Zengin olmakta herşeyi çözmezmiş

OrjiNaLiki · 03-06-2008, 03:12 PM

Birgün, her zaman sohbet ettiğimiz cami cemaatinden Suriyeli bir Müslüman kardeşim, yanında bir Amerikalı ile çıkageldi..Ve bana, meşhur bir iş adamı olan bu Amerikalı’nın Müslüman olmak istediğini söyledi..

Tarifsiz sevindim, mutlu oldum. Nasıl sevinmem, Rabbimin inayetiyle ateşlerden bir can daha alınmıştı.. Kucakladım O’nu ilk önce, bağrıma bastım kırk yıllık dostmuşçasına..Ki öyleydi de, ezelden tanışan ruhlarımız şimdi buluşmuştu işte..

Gözleri ışıl ışıldı; Yanakları pembeleşmiş, mahçup bir eda, biraz da şaşkınlık ve sabırsızlıkla yerinde duramıyordu..Kuş gibi çırpınan yüreğinin sesini duymak mümkündü adeta..

Şefkatle sordum O’na;

-Neden Müslüman olmak istiyorsun?

Sanki bu sualimi bekliyormuşcasına heyecanla anlatmaya başladı;

-Ben dedi çok zenginim..Neredeyse tüm dünyalara sahibim; Şirketlerim, katlarım, yatlarım, arabalarım, oteller zincirim..Aklınıza ne gelirse her şeyim ama her şeyim var. Şimdiye kadar bedenimin tüm şehvetlerini tatmin ettim; hangi kadını istediysem aldım, ne ve nerde yemek istediysem yedim-içtim, nereye gitmek istediysem gittim..

Her şeye sahibim evet ama içimde hep bir tatminsizlik hep bir huzursuzluk var..Mutlu değilim, olamıyorum da..Şehevi arzularımı tatmin ettiğimde bedenim gülüyor ama içim yangın yeri hep..10 kez intihar teşebbüsünde bulundum..Ölemedim.

İşte bu hal ile yaşarken, daha doğrusu yaşayamazken, birgün işte şu yanımdaki Müslüman kardeşimde, bende olmayanı gördüm..Hep hasretlisi olduğumu, hep aradığımı, içimin yangınını söndürecek buz gibi serin suları O’nda gördüm ve adeta vuruldum..Güçlü bir mıktanıs gibi çekti beni o hakikat ve “İşte Bu!” dedim..

Birgün alışık olmadığım bir vakitte ofisime gitmiştim, yardımcım yerinde yoktu, odasına girdim..Bir de ne göreyim adam içerideki lavaboda, garip hareketlerle yüz, el-kol ve ayaklarını yıkamıyor mu?

Benim o modern, o güzelim banyomda ayaklarını yıkamak, burun temizlemek olacak iş miydi? Birden sinirlendim, ama belli etmemeye çalışarak sordum;

-Neden ayaklarını burada yıkıyorsun?

Saf ve tertemiz yüzüyle baktı ve bana;

-Abdest alıyorum, namaz kılacağım dedi..

İlk defa duyuyordum bunu.. -Abdest nedir? dedim..

-Biz Müslümanlar namazdan önce abdest alırız; Huzura girmek için bir dilekçe gibidir abdest. Hem temizlik, hemde vücuttaki statik elektriği nötrlemektir. Hem de abdest aldıkça, o uzuvlarla işklediğimiz günahlar bir bir dökülür manen..Tertemiz çıkarız huzuruna Yaradanın..dedi.

Yüzüne baktım ışıl ışıldı..Belki de sır, bu abdestteydi..Öyle ya, günde 5 vakit manen günahlardan arınıyorlardı..Yine beni vuran önemli bir nokta; Yıllardır beraber çalışırız O’nu hiç mey’us, umutsuz, hüzünlü görmemiştim..

-Nedir sır? Dedim.

Dedi ki;

-Biz Allah’a inanıyoruz. Bu inançla bilirim ki bana isabet edecek bir şeyi, O’ndan gayrısı önleyemez; O’ndan gayrısı ne zarar verebilir ne de fayda..Ve bizler başımıza bir şey geldiğinde; Musibetse, sabreder sevaplanırız..Ni’met verildiğinde ise; O’ndan olduğunun idrakiyle sadece O’na şükreder sevaplarınız..

Şaşkındım..Bu iman, bu teslimiyet..Bu rıza, bu boyun eğiş karşısında..İçimi yokladım, meylediyor, akıyordu sanki O’na..

