OKUYUN!!!

alanyaliantalya

“Resul’üm! Böylece sana geçmişteki haberlerden bir kısmını anlatıyoruz. Biz sana tarafımızdan bir zikir verdik.

Kim ondan yüz çevirirse; bilsin ki o, kıyamet gününde ağır bir günah yükü yüklenecektir.

Bu kimseler o günah yükünün azabı içinde ebedî kalacaklardır. Bu, kıyamet gününde onlar için ne kötü bir yüktür!

O gün Sûr’a üflenir ve biz o gün suçluları gözleri dehşetten göğermiş olarak toplarız.

Aralarında gizli gizli konuşurlar: ‘Siz dünyada on günden fazla kalmadınız!’

Aralarında konuştuklarını biz daha iyi biliriz. En akıllıları ise: ‘Siz dünyada ancak bir gün kaldınız!’ der.

Resul’üm! Sana dağlardan (kıyamet günü ne olacağından) sorarlar. De ki: ‘Rabb’im onları kül gibi ufalayıp savuracak!’”

(Tâ-Hâ: 99-105)

Bütün şeref Hazret-i Allah'a âittir. Osmanlılar bunu bildikleri için Hazret-i Allah'a ve Resulullah Aleyhisselâm'a sığınırlar ve dayanırlardı ve biiznillâh-i Teâlâ galip gelirlerdi, onları mağlup eden olmazdı. Asr-ı saâdet devrini yaşarlardı ve bütün İslâm âlemine destek olurlardı. Her türlü fedâkârlığı ve yardımı yaparlardı.

Bugünküler ise bütün şerefi küffarın putundan bekliyorlar. Onunla şerefyab oldular. Ondan şefâat bekliyorlar. Bütünü bütününe küfrü yaymaya ve küfrü hoş göstermeye çalışıyorlar. Ve zorluyorlar da.

Çeşitli toplantılar tertip ediyorlar. Küfrü yaymak için bütün güçleri ile çalışıyorlar.

Kur’an kurslarını kapatmaya çalışıyorlar. Amma incil serbest.

Halbuki bütün şeref İslâm’dadır. Bütün izzet ve kudret Hazret-i Allah’a aittir.

“Onlar müminleri bırakıp kâfirleri dost edinirler. Onların tarafında bir şeref ve kudret mi arıyorlar? Bilsinler ki şeref ve kudret tamamen Allah’a âittir.” (Nisâ: 139)

Allah-u Teâlâ’nın şeref vermediği kimseler hiçbir şekilde şeref sahibi olamazlar.

Şu halde kâfirlerden ve kâfirlerin dostluğundan şeref beklemek ne büyük gaflettir.





Bu necip İslâm milleti, İslâm dinine çok büyük hizmetlerde bulunmuş; İslâm’ın yayılması, küfrün ortadan kalkması, fitnenin söndürülmesi ve adaletsizliğin bitmesi için azimle mücadele ve mücahede etmiş, İslâm’ı yok etmek isteyen Haçlı küfür sürülerini yüzyıllar boyu defalarca tepeleyerek defetmişti. Selçuklular olsun, Osmanlılar olsun bu uğurda büyük fedâkârlıklar göstermiş ve Cenâb-ı Allah’ın yardımıyla muazzam muvaffakiyetlere mazhar olmuşlardı.

Adalet ve merhametleri bütün cihana nam salmıştı. Başı darda olan her mazlum millet onlara müracaat ederdi. Nitekim İslâm tarihinde adalet ve merhameti ile ünlenmiş Sultan Alparslan, Selâhaddin Eyyubî, Târık bin Ziyad gibi kumandanlar ve daha niceleri küfre zerre kadar iltifat etmemişler, İslâm’ı yaymak ve zulmü ortadan kaldırmak için yılmaz bir gayretle cihad etmişlerdir.

Canları ile malları ile Allah uğrunda savaştılar, ülkeler fethettiler. Beşeriyeti medeniyete ve adalete yönelttiler.

