TEMEL BİLGİLER
Avrupa’nın en eski monarşilerinden biri olan Danimarka jeostratejik konumu dolayısıyla gerçek bir kö
prü ülkesidir. Hem İskandinav Avrupa’sını Kıta Avrupa’sına hem de Baltık denizini Atlas Okyanusuna bağlamaktadır.
A- Coğrafik Yapı-Temel Konular
Avrupa’nın Kuzey doğusunda yeralan Danimarka, Baltık Denizi’nin ağzında bulunmaktadır. Almanya ile olan 68. Km lik Kara sınırı dışında çevresi denizlerle kaplıdır.
Danimarka en büyük kara parçasını oluşturan Jutland yarımadası ve 406 adadan meydana gelir. Bu adaların en önemlileri Zealand, Funen, Falster, Mon, Bornholm olup 90’ında yerleşim vardır.
Çoğunluğu ( % 61 ) ekilebilir olan ülke yüzölçümü 43.094 km2 dır. Yüzölçümüne göre oldukça uzun olan kıyıları 7.314 km dir.
01.01.1999 tarihi itibariyle nüfusu 5.313.798’dir. buna göre km2’ye 123 kişi düşmektedir.
Danimarka Krallığı özerk bölge statüsüne sahip Grönland ( yüzölçümü 2.166.086 km2 nüfusu 56.076 ) ve Faroe Adaları ( yüzölçümü 1.399 km2 nüfusu 44.801 ) nı da kapsamaktadır. Her iki ada da Danimarka parlementosunda ikişer temsilci bulundurmaktadır.
Pek önemli engebeleri bulunmayan ülkenin günümüzde yüzey şekli farklılıkları da buzul olaylarının sonucudur. Bu yüzey şekilleri ile diğer İskandinav ülkelerinden ayrılan Danimarka’nın en yüksek yeri deniz seviyesinin 170 m üzerindedir.
İklim: Batıdan gelen Gulf stream akıntısının etkisinde olan iklimin Okyanus iklimleri özellikleri taşıması ayrıca ülkenin yüzey şekillerine de bağlanmaktadır. Kıyılarda tamamen okyanus iklimi mevcutken Jutland ve daha geniş adaların iç kesimlerinde kışın sertliği hissedilir. Kuzey Denizi pek ender donmasına karşın Ocak ve Şubat aylarında Baltık Boğazlarının buz tutması oldukça sık rastlanan bir durumdur. Ortalama –0,4 C° ile en soğuk ay Şubat ve 16,6 C° ile en sıcak ay Temmuzdur. Yağışlar bütün yıl boyunca boldur. Ayrıca yıl boyu esen ve hızı ortalama 7,6 m/sec olan rüzgar esintileri de Danimarka ikliminin karakterleri arasındadır.
Nüfus: 01.01.1999 tarihi itibariyle nüfus 5.313.798’dir. km2 ye 123 kişi düşmektedir. 1998 yılına ait verilerle Danimarka nüfusunun yapısı ise aşağıdaki gibidir.
Danimarkalılar : 5.045.232
Türk Vatandaşları : 37.519
Eski Yugoslavya Vatandaşları : 33.931
Diğer Avrupalılar : 82.345
Afrikalılar : 22.087
Asyalılar : 53.166
Diğer Yabancılar : 20.580
Danimarka nüfusunun % 84’ü şehirlerde oturmaktadır. 1900’lerde 2.5 milyon olan olan Danimarka nüfusu son yüzyılda ikiye katlanmıştır. Nüfus artış hızı 1966-1983 yılları arasında büyük oranda oluşmuştur. 1983 yılından sonra nüfus artış hızında belli bir yükselme görülmesine karşın bu, ülke nüfusunun sürekli artmasına güvence sağlayacak bir düzeyde olmamıştır. Nüfusun 2010 yılında 5.4 milyon kişiye yükselmesi 2030 yılına kadar bu düzeyde kalması beklenmektedir. 2010-2030 yıllarında çocuk ve yaşlıların daha çok, çalışanların ise daha az olacağı tahmin edilmektedir.
Son 25 yıl içinde Danimarka’da evlilik kurumu belli bir ölçüde gerilemiştir. 1960’lı yıllarının ortalarından itibaren evlenmeler azalmış. 1970’li yıllardan itibaren de boşanmalarda artış görülmüştür. Ortalama evlilik yaşı 1970’lerden beri erkeklerde 31 ,kadınlarda 28 yaş olmuştur.
Geçtiğimiz on yıl içinde Danimarka nüfusunun 0-24 yaş kesimi % 33’ten % 30.4’e düşerken, 25-64 yaş kesimi ise % 51,6’dan % 54,7’ye yükselmiştir.
Ortalama yaşam süresi kadınlarda 78, erkeklerde 72 yaştır.
Resmi Dil: Danimarkaca resmi dil olmakla beraber İngilizce de ülkede yaygın olarak konuşulmaktadır.
Para Birimi: “Kron” dur. Banknotlar 50, 100, 200, 500, 1000’lik, madeni paralar ise 1, 2, 5, 10 ve 20’lik birimler halinde basılmaktadır.
1 DKK = 100 ORE olup 25 ve 50’lik madeni paralar şeklinde yürürlüktedir.
Bankalarda ve özel döviz bürolarında para değişimi yapılmakla birlikte çoğunlukla komisyon uygulaması vardır.
Dini İnanışlar: Ülke nüfusunun % 91’i Lutheran, % 2’si Katolik ve kalan % 7’si de diğer dinlere mensuptur.
İş Saatleri ve Tatiller:
ÇALIŞMA GÜNLERİ TATİLLERİ
Devlet Daireleri
Pazartesi-Cuma
08:00 – 16:00 Cumartesi - Pazar
Bankalar
Pazartesi – Cuma
09:30 – 16:00 Cumartesi - Pazar
Ticarethaneler
Pazartesi-Cuma 09:00 17:30
Perşembe 09: - 19:00
Cumartesi 09:00 – 13:00 Pazar
Resmi Tatiller: Yeni Yıl 01 Ocak
Paskalya 09 – 13 Nisan
İşçi Bayramı 01 Mayıs
Dini Bayram 08 Mayıs
Hz. İsa’nın Göğe Yükselmesi 21 Mayıs
Anayasa Günü 05 Haziran
Noel 25 – 26 Aralık
Ölçü Sistemleri:
Uzunluk; Metre Derece; Santigrad
Ağırlık; Kg Elektrik Akım; Amper
Ulaşım – Altyapı: Danimarka irili ufaklı çok sayıda adadan oluşan bir ülkedir. Bu durum onu, kimi zaman mimari yapılarıyla, kimi zaman da araba vapurlarıyla çözmeye çalıştığı bir ulaşım sorunuyla karşı karşıya bırakmaktadır.
Danimarka, 843 km’si otoyol olmak üzere toplam 74.437 km’lik bir karayoluna sahiptir. Pekçok büyük kent demiryolu ağına bağlanmıştır. Ülkenin en büyük havaalanı olan Kopenhag havaalanından dünyanın çok çeşitli bölgelerine uçak kalkmakta ve ayrıca bu havaalanı, Jutland, Bornholm ve Funen’deki 10 havaalanına uçuş için merkez teşkil etmektedir. 1997 yılında Kopenhag Havaalanı’ndan 13,8 milyon kişi uluslararası, 2,5 milyon kişi de iç seferlerde yolculuk yapmıştır.
Ülkenin batısındaki diğer büyük havaalanı olan Billund Havalimanından 1998 yılında 1,9 milyon kişi yolculuk yapmıştır. Bu havaalanından giderek artan sayıda uluslararası sefer düzenlenmekte, böylece Jutland ve Funen’deki yolcular Kopenhag Havaalanını kullanmak zorunda kalmamaktadırlar.
Kopenhag Limanı, her türlü yük taşımacılığı, depolama ve paketleme bakımından pek çok kolaylığa sahiptir. Bu limanda çok sayıda vinç ve yükleme için özel malzemelere ulaşma olanağı vardır. 1998 yılında Kopenhag Limanından 23.809 gemi, 17.000’den fazla Konteyner geçmiş ve 11.8 milyon ton yük taşınmıştır.
1998 yılı Haziran ayında faaliyete geçen ve Zealand ile Funen’i birbirine bağlayan “Great Belt” kö
prüsü ve temel inşaatı sayesinde başkent Kopenhag – Jutland arasındaki trafikte büyük bir kolaylık sağlanmıştır. 26 milyon DKK’ya mal olan 18 km’lik Great Belt Kö
prüsü Avrupa’nın en uzun kö
prüsü olma özelliğini taşımaktadır.
