|
 2.Abdülhamid e atılan iftira
Sultan Abdulhamid’e Neden Kızıl Sultan denmektedir? Bu Çirkin Lakabı Abdulhamid için Kullanan Kimdir?
Bilindiği gibi, 1878 tarihli Berlin Antlaşmasının 61. maddesine göre Vilâyât-ı Site denilen Erzurum, Diyarbakır, Harput(Elazığ), Van ve Bitlis’te bulunan Ermeniler lehine Osmanlı devleti bazı ıslahatlar yapmak zorundaydı. Büyük devletler de bunu takip edeceklerdi. Maalesef Osmanlının her yerinde olduğu gibi, buralarda da Ermeniler tahrik ediliyordu. Tahrik edilen Ermeniler Müslümanları katliama tâbi tutmaya başladılar.1886’da İsviçre’de, Anadolu’da binlerce Müslümanın kanına giren Ermeni Hınçak Cemiyeti kuruldu. Rusya ve İngiltere’de bir Müslüman memur bile yapılmazken, Ermeniler Osmanlı Ülkesinde bakan bile olabiliyorlardı. Buna rağmen, hak ve hürriyet diyerek terör estirmeye başladılar. Yüzlerce Müslüman köyünü basarak çoluk çocuğun kanını döker oldular.
İşte bu terör ve dehşet üzerine, II.Abdülhamid, merkeze Erzincan’da bulunan IV. Ordu komutanı Müşir Zeki Paşa’yı, Ermeni terörünü durdurmak üzere görevlendirdi. Teröristlere aman vermeyen Paşa’nın bu hareketi, Avrupa basınının Abdülmahid aleyhine kampanya başlatmalarına sebep oldu. Fransız akademisi üyesi tarihçi Kont Albert Vandal, ilk defa Abdülmahid hakkında “Le Sultan Rouge” lakabını kullandı ve maalesef, ittihatçılar bu tabiri “Kızıl Sultan” diye tercüme ederek, Ermenilerle birlikte Sultan Abdülhamid’i kötülemeye başladılar. İttihatçıların Ermeni katili diye Sultan Abdülhamid’i itham etmeleri ve onu Kızıl Sultan diye karalamaları, maalesef, Cumhuriyet devrinin ders kitaplarına kadar yansıdı.
Burada iki hususun bilinmesi gerekmektedir: Birincisi, Abdulhamid’i Ermeni katilive Kızlı Sultan diye karalayan ittihatçılar, daha sonra 1915’teki Ermeni tehciri sebebiyle aynı sıfatlarla karalanmışlar ve ilahi adalet yerine gelmiştir. Zaten iktidara geldikten sonra, Ermeni komitelerine serbestlik vermeleri, Doğudaki olayların da başlıca sebebidir. İkincisi, Sultan Abdulhamid, saltanatı boyunca, bazı tarihçilerin iddialarının aksine, Çırağan baskını gibi fiili olan durumlar hariç, muhaliflerine asla idam cezası vermemiştir. 31 Mart Olayında, 1. Orduya Rumeli’den gelenleri durdurmak üzere, kardeş kanı akar korkusuyla talimat dahi vermemiştir.
(Bilinmeyen Osmanlı) - Prof Dr. Ahmed Akgündüz - Doç. Dr. Said Öztürk
| 
12-02-2007, 04:55 PM
