Yanlış sevdalara tutulduk,
Hep sonbahar solgunu bir sevgiydi bu
Zaten kurumuştu içimizdeki çiçek
Zaten suçlu son bahar hüküm sürüyordu...
Ve biz camları geceyi yansıtan
Sevgi kulübesinde uyurduk
Biraz hüzünlü biraz mutlu,
Ama biraz ayrı kalsak
Yüreğimizden vurulurduk...
Bakışlarımız iz bırakırdı gözlerimizde
Ellerimiz saçlarımızda gezinirdi
Elâ gözlerimizde buğu, ağlamaya hazırdık.
Hâlâ kendimizde değildik nedense
Ve yağmura karışırdı içimizdeki gözyaşları, ağlardık
Geride bırakarak inanılmaz pişmanlıkları...
Yanlış sevdalara tutulduk
Tütün kokusu karışmış gecelerde
Hep sabrederdik
Vakti gelince çiçek açacak ağaçlar diye...
Zamanın bitiğini bile bile.
Oysa o geceyi gündüzden ayıran çizgi
Biliyorduk hasretin en koyu gölgesiydi
Ve biliyordum ki
Kendimize yabancıydı ellerimiz ve yüreğimiz,
Ve tutulduk birdenbire biz
Kırık-dökük yanlış sevdalara...
Ve biliyorum
Mutluluğumuz yeniden hazırlanıyor vedalara...

AHMET BELTEKİN