Danimarka’nın jeostratejik konumunu güçlendirecek Avrupa’nın en büyük altyapı projelerinden biri de İsveç’le Danimarka’yı birleştiren kö
prü ve tünel inşaatıdır. Danimarka’nın kuzey doğusunda bulunan İsveç ile arasında yeralan Öresund Boğazı üzerinde halen inşaatı süren Kopenhag – Malmö arasında 20 dakikada geçiş sağlayacak olan devasa tünel ve kö
prünün Temmuz – 2000’de faaliyete geçmesi bekleniyor. Yine bu bölgede Örestad adı altında kurulacak yeni şehrin inşaatı devam etmektedir.Bu şehrin bölgede ticari ve kültürel açıdan bir merkez oluşturacağı düşünülmektedir.
Başkenti ve Önemli Şehirleri: Danimarka’nın başkenti Kopenhag’dır. Kopenhag pek çoğunun tarihi 17. yy.’a kadar uzanan, kilise, saray, kale ve diğer kraliyet yapıtlarıyla doludur. Ayrıca çok sayıda alışveriş merkezi, restoran ve kafeleriyle Avrupa’nın en çok ilgi çeken şehirlerinden birisidir. 50’den fazla müze, tiyatrolar, çeşitli bar ve caz klüpleri ile kültürel yaşamı da çok zengin olan Kopenhag 1996’da Avrupa’nın kültür başkenti ilan edilmiştir.
Aarhus; Danimarka’nın ikinci büyük şehridir. Bu şehir ülkenin müzik merkezi olarak bilinir.Sanat galerileri, restoran ve çok sayıda küçük sahnenin bulunduğu konser salonunda opera ve dans gösterileri ile konser etkinlikleri düzenlenmektedir.
Odense; Funen adalarında yer alır ve Danimarka’nın üçüncü büyük şehridir. Ünlü masal yazarı Andersen ile besteci Carl Neilsen’in doğdukalrı yer olarak bilinen Odense’de bulunan Funen Sanat Müzesi Kopenhag dışında yeralanların en iyisidir.
Aalborg; dördüncü büyük şehirdir. Kuzey Jutland’ın merkezinde yer almaktadır. Önemli bir ticaret merkezi ve endüstriyel bir şehir olan Aalborg, 300’den fazla restoran’ı ile “Kuzeyin Küçük Paris’i” olarak bilinir.
Eğitim: Danimarka’da kamu harcamalarının % 13,2’si eğitim sektörüne ayrılmaktadır. Bunun yaklaşık % 19,3’ü yüksek öğretim amacıyla kullanılmaktadır.
Okul çağı yedi yaşından itibaren başlamaktadır. Dokuz senelik zorunlu eğitim sistemi mevcuttur.
1994 yılında eğitim gören öğrencilerden 168.417’sini mesleki eğitim talebeleri, 155.661’ini enstitü, yüksek okul ve benzeri eğitim düzeylerinde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Kızlar ve kadınlar eğitim gören öğrenci sayısının hemen hemen yarısını oluşturmaktadır. Eğitim gören kadın nüfusunun yarısı ise ilk orta ve mesleki eğitim kurumlarına kayıtlıdır. İleri seviyedeki eğitim de kadınlar kısa süreli eğitimleri daha çok tercih etmektedirler.
Ülkede 8 üniversite vardır. Bunlar, Kopenhag, Aarhus, Roskilde, Odense ve Aalborg’da yer almaktadır.
Yaşam Standartları ve Kültür: Danimarka sağlık ve eğitime en çok harcama yapan Avrupa ülkelerinden biri olarak refah devleti sınıfına girer. Sosyal güvenlik sistemi dünyanın en iyilerinden biridir. Sosyal güvenlik ve refah harcamaları toplam kamu harcamalarının % 43’ünü oluşturmaktadır.
Danimarka’daki ailelerin % 59’unun kendi evi vardır. Bunlardan % 49’u ikametgah, % 10’u yazlıktır. Ailelerden % 67’sinin bir, % 11’inin iki veya daha fazla taşıt aracı vardır. Evlerin % 31’inde çamaşır kurutma makinesi, % 73’ünde çamaşır makinesi, % 35’inde bulaşık makinesi, % 35’inde mikrodalga fırın, % 75’inde video, % 58’inde müzik seti, % 33’ünde kişisel bilgisayar ve % 21’inde telesekreter bulunmaktadır.
Danimarka’da başlıca alkollü içki bira olup sigara ve tütün tüketimi de yüksektir. Kişi başına 9,7 litre alkol tüketilen Danimarka’da yiyecek alışkanlıklarının başında çavdar ekmeği ve patates gelir.
Nüfusu diğer Avrupa ülkeleri ile karşılaştırıldığı zaman hayli homojen bir yapıdadır.
Son yıllarda iltica kurumuna uygulanan liberal politika sayesinde Danimarka vatandaşlığına girenlerin sayısı artmaktadır.
Ülkede 1849’dan itibaren din özgürlüğü mevcuttur.
Yapılan araştırmalara göre Danimarkalılar’ın günde ortalam 45 dakikalarını günlük gazete ve kitap okumaya ayırdıkları bilinmektedir. 42 günlük gazete 1,7 milyon kişi tarafından okunmakta ve 42 haftalık dergi 3,3 milyon aboneye dağıtılmaktadır. Kütüphaneler tarafında ödünç verilen kitap sayısı yılda ortalama 113 milyon civarındadır. Müzelerin yıllık ziyaretçileri 13,1 milyon, tiyatrolara gidenlerin sayısı 2,6 milyon, sinemalara gidenlerin sayısı 10,2 milyon kişidir.
İdari Yapılanma: Danimarka’nın idari yapılanması “desentrilizasyon” esasına dayanır.
Bölgesel düzeyde ülke 14 eyaletten oluşur. Her eyalet bir belediye başkanı ve konsey tarafından yönetilir. Bu birimler hastane hizmetlerinin yönetimi,ortaokul ve üzeri düzey eğitim hizmetleri, temel yolların yapımı gibi hizmetlerin yürütülmesinden sorumludur. Danimarka’nın 14 eyaleti;
1)Kopenhag Eyaleti, 2) Frederiksburg Eyaleti, 3) Roskilde Eyaleti , 4)Storstroms Eyaleti, 5) Bornholms Eyaleti, 6) Fyns Eyaleti, 7) Sonderjlands Eyaleti, 8) Ribe Eyaleti, 9) Vejle Eyaleti, 10) Rinqkobing Eyaleti, 11) Viborg Eyaleti, 12) Nordjylands Eyaleti, 13) Aarhus Eyaleti ve 14) Vestsjeland
Yerel düzeyde 275 belediyeye ayrılmıştır. Bu belediyeler de eyaletler gibi bir belediye başkanı ve konsey üyeleri tarafından yönetilir. Çok geniş bir yelpaze oluşturan yerel düzeydeki hizmetleri yerine getirmekle sorumludurlar. İlkokul ve anaokulu düzeyindeki eğitim hizmetleri, sosyal güvenlik hizmetleri yerel düzeyde planlama ve diğer kültürel hizmetler bunların arasında sayılabilir.
Medya: Danimarka’da devlet TV’si 4 kanal olup yayın yapan özel, yerel istasyonlar da bulunmaktadır.
Başlıca Gazeteleri : Jlands Posten (Liberal)
: Berlingske Tidende (Merk.Sağ)
: Politiken (Sosyal demokrat)
: İnformation (Sol) dir.
Basın özgür olup herhangi bir sansüre tabi değildir.
B) Danimarka’nın Bölgesel Olarak İncelenmesi
Kuzey Jutland
Danimarka’nın en kuzey bölümü olup, kıyıları ve doğal güzellikleri ile ünlüdür. Aalborg Üniversitesi’nin de etkisi ile bu bölge, enformasyon, üretim teknolojisi, elektronik gibi alanlarda kalkınma ve araştırma merkezi halini almıştır.
Bu bölgedeki imalat sanayiinin % 45’i demir ve diğer hammaddelerle dayalı alanlardır. Aynı sektörün % 25’i ise yiyecek ve meşrubat alanında faaliyet gösterir. Ayrıca telekominikasyon malzemeleri, demir çelik ve gemilerle alakalı malzemelerin üretimi de yapılmaktadır.
Bu bölgede ayrıca balık işleme sektörü de gelişmiştir. Su ürünleri işleme sektöründe lider konumundadır.
Kuzey Jutland’a yapılan yatırımlar devlet tarafından teşvik tedbirleri ile desteklenmektedir.
Aarhus Bölgesi:
Aarhus Danimarka’nın en büyük eyaletidir. Burda bulunan Aarhus şehri ise Danimarka’nn ikinci büyük şehridir.
Şehir merkezi dışına yerleşmiş ve çok iyi bir alt yapıya sahip endüstri alanları, Arhus Bölgesini karakterize eder.
Bu bölge, ilaç, bilgisayar ve moleküler biyoloji dallarında ülkenin en önemli araştırma merkezi konumundadır.
Uluslararası ticaret bağlantıları bu bölgede çok kuvvetli olup, çok sayıda yabancı şirket faliyet göstermektedir.
Çevresel teknoloji bakımından da ileri düzeydedir.
