ProOf

Yaşamımda ilk önce sevmeyi öğrendim. Çünkü sevdikçe kendimi duyumsadığımı öğrendim.
• Bağışlamanın ne olduğunu anladım ve bağışlamanın aslında yeni insanlar kazandırdığını gördüm.
• Birisini anımsamanın aslında küçük bir telefon görüşmesi kadar basit olduğunu öğrendim.
• Aslında bana değer veren insanların çok yakınımda olduğunu fakat gözlerimin hep uzaklarda olduğunu anladım.
• Birisini kırdıktan sonra özür dilemenin aslında beni ben yaptığını anladım.
• “Sen benim için önemlisin” sözünün verilebilecek en büyük armağan olduğunu buldum.
• Kıyıda yürür ve düşünürken birinin de beni düşündüğü duygusu beni sevindiriyor.
• Mutlu olmanın aslında bir kedinin güzel bir anını yakalamak denli basit olduğunu anladım.
• Kaçırdığım olanakların aslında bana yeni olanaklar getirdiğini gördüm.
• Yıldızların benim için parladığını görmeyen gözlerimin, gün gelip yaşamımdan kayan yıldızların gömüldüğü geçmişi unutması gerektiğini anladım.
• Gözlerin sözcüklerden daha önemli olduğunu ve yalan söyleyemediklerini biliyorum.
• Yaşamımda yanımda görmek istediklerimi yanımda göreceğim. Çünkü onların bana değer verdiklerini biliyorum.
• Telefonun 160 karakterine üzüntünün, mutluluğun, düş kırıklığının sığdığını gördüm.
• Yaşamın yaşamaya değer olduğunu ve istersem mutlu olacağımı öğrendim..

kosovali54

Güzel bir paylaşım sağolasın

yalnizkiz