Bu hakiki İslâm kumandanları İslâm’ın şerefini temsil ettiler, şeref ve kudret sahibi Hazret-i Allah’a teslim oldular. Küfre ve küffara zerre iltifat etmediler. Küfrü ortadan kaldırmak için cihad ettiler. Küfür kalelerini birer birer yıktılar, dünyayı küffara dar ettiler.

Zira onlar Allah ve Resul’üne imanlarının bir tezahürü olarak yalnız Allah-u Teâlâ’ya dayanır, yalnız O’na güvenirlerdi.

“Allah öyle bir Allah’tır ki, kendisinden başka hiçbir ilâh yoktur. Müminler yalnız Allah’a dayanıp güvensinler.” (Teğâbün: 13)

Âyet-i kerime’sinin tecelliyatına mazhar olmuşlardı.

Bugünküler ise küfre kucak açtılar, küffar birliğine girmek için İslâm’ın şerefini ayaklar altına aldılar, bu necip milleti küçük düşürdüler. Küffara yol verdiler, cesaret verdiler. Geri de dönemiyorlar, taviz üstüne taviz veriyorlar. Bunlar küfrün yayılması için çalıştılar, onlar ise İslâm’ın yayılması için çalışıyorlardı.

Halbuki bu Âyet-i kerime’ye iman etmiş olsalardı, küffara değil Allah-u Teâlâ’ya dayanıp güvenirlerdi.

Şeref ve kudreti Hazret-i Allah’tan dilenmiş olsalardı bu rüsvaylık boyunlarına dolanmazdı.

“Onlar müminleri bırakıp kâfirleri dost edinirler. Onların tarafında bir şeref ve kudret mi arıyorlar? Bilsinler ki şeref ve kudret tamamen Allah’a âittir.” (Nisâ: 139)

Bu acizliği, bu düşkünlüğü, bu tavizleri İslâm’a mal etmesinler. Zira bunlar desteği Hazret-i Allah’tan değil, küffardan bulmaya çalıştılar. Böylece küffarla birlikte alçaldıkça alçalmış oldular.

“Kâfirlerin sözünü alçalttıkça alçaltmıştı. Allah’ın sözü ise en yüce olandır. Allah Azîz’dir, hikmet sahibidir.” (Tevbe: 40)

“O alçaltıcı, yükselticidir.” (Vâkıa: 3)

Kâfirlerle bir olmak, onların küfrünü hoş görmek hangi müslümana yakışır? Müslüman olan bu alçalmayı, İslâm’ın ve imanın yüksekliğine tercih eder mi?

“Allah’a ve Peygamber’ine muhalefette bulunanlar, kendilerinden öncekilerin alçaltıldığı gibi alçaltılacaklardır. Hâlbuki biz apaçık âyetler indirmişizdir. Kâfirler için alçaltıcı bir azap vardır.” (Mücâdele: 5)

“Kâfir olup âyetlerimizi yalanlayanlara gelince, işte onlar için alçaltıcı bir azap vardır.” (Hacc: 57)

Küffarı yükseltmeye çalışanlar, bu İslâm milletine nüfuz etmesine yardım edenler, küffarın huzurunda eğilip karşısına boynu bükük çıkanlar Hazret-i Allah’ın huzuruna hangi yüzle çıkacaklar?

“Bu kimseler o günah yükünün azabı içinde ebedî kalacaklardır. Bu, kıyamet gününde onlar için ne kötü bir yüktür!” (Tâ-Hâ: 101)

Bugün ortaya çıkan sahte kahramanlar küfrün yayılmasına zemin hazırladılar, küffarın memleketimize ve milletimize nüfuz etmesine ses çıkartmadılar. Urfa’da, Mardin’de, Hatay’da, Tarsus’ta, Üsküdar’da toplantılar tertip ettiler. İman ile küfrü karıştırmak için küfrü hoş göstermeye çalıştılar. Hatta zorladılar.

Bir tarafta gerçek İslâm kumandanlarının icraatları, diğer tarafta sahte kahramanların icraatları. Birisi İslâm’ı yaymak için cihad ediyor, diğeri küffar birliğine girmek ve küfür ehline dahil olmak için çalışıyor. Halbuki küffar birliği bizi sevmez. Bunu bilenler anlatıyor.