Orta Jutland Endüstri Kompleksi
Bu bölge Danimarka ekonomisinde ve özellikle de imalat sektöründe egemen bir vaziyettedir.
Hemen her endütri dalında faliyette bulunan Firmaların olduğu ve uluslar- arası rekabet gücüne sahip ürünlerin üretildiği bir bölge olan Orta Jutland, Knov-How, AR-GE gibi hizmetler ve nitelikli bir iş gücü sunmaktadır.
Çevre korumaya yönelik ürünlerin üretildiği, dünyanın ve Danimarka’nın en önde gelen bölgelerinden biridir. Bu bölgede üretilen rüzgar tribünleri çok sayıda ülkeye ve Türkiye’ye ihraç edilmektedir.
Triangle (Üçgen) Bölgesi
Bu bölge Konumu itibariyle bir geçit niteliğindedir. Danimarka’nın Kuzeyinden güneyine ve doğusuna giden otoyollar bu bölgede kesişmektedir.
Son birkaç yıldır, daha fazla büyüyen ve yeni işyeri merkezleri kurulan bölgede özellikle taşımacılık, çelik üretimi gelişen sektörlerdir.
Güney Jutland
Ülkenin İskandinavya ile olan ana kapısı, Baltık Denizinden, Kuzey Denizi’ne uzanan bölgedir.
Bu bölge kültürel olarak Almanya ile ile yoğın etkileşim içindedir.
Önemli faaliyet alanları, mühendislik, elektronik eşyalar, plastikler ve mobilya üretmidir.
Sonderbong Bölgesi:
Ülkenin güneydoğu kısmında yeralan bölge ileri teknolojiye dayalı ürünlerin üretildiği bir bölgedir.
Bölgede bulunan, Güney Danimarka Üniversitesi’nin desteği ile son derece nitelikli işgücü ile tanınır.
Funen Bölgesi
Danimarka’nın zümrütten kalbi olarak bilinen bu bölgenin en önemli şehri Odense’dir.
Burda bulunan Odense Üniversitesi, Odense Mühendislik Koleji ve Odense Uluslar arası Bilim Parkı, iş çevresine destek verirler.
Funen Adası’nda metal endüstrisi çok güçlüdür.
Sağlık sektöründe üretilen, tıbbi malzemeler, ilaçlar, ortopedik malzemeler bakımından ilerlemiştir.
Güney Funen ve Svenborg Bölgesi
Guney Funen takım adaları 950 km2 lik bir alanı ve 50 adayı kapsamaktadır.
Svenborg Adası merkezi bir konumdadır. Danimarka nüfusunun 2/3’ü 2,5 saat içinde Svenborg’a ulaşabilmektedir. Bu durum Svenborg’un bir alış veriş merkezi olmasını sağlamıştır.
Bu bölge de çok sayıda mağazanın yanısıra, danışmanlık hizmetleri de gelişmiştir.
Bornholm
Bornholm’de çok sayıda orta ve küçük ölçekli işletmelerden kurulan bir iş çevresi vardır. Burdaki işletmelerin çoğu 20’den az kişi istihdam etmektedir. Sadece 31 tanesi 50’den fazla işçi çalıştırır.
Ada’da bulunan taş, kil ve çakıl hammaddeleri endüstrinin gelişmesini sağlamıştır. Ayrıca tarım ve balıkçılık da yapılmaktadır.
Oresond Bölgesi
Çalışmaları 1991’den beri devam eden ve büyük umut bağlanınal bir proje ile, Oresund, ülkenin kalbinin attığı bir bölge oluşmuştur.
100 milyon dkk’ya mal olan bu proje, Oresund Boğazı üzerinde, İsveç’in güneyi ile Kopenhag arasında, karayolu ve demiryolu bağlantısını aynı anda sağlayacak olan bir kö
prünün yanısıra, başka altyapısal çalışmalarla da bütün bölgenin birbiriyle entagrasyonunu içermektedir.
Bu proje ile Kopenhag metrosu, Malmö şehir tüneli ve Kopenhag Havaalanı birbirine bağlanmaktadır.
Ayrıca Kopenhag eteklerinde Orestad adlı yeni bir şehir kurulucaktır.
Projenin Temmuz 2000’de tamamlanması ile bölge nüfusunun ikiye katlanacağı ve ayrıca bilimsel ve teknik gelişimlerle İskandinavya’nın en merkezi bölgesi olacağı tahmin eilmektedir.
C) Danimarka Krallığı İçinde Özerk Bölge Statüsüne Sahip Ülkeler
Grönland
Dünyanın en büyük adası olan ve Kuzey Amerika Kıtasında yer alan Grönland’ın yüzölçümü 2.175.600 km2 dir. Bu alanın %85’i buzlarla kaplıdır. Nüfusu 56.076’dır.
Nisbi olarak daha yumuşak bir iklime sahip kıyı bölgelerinde ortalama sıcaklık - 4 C° dir.
Grönland’a ilk defa 5000 yıl önce Eskimolar yerleşmiştir. 10. yy da İzlanda, 18 yy da ise Norveçliler koloni kurmuşlardır. Norveç’in Danimarka egemenliğine geçmesi ile Danimarka’ya bağlanmıştır.
Haziran 1953’de anayasal bir reformla sömürge statüsünden kurtulmuştur. 1972’de kendi iç yasaları olmadığı için Danimarka ile birlikte AB’ye girmek zorunda kalmıştır. 1979 yılında kendi parlementosunu kurup yasalarını çıkarttıktan sonra AB’den çekilmiştir. (1984).
Grönland Danimarka parlementosunda iki üye ile temsil edilir. Danimarka ise Grönland’da bir vali ile temsil edilir.
Grönland’ın yer altı varlığı Danimarka’ya aittir. Danimarka-Grönland Komisyonu doğal kaynakları işletir. Enerji kaynakları bakımından her iki ülke de aynı haklara sahiptir.
Faroe Adaları
İzlanda’nın yaklaşık 430 Km güneydoğusunda bulunan Faroe Adaları’nın yüz ölçümü toplam 1399.km2 dir. Nüfusu 44.801’dir. Başkenti Torshaon’dır.
Faroe Adaları’nda sekizinci yüzyılda Norveçli Vikingler koloni kurmaya başlamışlardır. Norveç’in Danimarka egemenliğine girmesi ile Danimarka’ya bağlanmıştır.
Faroe Adaları 1948 yılında “kendi kendini yöneten, özerk bölge” Statüsü kazanmıştır.
1948’de ki reform yasasında, Danimarka hükümetine ait görevler, Faroe Adaları hükümetine ait görevler ve ortak görevler belirlenmiştir.
Polis, mahkeme gibi hizmetlerin maliyetinden Danimarka hükümeti sorumludur.
Sağlık ve sosyal işler ile eğitim hizmetleri ortak işlerdir.
Fiziksel planlama, yer altı kaynaklarının çıkarılması endüstriyel hizmetler gibi hizmetler Faroe Adaları hükümetine aittir.
Faroe Adaları AB’ye girmeyi reddetmiştir.
II- POLİTİK DURUM
A) Yakın Geçmiş
IX yy.’da Viking seferleri sonucunda kurulan Danimarka Krallığında, ilk liberal anayasa 1849’da kabul edilmiş ve bir süre sonra da iki meclisli parlementer sistem getirilmiştir. Bu meclislerden “Landsting” üyeleri dereceli seçimlerle belirlenen, “Folketing” ise halkı temsil eden partilerin ağır bastığı bir meclisti.
1866 – 1901 döneminde bu iki meclis arasında özellikle ulusal savunma kredileri konusunda yoğun bir uyuşmazlık yaşanmıştır.
1875 – 1894 yılları arasında ülke kralın desteklediği ve Landsting’e dayanan muhafazakarlar J.B.S. Estrup tarafından yönetilmiştir. Estrup bir çok kere Folketing’i dağıtmaya çalışmasına rağmen başarısız olmuştur.
Bu dönemde tarım kesimini etkileyen bunalımın da etkisiyle, sol kanat güçlü muhalefet yapmıştır ve 1901’de yapılan seçimler muhafazakarların bozgunuyla sonuçlanmıştır. Böylece kral ılımlı sola hükümeti kurma çağrısında bulunmak zorunda kalmıştır. Bundan sonra Deuntzer ve Christensen bir biri ardına hükümet kurmuşlardır.
1906’da tahta çıkan VIII. Frederik zamanında ulusal savunma tartışması siyasal yaşama egemen olmuştur. 1912 yılında tahta çıkan X. Christian 1947 yılına kadar tahtta kalmıştır. 1913 – 1920 arasında radikal çoğunluklu bir hükümet tarafından yönetilen Danimarka, Birinci Dünya Savaşı boyunca tarafsız kalmıştır. Ancak savaş sonucu imzalanan Versailes Anlaşmasından yarar sağlayarak Schleswing’in kuzeyini ülkesine katmıştır.
1915’te gerçekleşen bir anayasa reformu ile kadınlar seçme hakkına kavuşmuş, Landsting tek dereceli seçimle işbaşına gelmeye başlamışlardır.
