Azalalım mı ? çoğalalım mı?

OrjiNaLiki

"Her eve üç çocuk lazım” tartışması tüm hızıyla sürüyor. Geçen asırda da benzer tartışmaları yaşamıştık. İlk 50 yılda “çoğalalım”, son 50 yılda ise “azalalım” diyorduk. Aklın yolu ise “nüfus”suz “nüfuz”un olamayacağını söylüyor sanki.

Balkan, Trablusgarp, Birinci Dünya / Çanakkale ve Kurtuluş Savaşı gibi dört büyük savaşın her manada yükünü üzerinde hisseden İmparatorluğun son, Cumhuriyet'in ilk yöneticileri, azim bir sorunla karşı karşıyaydılar. Eriyen nüfus! Osmanlı; bazısı dört (1903-1907), bazısı sekiz yıl (1882-1890) süren sayımlar, cizyeden kaçmak için sürekli kendilerini saydırmayan azınlıklar ve bitmek tükenmek bilmez muhacir kafilelerinden dolayı sağlıklı bir nüfus bilgisine sahip olmaktan çok uzaktı. Şartlar gereği, verilerin haber verdiği bir ihtiyaçtan değil de, savaş ve hastalıklarla gözle görülür bir biçimde azalan sayıdan, bir de din ve töreden kaynaklanan bir “nüfus politikası” vardı Osmanlı'nın. Bu yüzden; kasten çocuk düşürülmesini isteyen koca, buna yardımcı olan eczacı ya da tabibin cezası iki yıl kürek cezasıydı.

AMERİKA GİBİ GÖÇMEN GETİRELİM

Silahlar susup, genç cumhuriyet kendisiyle baş başa kaldığında ise manzara “tenha bir ülke” görüntüsü veriyordu. Savaşlarda kırılan genç erkek bir nüfus, sıtma, tifüs ve benzeri hastalıklarla nerdeyse topluca ölen anne ve bebeler, “demografik yapı”yı olumsuz etkiliyordu. Mustafa Kemal Atatürk 1924'ün Meclis açılış konuşmasında, “Efendiler, nüfus meselesi bir memleketin en mühim mesaili hayatiyesindendir. Tezyid-i nüfus elzemdir” derken, bazı yazarlar da, uçsuz bucaksız Anadolu topraklarının binde 19'luk nüfus artış hızıyla hemen dolamayacağını anlatarak, “Nasıl Amerika'ya Avrupa'dan göçmen nakledildiyse biz de Batılı şehirlerden toplu göçler düzenleyelim” görüşünü dile getiriyorlardı.


SAYILIN! VERGİ ALMAYACAĞIZ

İstatistik Umum Müdürü Camile Jacquart'ın yönetiminde 28 Ekim 1927'de yapılan ilk nüfus sayımında ortaya çıkan 13 milyon 648 bin 270 kişinin hem yüzde 52'sinin kadın olması, hem de aynı bölgeler Osmanlı'daki rakamlarla kıyaslandığında azalmanın yüzde 20'leri bulması durumun vahameti hakkında bir fikir veriyordu. Tamam; “devlet vergi alır, onun için kendimizi saydırmayalım” kanaati de vardı. Hatta, Cumhuriyet'in ilk nüfus sayımında afişlerle “Sayılın, vergi almayacağız” deme ihtiyacı bile duyulmuştu ama her şeye rağmen azalan nüfus da bir gerçekti. Nüfus yoğunluğu bugünkü kilometrekare başına 92 kişiden çok uzak; sadece 18 kişiydi! Hava bu olunca; kanunlara, “doğumu önleyici maddelerin kullanılmasını ve hattâ nüfus artışı aleyhinde propaganda yapılmasını yasaklayan hükümler konulması, çok çocuklu ailelere yardım ve ödül vaat edilmesi” gibi düzenlemeler peşpeşe gelmişti.


“BEN DİYEYİM 100, SEN DE 150 MİLYON NÜFUS”

Prof. Dr. Adnan Güriz'in 1975 basımı 350 sayfalık “Türkiye'de Nüfus Politikası ve Hukuk Düzeni” isimli kitabında yaptığı derleme, nüfus artışı konusunda çok heyecanla kaleme alınmış kimi metinleri de gözler önüne serer. Kâzım Nami Duru, bu yazarlardan birisiydi. “Sayıma Önem Verelim” başlıklı makalesinde Duru, şöyle diyordu: “Bize bir yurt kaldı ki, ben diyeyim yüz, sen de yüzelli milyon yurttaş yaşatabilir. Oysa ki, bugün onbeş, onaltı milyon yurttaşın ya var ya yok. Kilometrekare başına hiç olmazsa elli insan düşse idi, şöyle böyle kırk milyonluk bir ulus olurduk. Kırk milyon kafa, seksen milyon el demektir.” Şevket Süreyya Aydemir de, “Nüfusumuz ne kadar olmalıdır?” dedikten sonra, şu cevabı veriyordu: “Nüfusumuz dünyaları dolduracak kadar olmalıdır. Bahri muhitler gibi kıtaları sarmalıdır. Bir kısım devletler her istedikleri dakikada, her istedikleri memlekete saldırmak hakkını milletlerinin artmak ve üremek kabiliyetlerinden almaktadırlar.”