Daha önce de arzettik. İlahi buyrukları biz onlara tebliğ ettik. Onlar bunlara inanmadılar ve iman etmediler. Küffar birliğine gireceğim derken vatanın bütün varlıklarını yitirdiler. Milliyetçiliğini, şeref ve haysiyetini böylece kaybettiler. Küffardan ödül almak için. İşte böyle! Bir ödül almak için İslâmî, insanî, millî değerlerin hepsini hiçe saymak ve harcamak istediler. Bunların bu hareketleri İslâm’a zarar veriyor. Zira küffarı şımartmakla, küffar tarafı olmakla İslâm’ı zayıf düşürüyor ve İslâm’a cephe açıyorlar.

Halbuki Hazret-i Allah’ın hükmü defalarca hatırlatıldı.

“İnanmayanlara de ki: ‘Elinizden gelen çalışmayı yapın. Biz de (hakikati duyurmak için) gerekeni yapıyoruz.’” (Hûd: 121)

Hakk’ı tasdik edeceğiz ve Rabb'imizden gelen emir ve hükümleri olduğu gibi kabul edip Hakk ve hakikat yolunda çalışmaya devam edeceğiz.

Allah-u Teâlâ iman ile küfrü kesin olarak birbirinden ayırmıştır:

“İman ile küfür birbirinden kesin olarak ayrılmıştır.” (Bakara: 256)

Ve müslümanların küfür ehlini dost edinmesini, onların küfrünü hoş görmesini kesin olarak yasaklamıştır:

“Ey iman edenler! Yahudi ve hıristiyanları dost edinmeyin. Onlar birbirlerinin dostudurlar. Sizden kim onları dost edinirse, o onlardandır. Şüphesiz ki Allah zâlimler gürûhunu hidayete erdirmez.” (Mâide: 51)

Bu ayrılık o kadar kesindir ki Allah-u Teâlâ iman ehli ile küfür ehlini birbirine hasım iki zümre olarak ilan etmiştir:

“Birbirine hasım iki zümre.” (Hac: 19)

Ve fakat inanmadılar, iman etmediler, itaat etmediler ve bilâkis Hazret-i Allah’a hasım kesildiler.

Allah-u Teâlâ Âyet-i kerime’sinde buyurur ki:

“İnsan, bizim kendisini nutfeden (kerih bir sudan) yarattığımızı görmez mi ki, şimdi o apaçık bir hasım kesilmektedir.” (Yâsin: 77)

Herhalde Cenâb-ı Hakk bunlara büyük ödül verecek. Dünyadaki ödülleri azdır. Orada da onları O ödüllendirir.

“Allah iman edenlerin dostudur. Onları karanlıklardan kurtarıp nura çıkarır. İnkâr edip kâfir olanların dostları ise Tağut’tur. Onları nurdan alıp karanlıklara götürür. İşte onlar cehennemliklerdir, orada ebedî kalacaklardır.” (Bakara: 257)

Hazret-i Allah’ın iman ile küfrü ayırdığına dair 10 berzah Âyet-i kerimesi’ni, Küffar Birliği’nin bizi neden sevmediğine dair 10 maddeyi; bu Âyet-i kerime’lere inanmayan ve iman etmeyenlerin icraatları ile inanan ve iman edenlerin icraatlarını arzedeceğiz ki bunların iç durumları iyice bilinsin.

Biz biliyoruz, halk da bilsin. Bu yapılanlar İslâm’a maledilmesin.

İslâm bu küfür icraatlarını reddeder.

***



İslâm dini münevver bir dindir. Adâlet dinidir, son dindir.

“Allah katında din İslâm’dır.” (Âl-i imran: 19)

Bütün şeref ve izzet Hazret-i Allah'a âittir.