Bu dönemdeki önemli gelişmelerden bir tanesi de 1916’da Danimarka Antilleri’nin A.B.D ye satılmasıdır. 1918’de ise İzlanda bağımsızlığını elde etmiş ancak kralın kişiliğinde Danimarka’ya bağlı kalmışlardır. 1919’da yeni toprak yasası ile büyük toprak mülkiyeti tasfiye edilmiştir.
Schleswing’in bölünmesi konusunda ortaya çıkan anlaşmazlık 1920’de radikal çoğunluklu hükümetin düşmesine neden olmuştur. Bundan sonra başa gelen sol hükümet toplumsal nitelikli yasaların çıkmasına öncelik vermiştir.
Kısa bir dönem dışında 1924 – 1940 yılları arasında ülke Stavning’in başkanlığında sosyal demokratlar tarafından yönetilmiştir. Stavning hükümeti işsizliğe, İngiliz korumacılığına ve 1929 dünya bunalımının yol açtığı ekonomik bunalıma karşı etkin bir müdahale siyaseti geliştirmiştir. Bu dönem bir toplumsal ilerleme dönemi sayılmaktadır.
Varolan saldırmazlık anlaşmasına rağmen Almanlar 9 Nisan 1940’ta Danimarka’yı işgal etmişlerdir. Dış işleri bakanı Scvenius, hükümetin genel siyasal çizgisini nazi isteklerine uygun olarak belirlemiş ancak kısa bir süre içinde halkın direniş hareketi başlamıştır. 1943 yılında Almanlar tüm yetkileri ellerine almışlar, kralı sarayında gözetim altında tutmuşlardır.
1944’te İzlanda Danimarka’dan tamamen kopmuştur. 1945’teki kurtuluştan sonra ise anayasaya dayalı monarşi sistemi yeniden kurulmuştur. Geçici bir koalisyon direnişçilerle eski hükümet üyelerini biraraya getirmiştir.
Yine bu dönemde ülke Birleşmiş Milletlere üye olmuştur.
1947’de Kral IX. Frederik tahta geçmiştir. Bu tarihte hükümet yeniden sosyal demokratlara geçmiş ve daha sonra da kurulanların çoğunda sosyal demokratlar yer almışlardır. Bu tarihten sonra başa gelen hükümetlerin temel çabası ülkeyi savaşın yıkıntılarından kurtarıp kalkındırma yönünde olmuştur.
1948’de Danimarka Marshall Planı yardımlarını kabul etmiş, 1949’da NATO’ya, 1951’de Kuzey Konseyine üye olmuştur.
1953’te yürürlülüğe giren yeni bir anayasa tek meclisli (Folketing) bir parlemento kurarak, Landsting’i kaldırmış ve kadınlara veraset hakkı tanımıştır. Bu tarihte Grönland Danimarka’nın bir ili haline gelmiştir.
1960’da Danimarka, Avrupa Serbest Ticaret Birliği (EFTA) ne üye olmuştur. 1962’de Helsinki’de dört İskandinav ülkesi arasında bir işbirliği anlaşması imzalanmıştır. Bundan sonra siyasal yaşamın başlıca tartışmasını Ortak Pazara girip girmeme konusu olmuştur.
1972’de ki plebisitin olumlu sonuçlanması ile ülke 1973’de Ortak Pazara üye olmuştur. Ortak Pazara giriş ulusal ekonominin geniş çapta yeniden yapılanmasını gerektirmiş, fiyatlardaki genel artış halkın hoşnutsuzluğuna ve toplumsal karışıklığa neden olmuştur. Bu dönemlerde sık sık yapılan erken seçimlerde tek başlarına çoğunluk için oy sağlayamayan sol ve sağ, hassas dengelere dayalı koalisyonlarla ülkeyi yönetmişlerdir. 1960’dan günümüze kadar kurulan hükümet ve başkanları aşağıda belirtilmiştir.
1960 – 1962 : Kampmann - Sosyal Demokrat Radikal ve Muhafazakar koalisyon
1962 – 1968 : J.O. Krag - Sosyal Demokrat ve Radikal Koalisyon
1968 – 1971 : H. Baunsgaard - Radikal, Liberal ve Muhafazakar koalisyon
1971 – 1972 : J.O. Kong - Sosyal Demokrat ve Radikal Koalisyon
1972 – 1973 : A.Jorgensen - Sosyal Demokrat Azınlık Hükümeti
1973 – 1975 : P. Hartling - Liberal Azınlık Hükümeti
1975 – 1978 : A. Jorgensen - Sosyal Demokrat Azınlık
1978 – 1979 : A. Jorgensen - Liberal ve Sosyal Demokrat Koalisyon
1979 – 1981 : A.Jorgensen - Sosyal Demokrat Azınlık Hükümeti
1981 – 1982 : A. Jorgensen - Sosyal Demokrat Azınlık
1982 – 1993 P. Schluter - Muhafazakar Ağırlıklı Liberal ve Muhafazakar Koalisyon ( Bu dönemde aradaki seçimlerde Schlüter yerini korumuştur.)
1993 – 1998 : P.N. Rasmussen - Sosyal Demokrat Ağırlıklı Merkez Parti ve Sosyal Demokrat Koalisyon
1998 – Günümüze : P.N. Rasmussen - Sosyal Demokrat ve Radikal Liberal Parti Koalisyonu
B-) Günümüzdeki Politik Durum
Danimarka meşruti monarşi ve parlementer demokratik sistemle yönetilen bir ülkedir.
Devlet başkanı kraliçe II.Margrette 14.01.1972 yılında babası Kral IX. Frederik’in ölümünden sonra tahta geçmiştir. Eşi (Prince Consort) Prens Henrik’tir. Çocukları Velihat Prens (Crown Prince) Frederik ve Prens Joachimdir. Velihat Prens askeri eğitimini Danimarka ve yurtdışında tamamlamıştır. Zirai bilimler ve ziraat ekonomisi öğrenimini gören Prens Joachim 18.11.1995 tarihinde Hong Kong’lu Alexandra Manley ile evlenmiş ve Alexandra Manley Danimarka Prensesi ünvanını kazanmıştır.
Başbakan ve hükümet üyeleri aşağıda belirtilmiştir.
İSMİ HÜKÜMET GÖREVİ PARTİSİ
Paul Nyrup
Rasmussen Başbakan Sosyal Demokrat P.
Marianne Jedved
Ekonomi ve Nordik Birliği Başkanı Radikal Liberal P.
Pia Gjellerup
Ticaret ve Endüstri Bakanı Sosyal Demokrat P.
Mogens Lykketoft
Maliye Bakanı Sosyal Demokrat P.
Niels Helvey Petersen
Dışişleri Bakanı Sosyal Demokrat P.
Frank Jensen
Adalet Bakanı Sosyal Demokrat P.
Svend Avken
Çevre ve Enerji Bakanı Sosyal Demokrat P.
Margrette Vestager
Eğitim ve Kilise Bakanı Radikal Liberal P.
Paul Nielson
Kalkınma Birliği Bakanı Sosyal Demokrat P.
Thorkild Simonsen
İçişleri Bakanı Sosyal Demokrat P.
Carsten Koch
Kamu Sağlığı Bakanı Sosyal Demokrat P.
Ove Hygum
Çalışma Bakanı Sosyal Demokrat P.
Ole Stavad
Vergi Bakanı Sosyal Demokrat P.
Hans Hoekkerup
Savunma Bakanı Sosyal Demokrat P.
Elsebeth Nielsen
Kültür Bakanı Radikal Liberal
Sonja Mikkelsen
Trafik Bakanı Sosyal Demokrat P.
Karen Jespersen
Sosyal İşler Bakanı Sosyal Demokrat P.
Jytte Andersen
Konut ve İnşaat Bakanı Sosyal Demokrat P.
Jan Trojborg
Araştırma Bakanı Sosyal Demokrat P.
Henrik Dam Kristensen
Gıda Bakanı Sosyal Demokrat P.
1982 yılından itibaren yaklaşık on yıllık bir süre muhafazakar Paul Schlüter sosyalist olmayan diğer partilerle azınlık hükümeti kurarak ülkeyi yönetmiştir. 1993 yılındaki seçimlerde başbakan olan Sosyal Demokrat P.N. Rasmussen, merkez partilerle koalisyon kurarak ülke yönetimini üstlenmiştir. 1998’de ki seçimlerde de bu durum değişmemiştir. Halen Sosyal Demokrat ve Radikal Liberal Partiden oluşan azınlık koalisyonu baştadır.
“Folketing” denilen Danimarka Parlementosu anayasaya göre 179 üyeden oluşur. Seçimler her dört yılda bir nispi temsil sistemine göre yapılır. 18 yaşını geçen herkesin oy kullanma hakkı vardır. Bir partinin parlementoda temsil edilebilmesi için oyların en az % 2’ sini alması gerekir.
