mgn

Çoksoğuktu,yerler karlı ve kaygandı...Bu,ülkenin bulunduğu zemine çok uyuyordu...Zaman fedakarlık zamanıydı...Şimdi değilse ne zaman fedakarlık yapılacaktı?...Bu düşüncelerle yol almaya çalışıyordu.Kağnı arabası üzerindeki yükün ağırlığı ilemi ,yolun karlı ve buzlu olmasındanmı nedir,çok zor ilerliyordu...Hayvanlar oldukça yorulmuştu...Sırtına 9 aylık bebeğini sarmış,sağa sola kayan bebeğini ara sıra kontrol ediyor,düzeltiyordu.Kocası,oğl u doğmadan şehit olmuş,çocuğunu görememişti... ..Soğuk iyice bastırmıştı.Yüzüne vuran rüzgar,bir tokat hissiyle yüzünü yakıyordu...Ama onun derdi başkaydı....Ne hayvanları,ne sırtındaki bebeği ne de kendisini düşünüyordu...O kağnı arabasındaki yükü düşünüyordu..Çünkü yüklerken''aman anacığım bunlar donmasın yoksa işe yaramaz zaten cephanemiz çok kısıtlı ''demişler,sıkı sıkı tembihlemişlerdi...''cephanemi z çok kısıtlı''lafı hiç aklından çıkmıyor,bir zikir gibi bunu tekrarlıyordu....Sonunda kağnı arabası ilerleyemez oldu,yol kardan kapandı...Ne yapacağını şaşırdı,hayvanları okşadı,yalvaran gözlerle onlara baktı...Aklında donmaması gereken cephanelerden başka bişey yoktu...Ama artık ne yapsa çaresiz gidemiyordu....Hemen kendi üstündeki yırtık,pırtık battaniyeyi çıkarıp kağnı arabasındaki cephanelerin üstüne örttü..Bu onu rahatlatmadı ..Ne olursa olsun bunlar donmamalıydı.........Kaç gün sonra buldular belli değil ama.bulduklarında bebeğinin üzerindeki örtüleride cephanenin üstüne örtmüş,kendiside bebeğine sarılmış,gözleri açık ,şehadet parmağı yukarıda idi.......

huso_100

paylaşım için saol.........