Kyren

Şimdi geçmişinden bir nakiş olmuş,
Benim ilk aşkimin yüzünde hüzün.
Anladim, içimde sönmeden kalmiş,
Yillar sonra gördüm, hatirladim dün.

Almiş omuzuna yillari bir bir,
Ne savrulan saçlar, ne de o kibir..
Beni esir alip baglayan sihir,
Düşündüm de şimdi, nerede bugün.

Saçi baglamişti bir kement olup,
Kalbimin en ince telini bulup,
Ben severken onu, yanip kül olup,
O küller savrulup bitti o güzün.

Yürüyordu eşinin eli elinde,
Ne vardi bilmem ki bana zulümde!
Ne buldun ilk aşkim bu sevgilinde?
Sormadim, anlami yoktu bu sözün.

Baktim arkasindan yürüdü gitti,
Beni anilarla sürüdü gitti,
Hatirasi kaldi, o çoktan yitti,
Elinde kayboldu kaprisin, nazin.