Parlemento’da ki 179 üyenin 135’i Danimarka seçmenlerinin oyları ile belirlenir. Grönland ve Faroe Adaları’nın ikişer temsilcisi vardır. Kalan 40 sandalye de her partinin toplam oyları içindeki paylarına göre dağıtılır.
Parlemento başkanı İvan HANSEN Radikal Liberal Parti üyesidir. Danimarka parlementosunda bulunana siyasi partilere ilişkin bilgiler aşağıda belirtilmiştir.
Siyasi Partiler Mecliste Sandalye Sayısı % Oranı Eğilimleri
Sosyal Demokrat Parti 63 % 36 Sosyal Demokrat
Muhafazakar Parti 16 % 8,9 Ortanın Solu
Sosyalist Halkçı Parti 13 % 7,5 Sol
Liberal Parti 42 % 24 Oratanın Sağı
Terakki Partisi 4 % 2,4 Sağ
Radikal Liberal Parti 7 % 3,9 Orta
Merkez Demokrat Parti 8 % 4,3 Ortanın Solu
Danimarka Halkçı Partisi 13 % 7,4 Sağ
Birleşik Liste Partisi 5 % 2,7 Sol
Hristiyan Halkçı Parti 4 % 2,5 Ortanın Solu
Grönland ve Faroe Adaları 4 Temsilci ile katılırlar
Kadın Parlementerler üyelerin % 37 sini oluştururlar.
C- Hükümet Politikaları
Danimarka’da 1993’ten beri başta bulunan Sosyal Demokrat ve Liberal Parti koalisyonu yapısı gereği ılımlı kararlar almak durumundadırlar.
Hükümetin temel amaçları olarak düşük enflasyon, dış borçların azaltılması, cari hesap fazlası yaratılması, istihdamın arttırılması, dengeli bir kamu finansmanı ve aynı zamanda çevrenin korunması sayılabilir. Kısa vadade temel strateji mali konsolidasyon ve kamu borçlarının azaltılması üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu strateji kamu finansmanının dengeli veya fazla verecek şekilde tutulması amaçlarıyla da uyum göstermektedir.
Ekonomik politikanın gerçekleştirilmesi için kullanılan başlıca araçlar Avrupa Para Sistemi içinde DM’ye ve 1999’dan itibaren Euro’ya karşı istikrarlı bir döviz kuru politikası izlenmesi, sıkı bir maliye politikası ile işgücü piyasası ve vergi sistemine ilişkin mekanizmalarda yapılan iyileştirmeleri içermektedir.
1993 yılında göreve gelen ve 1998 seçimlerinde de yerini koruyan hükümet döneminde Danimarka ekonomisi çok olumlu gelişmeler kaydetmiştir. Ekonomi bölümünde anlatılacağı üzere son on yıl içerisinde Danimarka ekonomisi çok hızlı büyümüştür. Kişi başına düşen gelir 33.000 USD gibi Avrupa ortalamasının üstünde bir tutara ulaşmıştır. Ayrıca enflasyon oranı % 2 civarında tutulmuştur. Danimarka ekonomisinin en büyük problemi olan işsizlik te büyük ölçüde azaltılmıştır. 1990’ların başında % 12,4 olan işsizlik 1998’de % 5,6’ya düşmüştür.
Hükümetin aldığı en büyük eleştirilerden biri vergi oranlarının çok yüksek oluşudur. Yapılan vergi düzenlemeleri ile nispi bir iyileşme sağlansa da Danimarka’da vergi oranları halen çok yüksektir. Danimarka’da yapılan vergi düzenlemelerinin temel amaçlarından biri çevrenin korunmasıdır.
Bir diğer eleştiri konularından biri de erken emekli olanların, çalışma yaşına gelip te iş bulamayanların veya değişik şekillerde sosyal güvenlik kuruluşlarından gelir sağlayanların sayısının çok yüksek olmasıdır.
Kamu çalışanlarının çok olması da olumsuz bir faktör olarak değerlendirilmektedir. Özellikle son yıllarda hükümet özelleştirme çalışmalarına hız vermiş olup kamu çalışanlarının sayısında azaltma yapmaya çalışmaktadır. Kamu harcamalarının kısılması ile kamu tasarruf açığının azaltılması hükümetin hedefleri arasında yer almıştır.
Hükümetin Danimarka vatandaşlığına girmek isteyenlere, mültecilere karşı çok kolaylık göstermesi de bir kısım halk arasında hoşnutsuzluk yaratmıştır. Yabancılar toplam nüfusun ancak % 5’ini oluşturmakta ve yabancı nüfusun çoğu da A.B. ülkeleri ile diğer İskandinav ülkelerinden gelmektedir. Ancak Danimarka gibi küçük bir ülke için bu da tepki gösterilmesine yetmiştir.
Hükümetin uyguladığı istikrar paketleri ve reformlar olarak 1993 yılı yazında yapılan vergi reformundan bahsedilebilir. Bu vergi reformunun temel hedefleri, marjinal gelir vergisi oranlarını azaltmak, özünde aynı gelir üzerinden alınan vergilerin birleştirilmesi, çevreyi koruma politikalarının güçlendirilmesi, vergi arbitrajının önlenmesi ve siyasal güvenlik vergisinin getirilmesi olmuştur.
Yine bu dönemde yapılan işgücü piyasası reformu ile işgücünün eğitim olanakları geliştirilerek, esnek bir yapıya kavuşturulması amaçlanmıştır.
1998’de uluslararası krizler, petrol fiyatlarının artması ve özellikle yüksek ücretlerden kaynaklanan maliyet artışlarının etkisiyle, ekonomide olumsuz gelişmeler meydana gelmiştir. Ekonomi bölümünde de belirtildiği gibi hükümet bu yıllarda ekonomiyi daraltma politikası uygulamıştır. Ekonomik büyüme % 2 civarına çekilmiştir.
1998’de yapılan vergi reformu, 1999 ve 2000 yılı mali yasaları üzerinde anlaşma sağlanması uygulanan sıkı politikalara destek olmuş, ayrıca vergi sisteminde iyileştirmeyi sağlamıştır. Bu reformla kurumlar vergisi oranı % 2 azaltılmış ve 2000 yılından itibaren işsizlik ödeneği sistemine işverenin katkı payının kaldırılması öngörülmüştür.
“Paskalya Paketi” olarak adlandırılan ekonomik önlemler ile 1999 ve 2000 yılları mali yasaları enerji kullanımındaki vergileri arttırarak çevre ile ilgili politikalara katkıda bulunmaktadır.
Yine bu paketle yabancı holdinglerin şirketlerinin kar payları üzerindeki vergiler kaldırılarak, Danimarka yabancı sermaye açısından çekici hale getirilmeye çalışılmıştır.
Danimarka’da baştan beri izlenen istikrarlı kur politikasına katkı olarak, 26 Eylül 1998’de Avrupa Merkez Bankası ile 01.01.1999’dan geçerli olarak bir anlaşma imzalanmıştır. Buna göre Danimarka Kronu Euro karşısında en fazla % 2,25’lik bir marj içinde dalgalanabilecektir.
Danimarka’da başta bulunan Sosyal Demokrat ağırlıklı hükümet A.B ile tam entegrasyondan yana politikalar izlemektedir. Ancak ülkede bu konudaki karar, halk oylaması ile verilmektedir. 2000 yılının sonunda yapılacak referandum da Danimarka’nın Euro alanına girip girmeyeceği de karara bağlanacaktır. Şu anda Danimarka, A.B ile tam entegrasyona ilişkin Maastricht Anlaşması’nın ortak vatandaşlık, ortak savunma, ekonomik ve parasal birlik öngörülerinin dışında kalmış durumdadır.
B.M, NATO, WTO, Nardik Konseyi, OECD gibi uluslar arası kuruluşlara üye olan Danimarka ılımlı bir uluslar arası politika gütmektedir. Uluslar arası planda önemli anlaşmazlıkları yoktur. Danimarka az gelişmiş ülkelere yardım için her yıl G.S.Y.İ.H’sinin yaklaşık % 1’ini ayırmaktadır. Danimarka ekonomisinin dış ticarette olan bağımlılığı böyle bir politikayı geçerli kılmaktadır.
Danimarka son otuz yıl içinde hep koalisyonlarla yönetilmiştir. 1982 öncesinde sık sık erken seçim yapılmasına rağmen, 1982 sonrası kurulan hükümetler daha uzun süre iş başında kalmışlardır. Danimarka’da ekonomi çok köklü bir şekilde organize olmuştur. Kooperatifçiliğin en eski olduğu ülkelerden biri Danimarka’dır. Bu nedenlerden dolayı meydana gelebilen hükümet krizlerinin ekonomiye etkileri en alt düzeydedir. Ayrıca demokratik kurumların kökenleri son derece eskidir. Danimarka’da çok kuvvetli bir yerel yönetimcilik anlayışı vardır.Pek çok alan hükümetin müdahalesi dışındadır.
