Sensizlik saplandı yüreğime.
Yüreğimi yakan sensizlik.
Sana hasret...
Sensizliğin sesi çınladı,
Sonra kulağımda.
Sarı kurumuş yapraklar arasında yürürken,
Rüzgar getirdi onu bana...
Kokunu hissettim birden!
Yalnızdım,
Mutsuzdum,
Kimsesizdim.
Yoktun sen!
Ayrılığın verdiği acı;
Ayağımın altında parçalanan yapraklara
Döndürmüştü beni...
Gözyaşlarıma engel olamadım.
Aktılar damla damla...
Dudaklarıma tuzlu tuzlu dokundular.
Yine sen vardın karşımda,
Ahh deniz gözlüm...
Gözümün bebeği!
Yine sen vardın karşımda...______________

FATMA ÖZSOY