bir dost eli bekledim
düştüğüm karanlıkta
beni aydınlatacak
beni saracak,koruyup kollayacak
bir dost eli....
uçurumun eşiğine geldiğimde
anladım ki hayat sadece
boş bir kağıt,
ve bellidirki temiz olan herşey bir gün kirlenecektir
o anlardan birindeydim atladım
bekledim dost elini.....
sonunda kolumdan
çekip tuttu birisi
ve yağmurdan atrta kalan
gözlerime baktı
ta içine girdi
uçsuz bucaksız bir yerdi orası
ve bir dost eli bekliyordu
beklentisi oldu ve dünyası
aydınlandı........
dünyamı aydınlattığın için
sağol melisim..

HATİP MEMİŞ