Danimarka’da pek çok önemli kararlar ise halk oylamasıyla verilmektedir. Referandum kurumu diğer İskandinav ülkelerinde olduğu gibi gelişmiştir.
Son olarak denilebilir ki Danimarka’da son on yıldır sağ ve sol koalisyonlarla devam eden siyasi istikrar ortamında gerek iç gerekse dış politika konularında birbirine zıt şaşırtıcı gelişmeler yaşanmamaktadır.
III. EKNOMİK DURUM
1970’li yıllarda Kuzey Deniz’inde bulunan petrol ve doğal gaz dışında kayda değer bir kaynağı bulunmayan Danimarka’da sanayileşme diğer Avrupa ülkelerinin pek çoğundan sonra gerçekleşmiştir. 1930’lu yıllara kadar tarıma dayalı bir ekonomiye sahipken 1960’lı yıllarda sanayileşme hız kazanmıştır.
Şu anda sanayileşmiş ülkeler kategorisinde bulunan Danimarka tarım kaynaklarıyla sanayileşen ülkelere örnek gösterilmektedir.
SEKTÖREL İNCELEME
Tarım sektörü
Geleneksel olarak Danimarka ekonomisi ve ihracatı tarım sektöründe yoğunlaşmıştır. 1950’de GSMH’nın %25’inden fazlasını oluşturmakta idi. Bugün tarım sektörü nispeten ekonomideki ağırlığını yitirmiş olmakla beraber, Danimarka hala tarım ürünleri ihracatçısı ülkeler arasında önemli bir yere sahiptir ve bu ürünleriyle birlikte üretimin %70’i ihraç edilmektedir. Bununla birlikte son yıllarda AB’nin kota uygulamalarından dolayı bu sektörde sorunlar yaşanmış ve bu durum imalat sanayiinin daha da önemli bir konuma gelmesine yol açmıştır. 30 yıl önce sanayi ürünleri ihracatı toplam ihracatın %25’ini oluşturmakta iken bugün sanayi ürünleri ihracatın yaklaşık %80’ini oluşturmaktadır.
Danimarka tarım sektöründe kullanılan teknoloji ve modernizasyon açısından dünya çapında en önde gelen ülkeler arasındadır. Danimarka’nın toplam yüzölçümünün %62’lik kısmı ekili alan durumundadır. Toplam yüzölçümünün sadece %9’luk bir kısmının ormanlık alan olması sebebiyle ormanlar daha az öneme sahiptir. Geniş tanımıyla ele alındığında gıda işleme sektörü hala ekonominin en büyük sektörü durumundadır ve imalat sanayii satışlarının %30’unu oluşturmaktadır.
Et ve süt ürünleri sektöründe önde gelen firmaların kökenleri eski kooperatiflere dayanmaktadır. Dolayısıyla kooperatifler Danimarka ekonomisinde hala çok önemli bir yer teşkil etmektedirler. Bu şirket yapısı AR-GE faaliyetlerine ayrılan büyük bütçenin de etkisi ile araştırma sonuçlarının tarım ürünleri sektöründe kolaylıkla uygulanması ve gıda işleme sektörünün ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde koordinasyon sağlanabilmesi gibi bir avantaj sağlamaktadır.
Danimarka geleneksel olarak balıkçılık alanında ileri bir konumda olmuştur ve yüksek kalite balıkçılık ürünleriyle tanınmaktadır. Üretiminin %70’ini ağırlıklı olarak İngiltere, Almanya, Ortadoğu, Amerika ve Japonya’ya ihraç etmektedir. Ancak son yıllarda Avrupa Birliğinin özellikle balıkçılık alanında oluşturduğu kota düzenlemeleri sebebiyle bu sektörde zaman zaman problemler yaşanmaktadır.
Doğal kaynaklar ve enerji sektörü
Daha öncede belirtildiği gibi Danimarka yer altı kaynakları bakımından zengin bir ülke değildir. 1972’den beri çıkarılma çalışmaları devam eden petrol ve doğal gaz kaynakları bulunmadan önce enerji bakımından dışa bağımlı idi.
1972’den beri Danimarka petrol ve doğal gaz üretiminde artışlar olmuştur. Bununla bağlantılı olarak ülke çapında bir doğal gaz dağıtım sistemi oluşturulmuştur.
Üretilen doğal gazın küçük bir kısmı Almanya ve İsveç’e ihraç edilmektedir. Danimarka’nın 1997 petrol üretimi 11,15 milyon m3 ( 1996’ya göre %10.2 artış) doğal gaz üretimi ise 7.45 N m3 ( 1996’ya göre %22 artış) olmuştur.
Danimarka petrol üreticisi kurumlarının birden üçe yükselmesi üretimi de günlük 300 bin varile çıkararak en yüksek seviyeye ulaşmıştır. 1997 yılında petrol üretiminde kendine yeterli hale gelen Danimarka 1999’da dahili ihtiyacının %20’sinden fazlasını üretir duruma gelmiştir.
Danimarka rüzgar enerjisi üretiminde ABD ve Almanya’dan sonra dünyada üçüncü sırada yer almaktedır.
İmalat Sanayii
Danimarka’da kalkınma hareketleri II. Dünya savaşından önce başlamışsa da sanayileşme 1960’lı yıllarda hız kazanmıştır.
Bu yıllarda imalat sanayiinin önemi giderek artmış ve 1980’li yıllarda imalat sanayiindeki üretim artışı yıllık %3’e ulaşmıştır. Bu eğilim 1990’lı yıllarda da devam etmiş ve satışlar 1996’da %5 artmıştır. Satışlar 1997’de %6 gibi bir rakama ulaşmasına rağmen 1998’de tekrar %2 düzeyine inmiştir.
İmalat sanayii küçük ölçekli ve üst derece uzmanlaşmış firmalardan oluşmaktadır. Ağır sanayi işletmeleri gemi inşası hariç yaygın değildir. Yeni teknolojilere dayalı hafif endüstri sürekli gelişme halindedir. Üretim tesisleri esnek ve değişen piyasa koşullarına uyum gösterebilecek niteliktedir. Küçük ve orta ölçekli firmalara dayalı imalat sektöründeki firmaların %80’inden fazlasında çalışan işçi sayısı 20’den azdır.
Gıda işleme ve endüstriyel tarım dışındaki en önemli sektörler; kimyasal ürünler ve mühendislik sektörleridir. Sanayide genel eğilim gıda işleme, tekstil ve metal gibi hammadde ağırlıklı sektörlerdeki duraklama ile birlikte kimya elektronik mühendislik gibi Know-how ve yüksek teknolojiye dayalı sektörlerin önemli ölçüde büyümesidir.
1990’lı yılların başında Avrupa’nın en büyük tersanelerine sahip olan Danimarka, Doğu Almanya ve Güney Avrupa ülkelerinde tersanelere verilen devlet desteği ile Güney Kore tersanelerindeki ucuz işgücü nedeniyle güçlü bir rekabetle karşılaşmıştır.
İlaç Sektörü
İlaç sektörü dünyadaki en modern ve başarılı sektörlerden biri konumundadır ve son on yılda büyük bir gelişme kaydetmiştir. Danimarka kişi başına düşen ilaç ihracatında dünyada ikinci sırada yer almaktadır. Mühendislikle birlikte bu sektör en yüksek AR-GE harcamasına sahip sektördür. Toplam satışların %14’ü AR-GE harcamalarına ayrılmaktadır.
İlaç sektöründe üretilen ürünlerden en önemlileri insülin, antibiyotikler ve psikotraplardır. Sadece bir Danimarka firması dünya çapında toplam ihtiyacın %50’sini tedarik etmektedir.
Hizmet Sektörü
Hizmet sektörü son yıllarda tarım ve imalatı geride bırakarak Danimarka ekonomisinde önemli bir yer almıştır.
Toplam işgücünün yarısı özel sektörde çalışmaktadır. Danışmanlık hizmeti veren kuruluşlar yalnız iç piyasanın değil, ihracat piyasasının da önemli bir parçası olmuşlardır. Özellikle mühendislik alanında kurulan çok sayıda şirket altyapı, iletişim, çevresel teknoloji gibi alanlarda hizmet vermektedir.
Taşımacılık
Danimarka’da uluslararası ticaretin %50’si karayolu taşımacılığına dayanır. İkinci olarak deniz taşımacılığı kullanılır. Demiryolu ve havayolu taşımacılığı ise sınırlı bir yere sahiptir.
Parasal olarak dikkate alındığında A.B. pazarı ile Danimarka arasındaki ticaretin en önemli şekli karayolu taşımacılığıdır. Hacimsel olarak değerlendirildiğinde ise denizyolu ağırlıklı bir yere sahiptir. Danimarka dünyanın en büyük Konteyner filolarından birine sahiptir.
