Azrail'in Güzelliği

cicichocukkk

-Onk. Dr. Haluk Nurbaki'den gerçek bir hatıra-


Ben, 40 yıllık bir kanser uzmanı olarak maddeyi aşan sayısız olayla karşılaştım ve bunları, o olaya şahit olanlarla birlikte belgeleyerek özel bir arşiv yaptım. Bunlardan 1976 yılında yaşanmış bir olayı size nakletmek istiyorum.

Kanser hastanesinde başhekimken Serap adında genç bir hanım hastam vardı. Bu hastam göğüs kanserine yakalanmış ve tedavi için yurt dışına gitmek istemesine rağmen, bazı formaliteler sebebiyle o imkanı bulamamıştı. Serap'ı özel bir ilgiyle bizzat ben tedavi altına aldım. Ve kısa bir süre sonra da iyileştiğini gördüm. Ancak Serap'ın da bütün diğer kanserliler
gibi ilk 5 yıllık süreyi çok dikkatli geçirmesi gerekiyordu. Bir iş kadını olan Serap, 4 yıl kadar sonra 1 ihale için İzmir'e gitmek istedi. Kış aylarında olduğumuz için uçakla gitmesi şartıyla kabul ettim. Maalesef bilet bulamamış ve benden habersiz bindiği otobüsün kaza geçirmesi üzerine 6 saat kadar mahsur kalmış. Dönüşünden kısa bir süre sonra kanser, kemik ve akciğerine yayıldı. Serap bacak kemiklerindeki metastaz nedeniyle yürüyemez hale gelirken, hastalığın akciğerdeki tezahürü sebebiyle de devamlı olarak oksijen cihazı kullanıyor ve söylediği her kelimeden sonra ağzını o cihaza yapıştırarak nefes almak zorunda kalıyordu. Evine gittiğim gün, yine güçlükle konuşarak:


-''Doktor bey,'' dedi. ''Ben size...dargınım.'' ''Niçin?" diye sordum.

-"Siz...dindar bir insanmışsınız. Niçin bana da, ALLAH'ı, ölümü, ahireti anlatmıyorsunuz?"

Dini inançlarının çok zayıf olduğunu bildiğim için bu teklifi karşısında oldukça şaşırdım.

O'nu üzmemeye çalışarak:

-"Doktora ulaşmak kolaydır" dedim. "Parayı bastırdın mı istediğine tedavi olursun. Ancak iman tedavisi için gönülden istek duymalısın..."

Konuşmaya mecali olmadığından "Ben o isteği duyuyorum" manasında başını salladı. Artık ümitsiz bir tıbbi tedavinin yanı sıra, ebedi hayatın ve saadetin reçetesi olan iman derslerimiz başlamış ve dersler "hızlandırılmalı öğretime" dönmüştü. Anlattığım iman hakikatlarını bütün
ruhuyla meczediyor ve arada bir soru soruyordu.Vefatına bir hafta kala:


-"Doktor bey,'' dedi. ''Ben ölürken ne söylemeliyim?"

- "Senin durumun çok özel" dedim. ''Kelime-i şehadet sana uzun gelir. O anı farkedince ''Muhammed'' (s.a.v) sana yeter." O, haliyle tebessüm ederek yine başını salladı. Çok ıstırabı olduğu için Serap'a sürekli morfin yapıyor ve O'nu uyutmaya çalışıyorduk. Ben, bir iş seyahati sebebiyle bir müddet ziyaretine gidemedim. Dönüşümde annesi telefon ederek:

-"Serap, bir haftadır morfin yaptırmıyor." dedi. "Sabahlara kadar inliyor ve çok ıstırap çekiyor. Hemen eve gittim ve iğne yaptırmamasının sebebini sordum. Aldığım cevabı hala unutamıyor ve hatırladıkça ürperiyorum. " *Ya morfinin tesiriyle ölüme uykuda yakalanır ve son nefeste "Muhammed" diyemezsem?*.

