklıma getirmedim bile
sen varken ayrlık nedir bilmezdim
bilmezdim aşk acısını yürek yarasını
özlemek nedir beklemek nedir
şu yol gözlemekte neyin nesi
bilen kimdi
derdimki her sevda bitimsizdir
her aşk muratlı

sen varken her güne bir gül
her güne bir karanfil verrirdim
koyardım yüreginin üstüne her günün
günler çiçek açsın diye
ki her günüm sendin
yüregimde saklıydı yüregin
hergüne bir şiir yazdım
her güne bir dörtlük
okudum yürek dilince
sen varken sarılıp yattım yüregine
sarılıp yattım bir anaç sevda gibi
ısttım yürek ayazımı
yürek ateşinle

sen gidince yitirdim tılsımını
bozuldu büyüsü hayatın
sen gitmeseydin
bu acılardan bana neydi
bana neydi bu hüzünden kederden
bu özlemeler bu beklemeler
gelip beni bulurmuydu hiç
bu yürek yarası bu kan revan
bu yürek sancısı bu hicran
senin yüzünden bitanem
senin yüzünden yüregimdeki bu yangın
bu cehennem ateşi bu kor
yan yan bitmiyor
yan yan sönmüyor
senin yüzünden erim erim eridigim
bu sabahsız geceler
sen gittigin için
sen gittigin için bu zifiri karanlık
ay bile matemini tutuyor gidişinin
ay bile küskün yürek gögümde
sen gittigin için
yitirmiş güneşini bu günler
bu günler alaca karanlık

bu nehirler küskünse yatağına
denizce sevinçleri yitirmişse
akmıyorsa hiç biri eskisi gibi
eskisi gibi gürül gürül yüregimde
sen beni terkedip gittigin için
bu kuşlar yaralıysa
bu kuşlar kanatsız
bu kuşlar uçmasızsa yürek dalımda
sen alıp başını gittigin için

sen gitmeseydin ben bu şiiri
yazarmıydım hiç
yazarmıydım içime akıtarak
amansız bu ayrılığın zehrini

sen varken
daha bi güleç yüzlüydü hayat
şimdi sen yokken
hep ağlamaklı
hep boynu bükük
gelde yaşa yaşayabilirsen
şimdi beni anladın mı bitanem

HAYDAR CANPOLAT