Dış Ticaret
Doğal kaynakların yetersiz oluşu nedeniyle Danimarka, hammadde açısından büyük ölçüde ithalata bağımlı bulunmaktadır. Büyük miktarlardaki ithalat için gerekli dövizi kazanma ihtiyacı Danimarka’nın ihracat performansını geliştirmesini zorunlu kılmıştır. Öte yandan iç pazarın küçük oluşu Danimarkalı üreticilerin ilk aşamada dış pazarlara yönelmesini gerektiren bir unsur olarak ortaya çıkmıştır. Bu amaçla ekonomi politikaları ağırlıklı olarak ihracata yönlendirilmiş olup, ilgili bakanlık ve mesleki kuruluşların çoğu ihracatın arttırılmasına yönelik programları izlemekte ve ayrı kuruluşlar bazında gerçekleştirilen bu faaliyatler bir üst birim tarafından koordine edilmektedir.
Danimarka sanayi sektörünün yapısı genel olarak yüksek teknolojiye dayalı, hammadde ve yarı ürün olarak ithal ederek küçük ölçekli, sınırlı bir alanı olan pazarlama ileri teknoloji ürünleri satan firmalar şeklindedir. Sanayi sektöründeki birçok firma %50-80’ini ihraç etmekte ve önemli ölçüde ihracata bağımlı bulunmaktadır.
Ülkedeki yüksek hayat standardı büyük öçüde dış ticaret performansından kaynaklanmaktadır. Danimarka güçlü olduğu alanlarda rekabet gücünü sürekli geliştirerek dış ticaret hacmini 90 milyar $ seviyesine getirmiştir. Danimarka’da kişi başına dış ticaret rakamı oldukça yüksektir. Dış ticaret hacmi G.S.Y.İH.’nin %74’ünü teşkiletmekte ve toplam üretimin %39’u ihraç edilmektedir.
Danimarka’nın başlıca ticaret ortakları Almanya, İsveç ve İngiltere’dir. Danimarka geleneksel olarak İskandinav ülkeleri ve bilhassa İsveç ve Norveç ile ekonomik alanda dayanışma içindedir. Almanya tek başına en önemli ihraç pazarı konumundadır ve toplam ihracatın %21’i bu ülkeye yöneliktir. Avrupa ülkelerine yönelik ihracat, toplam ihracatın %75’ini oluşturmaktadır. Polonya, Çek Cumhuriyeti, Macaristan gibi Orta ve Doğu Avrupa Ükeleri ile Baltık Cumhuriyetleri Danimarka’nın dış ticaretinde ağırlık kazanmaya başlamaktadır. Uzakdoğu ülkelerine yapılan ihracatlardaki artış ise son yıllarda %10-15 civarındadır. Japonya’ya karşı dış ticaret fazlası veren tek Avrıpa ülkesi Danimarka’dır. Önümüzdeki yıllarda Danimarka’nın hedeflediği ihraç pazarları ise Uzakdoğu ülkeleri ve Doğu Avrupa ülkeleridir.
Peynir, domuz eti, tereyağı, balık gibi tarım ürünleri yüzyılı aşkın bir süredir, Danimarka ihracatının önemli kalemlerini oluşturmaktadır. Tarım ve gıda ürünleri işleme sektörü’nün ihracattaki payı %23 civarındadır. Bunun dışındaki imalat sanayi ürünleri ihracatın %77’sini oluşturmaktadır. Bu ürünler, tıp ve eczacılık ürünleri, tekstil ve hazır giyim ile mobilyalardır .
Danimarka ithalatında önde gelen ürünler ise makine ve cihazlar, demir-çelik ürünleri, taşıt araçları,tekstil ve hazırgiyim ürünleridir.
Danimarka son on yıl içerisinde sürekli dış ticaret fazlası elde eden bir ülkedir. Dış ticaret hacmi 1995’te 88,5 milyar $ olarak gerçekleşmiş, 1996’da bir önceki yılla hemen hemen aynı düzeyde kalmış 1997’de ise %6,1 oranında artarak 93,5 milyar $’a ulaşmıştır. 1998’de bir önceki yıla göre fazla değişmemiş, 1999’da ise yine az bir artış kaydetmiştir.
Danimarka’nın ihracatı 1998’yılında bir önceki yıla göre %2,4 oranında azalarak 47,7 milyar düzeyinde gerçekleşmiştir. Özellikle tarım ürünleri ve enerji ürünlerinin artış hızı yavaşlamıştır.
1998 yılının özellikle ilk yarısında yurtdışında meydana gelen Uzakdoğu ve Rusya krizlerinin etkileri, yurtiçinde ise yüksek ücret politikası dış ticarette daralmalara yol açmış ve Danimarka’da dış pazarların kaybedildiği endişeleri doğmuştur. Bu daralma karşısında ilgili kuruluşlar alarma geçmiş, sanayi geliştirme gurubu çalışmalara başlamıştır. Bu gurubun amacı, firmaların rekabet gücünün ve dış pazarların kazanılmasıdır.
Danimarka’nın ithalatı1997 yılında 44,6 milyar $ iken 1998’de %2,5’lik artışla 45,7 milyar $’a çıkmıştır. İhracattaki gerileme ve ithalattaki bu artış sonucunda 1996’da 6,2 milyar $’lık dış ticaret fazlası 1998’de bu miktarın yaklaşık üçte biri düzeyine inmiştir.
1999 yılı 9 aylık kesin sonuçlara göre Danimarka’nın toplam ihracatı 35,1 milyar $, ithalatı ise 32,8 milyar $ olmuştur. 1999 yılı için hesaplanan toplam ihracat 49,5 milyar $, ithalat ise 46,3 milyar $ dolayındadır. Bu şekilde 1999 yılında ihracatta 2,2 milyar dolar ithalatta sadece 600 milyon dolarlık bir artış öngörülmüştür.
Tablo 1
Yıllara göre Danimarka’nın Dış Ticareti (milyar USD)
İhracat İthalat Hacim Denge
1994 41,2 35,1 76,3 6,1
1995 47 41,5 88,5 5,5
1996 47,2 41 88,2 6,2
1997 49 44,7 93,6 4,3
1998 47,7 45,7 93,4 2
1999 49,5 46,3 95,8 3,2
Tablo:2
Ülke Grupları İtibariyle Danimarka’nın Dış Ticareti (%)
Ülke Grubu ve Ülkeler ihracat ithalat
A.B. Ülkeleri 65,5 70
EFTA Ülkleri 8,0 6,8
Doğu Avrupa Ülkeleri 5,8 3,9
Afrika Ülkeleri 1,1 0,6
Kuzey amerika Ülkeleri 5,6 6,0
Orta ve Güney Amerika Ülkel. 1,8 1,9
Asya Ülkeleri 10,0 8,5
Başlıca Ülkeler
Almanya 21,0 21,9
İsveç 11,2 12,7
İngiltere 9,6 7,7
Norveç 5,9 4,7
Fransa 5,2 5,7
A.B.D. 4,6 5,0
Japonya 2,7 1,9
İtalya 3,9 4,8
Finlandiya 3,1 2,6
Hollanda 4,7 7,6
B- Ekonomik Gelişmeler
Danimarka ekonomisinin son on yıl içerisinde gösterdiği gelişmeler incelenirken göze çarpan ilk nokta, hızlı bir büyüme trendidir. 1993 yılında çok hızlı bir büyüme kaydeden Danimarka ekonomisinde, 1995 ve 1996 yıllarında büyüme hızında bir yavaşlama görülmüştür. 1997’de yeniden hızlanan ekonomik büyüme 1998 ve 1999’da yavaşlamıştır.
Aslında büyüme hızındaki bu düşüş, maaş ve ücret artışlarının sebep olacağı dahili talep ve tüketimin istenilenden fazla artması sonucu, enflasyonun da artacağı endişesiyle uygulamaya başlanılan sıkı mali politikalar ile vergi sistemindeki yapısal gelişmelerden kaynaklanmıştır. Danimarka Ekonomi Bakanlığına göre 1999 ve 2000 yıllarında ekonomideki hızlı büyüme “eksi” olan cari işlemler dengesini 1999’da dengeleyerek ve 2000 yılında da “artı” bakiye vermesini sağlayacaktır.
Danimarka ekonomisindeki büyüme süreci aşağıdaki tablolarda görülebilir. Danimarka’nın G.S.Y.İ.H. ve kullanımına ilşkin veriler ile milli muhasebeye ilişkin değişik istatistikler ayrıntılı olarak yıllar itibariyle aşağıdaki tablolarda özetlenmiştir. Faktör maliyetleriyle G.S.Y.İ.H piyasa ve piyasa dışı faaliyetlerin üretim değerinden ara tüketim ve üretimdeki diğer vergiler çıkarıldıktan sonra üretim faktörlerinin bedellerini gösterir. Piyasa fiyatlarıyla G.S.Y.İ.H ise faktör maliyetleri ile G.S.Y.İ.H ya vergilerin eklenmesi ve sübvansiyonların çıkarılması sonucu elde edilir. Cari fiyatlarla G.S.Y.İ.H 10 yılda %41,5 oranında artarken, 1990 yılı fiyatlarıyla bu artış %21,9 olmuştur.Yine bu on yıllık süreçte Kamu tüketim harcamaları, özel tüketim harcamalarından cari fiyatlarla da 1990 fiyatlarıyla da daha az artış göstermiştir.
