ReAlWaN

Sen de çekip gidince şehirden
Kayıp bir şarkı oldu ruhum
Ve beni daha sık çağırır oldu
Yorgun caddeleri geçmişin..
Kendinden tükenmiş bir otobüsün içinde
Kızılay Meydanı’nda mesela..
Randevularına hep geciktiğin noktalarda
Özlüyorum seni şimdi
Özlemin bir bebeğin süt kokulu uykusunda
Yalnızlığımın tam ortasında dansediyor çılgın gibi
Tunalı Hilmi’de bu öğlen,
Telaşla kaçısıyordu insancıklar
Soğuk bir yağmur yağıyordu
Aslında sadece senin gidişindi
Benim üstüme düşen..
Oysa bilirsin bu şehirde
Gözyaşları asla ayağa düşmedi..
Yitik sevdaların peşinden..
Ve bilirsin bu şehirde aşklarımız hep
Dobra dobra yaşandı
Acıta acıta bizi büyüten
Yağmur yağıyor hiç durmamacasına
Ve ben hiç ama hiç üşümüyorum şimdi..

DENİZ DEVRİM