“Şeref ve kudret tamamen Allah’a âittir.” (Nisâ: 139)

Atalarımız İslâm’ı yaymak için küfür beldelerine akınlar düzenlerlerdi. İ'lâ-yı Kelimetullâh için, İslâm’ı yaymak ve duyurmak için. Onlar şeref, kuvvet ve kudretin Allah’a ait olduğunu bildikleri için Hazret-i Allah’a sığınırlar ve dayanırlardı. Ve Biiznillâh-i Teâlâ galip gelirlerdi, mağlup eden olmazdı.

Asr-ı saâdet devrini yaşarlardı ve bütün İslâm âlemine destek olurlardı. Her türlü fedâkârlığı ve yardımı yaparlardı.


--------------------------------------------------------------------------------

Bugünküler ise bütün şerefi küffardan bekliyorlar. Onlarla şerefyab oldular. Onlardan şefâat bekliyorlar. Bütünü bütününe küfrü yaymaya ve küfrü hoş göstermeye çalışıyorlar. Ve zorluyorlar da.

Çeşitli toplantılar tertip ediyorlar. Küfrü yaymak için bütün güçleri ile çalışıyorlar.

Hakk Celle ve Alâ Hazretleri Âyet-i kerime’lerinde buyurur ki:

“Derilerine: ‘Aleyhimize niçin şâhitlik ettiniz?’ derler. ‘Bizi her şeyi konuşturan Allah konuşturdu. İlk defa sizi O yaratmıştır, yine O’na döndürülüyorsunuz.’ cevabını verirler.

Siz kulaklarınızın, gözlerinizin ve derilerinizin, aleyhinize şâhitlik edeceğinden korkarak kötü iş işlemekten çekinmiyordunuz. Hayır! Allah’ın yaptıklarınızın çoğunu bilmediğini sanıyordunuz.

İşte, Rabb’inize karşı beslediğiniz bu zannınız sizi helâk etti ve ziyana uğrayanlardan oldunuz.

Şimdi eğer dayanabilirlerse, onların yeri ateştir! Eğer özür beyan edip Rabb’lerini memnun etmek isterlerse, özürleri kabul edilmeyecektir.

Biz onlara birtakım arkadaşlar musallat ettik. Onlar önlerinde ve arkalarında ne varsa hepsini bunlara süslü gösterdiler. Kendilerinden önce geçmiş olan cin ve insan ümmetleri arasında onlara da o azap sözü hak olmuştu. Çünkü onlar hüsranda idiler.

Kâfirler dediler ki: ‘Bu Kur’an’ı dinlemeyin! Okunurken gürültü patırtı yapın! Belki üstünlük sağlar onu bastırırsınız.’

Andolsun ki kâfirlere çetin bir azap tattıracağız ve yaptıklarının en kötüsüyle cezalandıracağız.

İşte böyle... Allah’ın düşmanlarının cezâsı ateştir. Âyetlerimizi bile bile inkâr etmelerinden dolayı, orada onlara ebedî kalma yurdu vardır.

İnkâr edenler: ‘Ey Rabb’imiz! Cinlerden ve insanlardan, bizi yoldan çıkarıp saptıranları göster. Onları ayaklarımızın altına alalım da en altta kalanlardan olsunlar.’ derler.” (Fussilet: 21-29)

ustamcan

eline sağlık güzel olmuş

red&pink

thanks

sinemceylan

saoL

Rick

saol..

ensevgiliye

güzel sagol

zeyno56

teşekkürlerr

k_r_d_l_n

tesekkürler

azze

ArkadaśIm geçmiśine sahip çIkIyo olman çok güzel, yazI için tebrik ederim de keśke daha az ayetle daha anlaśIlIr bir açIklama yapsaydIn.Ayetleri açIklamak zor iśtir ve güvenilir kiśilerin yapmasI gerekir.mesela asr suresi çok kIsa bir süredir açIklamasI en az 18 sayfadIr.çok dikkatli olmak gerekir.

DEJ@VU

emeğe saygı

VuSLat_60

“Onlar müminleri bırakıp kâfirleri dost edinirler. Onların tarafında bir şeref ve kudret mi arıyorlar? Bilsinler ki şeref ve kudret tamamen Allah’a âittir.” (Nisâ: 139)


tesekkürlerr......