Tablo: 3
G.S.M.H. ve Kişi Başına G.S.M.H.
YILLAR Milyar DKK
GSMH. %
Artış 1.000 DKK
Kişi Baş. GSMH
1993 896.3 3 174.533
1994 932.2 4.5 181.524
1995 967.6 3.8 185.516
1996 995.7 2.9 190.903
1997 1.028,5 3.3 196.992
1998 1.053,1 2.4 200.556
1999 1.065,7 1.2 200.561
Tablo:4
Yılar itibariyle Kişi Başına G.S.Y.İ.H. (1.000 USD)
Yıllar Kişi Başına G.S.Y.İ.H.
1994 29.217
1995 34.556
1996 34.509
1997 31.962
1998 32.902
1999 33.200
Tablo:5
GSYİH ve BUNUN KULLANIMI
MİLYON DKK 1 2 3 4 5 6 7
1990 825310 253832 1079142 404915 210930 167599 295698
1991 857652 268677 1126329 423030 220530 163679 319090
1992 887868 265572 1153440 439262 229156 160775 324246
1993 900153 257305 1157458 450158 240918 147804 318577
1994 965718 291002 1256720 493821 250302 169966 342632
1995 1009756 316144 1325900 509551 260299 198596 357454
1996 1061720 327181 1388901 531729 273654 204106 379413
1997 1114332 368337 1482669 562250 283217 230429 406774
1998 1168306 387722 1556028 592509 298679 256120 408721
1991 836800 263649 1100449 412091 212327 159623 316408
1992 847486 264094 1111580 422669 214132 159878 314901
1993 854621 260995 115616 428618 222866 148899 315233
1994 903796 295536 1199332 458910 229357 170013 341052
1995 937107 321672 1258779 470795 234322 200508 353154
1996 963774 335585 1299259 484665 241868 202044 370683
1997 993981 363903 1357884 502734 244396 223763 386991
1998 1020682 387061 1407743 520418 261607 243462 392256
*Kaynak: Statistisk Arbog 1999,s.372 tablo:373
**ilk bölüm cari fiyatlarla, ikinci bölüm 1990 yılı fiyatlarıyladır.
***1996-1998 yılları tahmini değerlerdir.
****1) piyasa fiyatlarıyla GSYİH 2) mal ve hizmet ithalatı 3) toplam kaynaklar=toplam kullanımlar 4) özel tüketim harcamaları 5)kamu ttüketim harcamaları 6)sabit sermaye yatırımlar 7) mal ve hizmet ihracatı.
Danimarka ekonomisinin toplam arz ve talebi ve genel görünümü ile ilgili bir tablo da aşağıda verilmiştir. Milli muhasebe hesaplarına ilişkin tablolar da devamında çıkarılmıştır. Genel ekonomi istatistiklerine ilişkin tablo incelendiğinde, piyasa fiyatlarıyla G.S.Y.İ.H’nın en yüksek oranda arttığı yıl %5.8 oranı ile 1994 yılı olmuştur. 1994 yılında, mal ve hizmet ithalatı da %13.2 artmış ve toplam arzın artışı da %7.5 olarak gerçekleşmiştir. Mal ve hizmet ihracatındaki artış %8.2 olmuş dolayısıyla da toplam yurt içi talep artışı %7.2 olmuştur. Aynı yılda özel tüketim harcamaları artışı %7.1, kamu tüketim harcamaları artışı %2.9 ve sabit sermaye yatırımları artışı da %7.4 olmuştur. Ekonomik büyüme oranı olarak dikkate alınan yaratılan gayri safi katma değer artışı da bu yılda 10 yıllık sürecin zirvesindedir ve 1990 yılı fiyatlarıyla %5.1 olarak ortaya çıkmıştır.
Tablo:6
GENEL EKONOMİ İSTATİSTİKLERİ
MİLYON DKK 1989 1992 1995 1996 1997 1998
Piyasa fiyatları ile GSYİH
(1990 fiyatları) 815440 847486 931261 962018 991423 1020629
+Mal ve hizmet ithalatı 250022 264094 324769 336716 369867 387146
Toplamarz=toplam kullanım 1065462 1111580 1256030 1298734 1361290 1407775
-mal ve hizmet ihracatı 278475 314901 356120 369391 389823 390088
Toplam yurtiçi
nihai kullanım 786987 796679 899910 929343 971467 1017687
Özel tüketim 403904 422669 474079 487046 504569 522246
Kamu tüketimi 211459 214132 234346 241831 244401 250649
Gayrisafi sabit
Sermaye yatırımı 167406 159844 189013 198218 219205 232500
Stoklardaki değişimler 4217 34 2473 2248 3291 12293
GSYİH ‘daki % değişim** 0,3 1,3 3,0 3,3 3,1 2,9
+mal ve hizmet ithalatında % değişim 4,2 0,2 9,9 3,7 9,8 4,7
Toplam arzda % değişim 1,2 1,0 4,7 3,4 4,8 3,4
-mal ve hizmet ihracatında % değişim 4,3 -0,5 4,4 3,7 5,5 0,1
Toplam yurt içi nihai kullanımda % değişim 0,1 1,6 4,9 3,3 4,5 4,8
Özel tüketimde % değişim -0,3 2,6 3,3 2,7 3,6 3,5
Kamu tüketiminde % değişim -0,8 0,9 2,2 3,2 1,1 2,6
Gayrisafi sab. Sermaye yat.% değişim 0,2 -1,0 12,3 4,9 10,6 6,1
Gayri safi katma değer ( 1990 fiyatları ile) 699154 726516 804519 828049 852008 873812
Yıllık artış (büyüme oranı) % 0,6 1,2 3,8 2,9 2,9 2,6
A) verimlilik yıllık artış% *** 16,1 2,6 13,4 -1,0 3,6 4,6
B) imalat 4,7 0,6 3,4 4,7 0,8 2,3
GSYİH yıllık artış% (fiyat endeksleri) 5,1 2,2 1,4 2,2 1,8 1,4
Gayrisafi katma değer% 5,7 2,4 0,5 2,0 1,6 1,2
Özel tüketim% 5,0 1,2 1,1 1,5 2,2 1,7
Sabit sermaye tüketimi %**** 18,3 18,3 17,9 18,4 18,7 19,2
Net faaliyet fazlası ve karışık gelir% 16,4 18,7 20,6 20,4 18,9 16,8
İşçilik maliyetleri ücret oranı % 65,4 63,0 61,5 61,2 62,4 64,0
Tahmin edilen ücret oranı**** 65,4 62,2 62,6 62,2 63,8 65,4
Faktör maliyetleri ile GSYİH 675047 774535 872162 917200 956282 988689
+ ürünler üzerindeki diğer vergiler-sübvan. -1300 -6327 -1813 -3281 -426 3471
Gayrisafi katma değer 673747 768208 870348 913919 955857 992159
+ürün üzerindeki vergiler 127732 134148 157252 169282 179660 191831
-ürünlerdeki sübvansiyonlar 12879 14488 18841 18166 17692 17354
GSYİH 788600 887868 1008760 1065035 1117824 1166636
-işçilikler, varlık gelirleri, dış dünya 21662 22323 11524 13368 14237 19469
GSMGelir 766938 865545 997236 1051667 1103587 1147167
-sabit sermaye tüketimleri 123234 141857 155977 168830 179045 189374
Net milli gelir 643704 742311 874002 928433 980353 1023933
*kaynak : statistical ten-year review 1999.s.108-109
**bir önceki yıla göre değişim oranı
***istihdam edilen kişi başına 1990 fiyatlarıyla gayrisafi katma değer. Sektör olarak tarım, bahçecilik, ormancılık ve balıkçılık dahildir.
****Fonksiyonlarına göre gelir dağılımı: faktör maliyetleri ile GSYİH’nın yüzdesi olarak... ücret oranı, faktör maliyetleriyle GSYİH’nın göstergesi anlamında işçiliklerin payı olarak hesaplanır.
****1995-1998 yılları rakamları tahminidir.
Aşağıdaki tabloda yer alan mal ve hizmetler hesabı, toplam arzedilen mal ve hizmetlerin değerini göstermektedir. Diğer bir ifadeyle, üretimdeki sübvansiyonların eklenmesi ve piyasa fiyatlarıyla olan üretimden üretimdeki KDV ve özel tüketim vergileri gibi üretim üzerindeki vergilerin çıkarılmasıyla elde edilen temel fiyatlarla gayrisafi üretim ve ithalat tutarı bulunmaktadır. Üretim hesabıyla da üretimdeki yurt içi faktörlerin aracılğıyla yaratılan katma değer bulunmaktadır. Yurt içi üretim, temel fiyatlarla gayrisafi çıktıdan ara tüketim çıkarılarak elde edilmektedir.