Ulaşılması zor bir dağ çiçeğiyim ben yalnız başına solacağım
Yalnız başıma ayakta kaldığım gibi...
Sevmekten korktum ben hep
içimde hiç sönmeyecek yangını ateşlemekten
Gözlerinin içine bakıp erimekten
Gülüşüne hapsolup o gün geldiğin de gidememekten
Arkamı dönüp elveda sevgilim diyememekten
dudaklarının tadını alıp bir daha dokunamamaktan
seni seviyorum derken tüm yüreğimle
sadece acımı yanıma alıp çekip gitmekten korktum ben
duramadın be sevgilim
beni bu ateşe atmadan duramadın
hergün yanıp yanıp kendi küllerimden doğuyorum
ve sen içimde çırpınıyorsun ta derinlerimden yaralıyorsun
kaç kurtul sevgilim diyorum
dinlemiyorsun...
kanadı kırık kuşlar gibiyim
yavaş yavaş ölüyorum acı çekerek
biraz özlem biraz gözyaşı biraz sevgi çiçeği
kurutuyorum gönlümde
biliyorum sende benim gibisin
kendi yaktığın ateşin içinde hapsolmuşsun
ve yüreğim seni kaybetme korkusuyla dopdolu
ve hayat çiziyor yollarını...
siyah beyaz
ve ben bir dağ çiçeği
kokusunda bütün özlemleri gizli
sen hep güzel gözlüm sımsıcak yüreğinle bana yakın olacaksın
HANGİ RÜZGARA KAPILIP GİDERSEM GİDEYİM
sen hep benim özlemim olarak kalacaksın

ALMULA