Herkes dünyayı değiştirmek ister ; ama kimse kendini değiştirmeyi düşünmez!

OrjiNaLiki

Bu hafta değişimin ve gelişimin “zorlanan” tarafına değinmek istiyorum.

Hayatın içersinde değişimin ve gelişimin ne kadar önemli olduğu konusunu es geçiyorum. Eğer bir şekilde bu yazımı okuyorsanız, zaten bunun farkında olan şanslı insanlardan birisiniz. “Zorlama” etabı sürekli kafamı kurcalayan ve çekemediğim yanlardan biri. Çoğu zaman da etrafımızda görür, hatta -bizzat- yaparız…

Bir çift düşünün lütfen. Birbirlerini seviyorlar. Erkek için kadının 30 farklı meziyeti var. Hepsi birbirinden değerli… Ancak bir meziyeti var ki, erkeğin hoşuna gitmiyor. Bu durumda diğer 29 meziyet görmezden gelinir ve kafaya o meziyet takılır. VE yapılan da -genelde- şudur “değiştirmek…”

… “Hele bir evlenelim. Ailemle/Arkadaşlarımla kafa kafaya veririz, değiştiririz.”

Aynı şekilde kadın. Kadın için erkeğin 20 farklı meziyetinin -erkeklerde genel de daha azdır- olduğunu düşünün. Kültür, bilgi, beceri, annesinin olmaması… (tabi burası yok, lütfen kayıtlardan çıkarılsın)Ancak bir meziyeti var ki, kadının hoşuna gitmez. (Örneğin av olsun, ailesine düşkün olsun ya da hafta sonları maça gitsin.) Yine bardağın boş tarafı dikkat çekendir. VE -çoğu zaman- aynı şeyi düşünürüz. “DEĞİŞTİRMEK!”

… “Hele evlenelim. Bir şekilde değiştiririm onu…”

Değişmek ve Gelişmek, zamanın gerisinde kalmamak…
Elbetteki mükemmel. Ancak “değiştirmenin” getirdiği bencillikle beraber “kendi değişiminin” farkına varamamak. Tam da bu noktada biraz geri çekilip, şöyle bir süzmeliyiz kendimizi. VE aslında değiştirirken, değişmemiz gerektiğini de görmeliyiz.

Çok sevdiğim bir sözü var Tolstoy’un…
Herkes dünyayı değiştirmek ister ; ama kimse kendini değiştirmeyi düşünmez!


Değişimin getirdiği mutluluğu önce kendimizde, sonra elimizin değdiği her yerde yaşamamız dileğiyle…

Özgür ŞAHİN

asd76