Bencillik, hedonizm ve aile planlaması

1930'lu yıllarda Sıhhiye Vekaleti'nin yayınladığı bir makale, nüfus artışıyla ilgili bugünkü tartışmalara da ışık tutması bakımından önemliydi. Tokyo Üniversitesi'nden Shiroshi Nasu, gelir bölüşümü adaletsizliklerinin giderilmesi ve her doğana insanca yaşama imkânının tanınmasının asıl olması gerektiğini söylerken gelir dağılımında büyük payları alanların daha “fedakârane” düşündüklerinde sorun kalmayacağını belirtiyor. 12 Eylül darbesini yapan Kenan Evren ve arkadaşları da; aile planlamasına kafayı takanlar arasındaydı. Konsey üyeleri; huzurlarında temsili bir kürtaj uygulaması bile istemiş, iki profesör bir kürtaj aleti ve su dolu bardakla bu gösteriyi yapmıştı.


DARBECİLERİN AİLE PLANLAMASI MERAKI

1920'lerden itibaren “çoğalma” üzerine yoğunlaşan Türkiye, garip bir biçimde, iki askeri darbe sonrası nüfus planlamasında radikal uygulamalara geçti. Daha 27 Mayıs darbesinin altıncı ayında askerler Sağlık Bakanlığı ile kurulmakta olan DPT'nin yetkililerini toplayıp, geleneksel nüfusu artırma politikasında değişiklik istedi. Basında da Hürriyet, Milliyet ve Cumhuriyet aile planlamasının propagandasına başlamıştı. Cumhuriyet'in başyazarı Nadir Nadi, daha birkaç sene önce hararetle savunduğu çoğalma fikrini hararetle yermeye başladı. Sonunda çıkarılan kanunlarla vatandaşlara aile planlaması kursları verilmeye, -Batılı ülkelerin yardımıyla!- hap ve benzeri doğum kontrol malzemeleri dağıtılmaya başlanacaktı.




“Aile planlaması misyonerleri”, son rakamla ortaya çıkan kilometrekare başına nüfus yoğunluğu olan 92 kişiyi, “yüksek” deyip dillerine doluyorlar. Peki, Hollanda'nın 481, Belçika'nın 318, İngiltere'nin 247, Almanya'nın 236, İtalya'nın 196 kişi olan nüfus yoğunluklarına karşılık yine de nüfuslarını arttırma çabalarına nasıl bir gerekçe üretmeyi düşünüyorlar?


Rusya'da 'azalan nüfus sorunu' ile baş etmek için geliştirilen ilginç yöntemlere her geçen gün bir yenisi ekleniyor. Rus anneleri yeni rekorlar kırmaya çağıran 'üçüz bebekli' billboard reklâmı ise bunların sonuncusu. Metro girişleri ve caddelerde yer alan reklâmda üç bebeği kucağına alan annenin fotoğrafının hemen üzerinde resmi devlet bildirisi yazıyor: "Devlet sizin yeni rekorlarınıza ihtiyaç duyuyor. Her dakikada Rusya'da üç kişi doğuyor." ifadeleri yer aldı.


“Nüfus yoğunluğu” masalı

1935'te 16 milyon olan nüfusumuz sonraki yıllarda şöyle gelişti:

1940 17,

1945 18,

1950 20,

1960 27,

1965 31,

1970 35,

1975 40,

1980 44,

1985 50,

1990 56,

1997 62,

2000 67,

2007 70 milyon.




“Bir oğulla cihanlar fethedilir, bir torunla ebediyet elde edilir, bir torunun oğlu ile de güneş âlemi ele geçer.” Eski Hind Manu Kanunları

huso_100

çoğalalım da düzenli bir şekilde çoğalalım.Çok nüfusa bakamadıktan; onları aç,işsiz,eğitimsiz bıraktıktan sonra fazla nüfusün hiç bir ülkeye yararı olmaz aksine çok fazla zararı oluyor...

»Numßoy«

Doğru söyLüyorsun

Bu arada imzandaki kampanya'da çok hoş ve çok doğru sözLer kuLLanmışsın