Gözlerinin gecesinede sabah oluyor bitanem
Sonsuz karanlıklar esir alırken yüreğimi
Gözlerine güneş doğuyor...
Özlemin geceleri sürgün uykularda çalıyor kapımı
Umtsuzca bir çırpınış başlıyor sonra
Beni vuran avcıya inat.
Av olmak korkutuyor beni bitanem barut karası gözlerine
Oysa Anka'yı kıskandıran kanatlarım vardı benim
Seni tanımadan önce
Bütün kuşlar imrenirdi
Ben süzülürken gökyüzünde
Sonra güzelliğine kanıp güneşe uçtum
Alev alıp yandı kanatlarım
Sonsuz bir geceye yuvarlandım
Oysa ben karanlıktan korkardım...
Gel,aydınlat artık gecemi
Gözlerindeki güneş getirsin sabahımı
Özlemin son bulsun artık
GERİ VER KANATLARIMI...

FATMA KORKMAZ