İşte Serap, böyle bir hanımdı. Bu arada benden istihareye yatmamı ve eğer bir kaç gün daha ömrü varsa, son günü uyanık kalacak şekilde morfin yaptırılmasını rica etti. Ben hiç adetim olmadığı halde cuma gününe rastlayan o gece istihareye yattım ve Serap'ın acizliği hürmetine sandığım salı gününe kadar yaşayacağına dair işaret sezdim. Ertesi gün O'na:

-"Hiç korkma!" dedim. "İğneyi vurdurabilirsin. Ve Serap bir veda niteliği taşıyan bu görüşmemizde son sorusunu da sordu:

-"Doktor bey... Azrail bana nasıl görünecek?"

-"Kızım," dedim. "O bir melek değil mi? Hiç merak etme, sana yakışıklı bir prens gibi gelecektir." Salı günü Serap'ın ağırlaştığı haberini alınca hemen eve gittim. Ancak vefatına yetişememiştim. Ailesi tam manasıyla perişandı. Sadece kendisine uzun müddet bakan dindar bir hanım akrabası ayaktaydı ve beni görünce yanıma gelerek:


-"Doktor bey, biliyor musunuz, bu evde biraz önce bir mucize yaşandı!" dedi ve devam etti:


-Serap, bir saat kadar önce oksijen cihazını attı ve "yataktan kalkması imkansız" denmesine rağmen kalkarak abdest aldı, iki rekat namaz kıldı. Bütün ev halkı hayretten donup kaldık. Ve kelime-i şehadet getirerek vefat etmeden biraz önce de:


-Doktor bey'e söyleyin, dedi. Azrail, O'nun söylediğinden de güzelmiş!...

ALINTIDIR

KoRn_a

bu hikayeyi biliyordum..cok güzel bi hikaye..tesekkürler

designer a

ya ben bunu tv seyrettim .. paylaşımın için sağol

qwqwqw

mükemmel bır hıkaye paylasım icin saol

carsili06

Bunu Bilmiyordu Tüylerim Dikenoldu Dediğin Kadar Varmis Bunu Okudugum Iyi Oldu

ankneco_06@hotmail.com

emege saygım son suz ama ezragılı fılım lerde deyıl ben yasada tanıdım pek hosuna gıtmedım heralde ben onu gorun ce korktum oda benı gorun ce o yuzden ben hayla su an yazabılıyorum ama bıdakıne antıramanlı gelecegıne emınım eee ezragıl bu bellı mı olur

Eklenen Resim Ön İzlemesi

12sp1[1].jpg (19.7 KB (Kilobyte), 6x kez indirilmiştir)

ankneco_06@hotmail.com

emege saygım son suz ama ezragılı fılım lerde deyıl ben yasada tanıdım pek hosuna gıtmedım heralde ben onu gorun ce korktum oda benı gorun ce o yuzden ben hayla su an yazabılıyorum ama bıdakıne antıramanlı gelecegıne emınım eee ezragıl bu bellı mı olur

cicichocukkk

hadi yaa çokmu korktu senden ankneco yaa hehehe )

muzeyyen17_nurse

google nin hikayeler bölümünde okumuştum. ama paylaşım için teşekkürler

alego

super bi hikaye sagoll

TragedyStreet

güseLmiş saol
__________

alacakaran

güzel hikaye sagol

sniper0607

son anda hatasını farketmesı cok guzell elınıze saglıkkkk

breakerturk

Turquiyem

walla tuylerim diken diken oldu
cok guzel bi hikaye

@LeW

aynen al bendende okadar...

nebi_1985

emeğine sağlık paylaşımın için saol .... bütün mesajları okudum herkes etkilenmiş sayılır ama ben şunu anladım ve ibret aldım azrail yani ölüm meleği o bile böyle bir iyilik yapmış peki biz neden yapmıyoruz hepinize soruyorum bu gün hanginiz bir garibana yardımcı oldunuz bir topalın kolundan tutup ta caddeden geçmesine yardım ettiniz arkadaşlar kızmayın bana ne olur ben ibret alınması gerektiğini düşünüyorum...

akct-ceyo

katılıyorum dostum

erhan183

eline sağlık çok güzel bir hikaye

kavvas