03-23-2008, 12:02 PM
|
#1 |
| |
Kendi Yazdığım Bir Yazı 1 Linkler sadece üyelere.... Üye ol] Kalabalık . İnsanlar . Herkesin aklında bir soru . ''Acaba Ben ? '' ''Ben Ne Zaman? '' . Aslında o da merak eTmezdi değil .Ama insan unutuveriyor bazen .Bazen uzun bir unutuş oluyor bazen hiç hatırlamamak, başkasının başına gelmeden . ve yine o soru acaba ben ne zaman? . Bunu bile bile insan vazgeçmiyor tadını çıkarmaktan hayatın. O akılda hep küçücük bir lamba aslında .banen çok parlıyor bazende hiç yanmıyor ama o her zaman orda hep orda. Mevsimler olsa yıllar geçse o hep orda hep hatırlanmayı bekler. kimine göre bir kurtuluş kimine göre son çare. Herkes farklı rol dağıtan hayat finalde herkese aynı son biçmiş. Roller ne kadar farklı olursa olursa olsun finaller hep aynı. Belkide doğarken imzaladık anlaşmayı . hayat bizi kandırıp o kadar farklı yüzler gösteridi ki son maddeyi görmemizi unutturdu. Tam hayattan zewk aldıımızı düşünürken birileri kolumuzdan tuttu we gerçeğin ne olduunu gösterdi. Aslında hayat dedikleri şey o kadar da güzel ihtişamlı değildi . iyi yada kötü, bunu yapmak hep bizim elimizDeydi . ama son maddeyi görmedik. hatırlattı aslında birilerini örnek wermek için hep gösterdi daima gösterdi . ama hayat o kadar alımlıydı ki gördük we unuttuk gördüğümüz halde hep unuttuk . Çünkü unutmak bize cazip geldi kolay geldi insanın gerçekleri Görmesi. Gerçeklerle yüzleşmek herkesin harcı değildi. O , oda gerçeklerden hep kaçtı ama tek gerçek onu yanlız bırakmadı sonuna kadar birLikteydi tek gerçeği tek gerçeğimiz. Ölüm! Senden daha gerçek ne oLabiLir ki.? by tedero |
| |