O’nun işaretlediğine..Huzura..Kurtul uşa..Sımsıcak oluvermişti içim birden..Ömrümde tatmadığım bir özlemle, ani bir kararla dedim;

-Ben de senin gibi olmak istiyorum! Akmak istiyorum bu kalbimin meylettiği yöne..O’na.. “Tamam” dedi ve işte buradayız..

Sözlerini bitirince tekrar kucakladım O’nu muhabbetle..Önce yıkanması gerektiğini anlattım tatlılıkla..Heyecanla uyguladı. Kelimey-i şehadeti söylettim sonra..

Ama nasıl? İnanın ömrümde böyle bir sahne görmedim ben! Adamın vücudu elektriğe kapılmış gibi titriyor, gözlerinden yaşlar akıyor..Bu hal ile tekrarladık beraberce 1, 2, 3 kez..

Sonra sakinleşti..

SubhanAllah yüzüne baktım, sanki bir nur inmiş..Bambaşka oluvermişti bir anda..

Gözlerini açtı ve heyecanla titreyerek bana;

-Bu sırlı kelimeler nedir? Diye sordu..
Pırıl pırıldı yüzü..Durmadan ağlıyordu..
İnanır mısınız dedi, bu sırlı kelimeyi söylediğim anda içimde bir şeyler oldu, bir huzur, bir rahatlık, bir tatlılık hisettim..Şimdiye kadar hasretlisi olduğum, hep aradığım ne varsa bir anda içime doldu; kalbimin aniden değiştiğini hissettim.. Tüm sancılarım demek ki bu doğum içinmiş! Yaratıcıma bin şükür..Ben artık az önceki ben değilim..Yeni doğdum sanki! Ahhh daha önceleri nerelerdeydiniz?

Zengin olmakta herşeyi çözmezmiş konusuna benzer konular:
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
> Anlat Herşeyi. . .	ReAlWaN	Şiirler	0	12-30-2007 12:48 AM
¿¿..Aşk Herşeyi Affedermi..¿¿	Kyren	Aşk & Sevgi	0	11-15-2007 10:40 AM
Google zengin oldu, zengin etti	jogobonito	Internet Teknolojileri	0	10-31-2007 04:15 PM
Aşk Herşeyi Affedermi ?	umut111	Aşk & Sevgi	1	08-27-2006 01:13 PM
Aşk Herşeyi Affeder mi?	heLL song	Aşk & Sevgi	1	07-29-2006 10:47 AM

03-06-2008, 03:12 PM
OrjiNaLiki	Zengin olmakta herşeyi çözmezmiş Birgün, her zaman sohbet ettiğimiz cami cemaatinden Suriyeli bir Müslüman kardeşim, yanında bir Amerikalı ile çıkageldi..Ve bana, meşhur bir iş adamı olan bu Amerikalı’nın Müslüman olmak istediğini söyledi.. Tarifsiz sevindim, mutlu oldum. Nasıl sevinmem, Rabbimin inayetiyle ateşlerden bir can daha alınmıştı.. Kucakladım O’nu ilk önce, bağrıma bastım kırk yıllık dostmuşçasına..Ki öyleydi de, ezelden tanışan ruhlarımız şimdi buluşmuştu işte.. Gözleri ışıl ışıldı; Yanakları pembeleşmiş, mahçup bir eda, biraz da şaşkınlık ve sabırsızlıkla yerinde duramıyordu..Kuş gibi çırpınan yüreğinin sesini duymak mümkündü adeta.. Şefkatle sordum O’na; -Neden Müslüman olmak istiyorsun? Sanki bu sualimi bekliyormuşcasına heyecanla anlatmaya başladı; -Ben dedi çok zenginim..Neredeyse tüm dünyalara sahibim; Şirketlerim, katlarım, yatlarım, arabalarım, oteller zincirim..Aklınıza ne gelirse her şeyim ama her şeyim var. Şimdiye kadar bedenimin tüm şehvetlerini tatmin ettim; hangi kadını istediysem aldım, ne ve nerde yemek istediysem yedim-içtim, nereye gitmek istediysem gittim.. Her şeye sahibim evet ama içimde hep bir tatminsizlik hep bir huzursuzluk var..Mutlu değilim, olamıyorum da..Şehevi arzularımı tatmin ettiğimde bedenim gülüyor ama içim yangın yeri hep..10 kez intihar teşebbüsünde bulundum..Ölemedim. İşte bu hal ile yaşarken, daha doğrusu yaşayamazken, birgün işte şu yanımdaki Müslüman kardeşimde, bende olmayanı gördüm..Hep hasretlisi olduğumu, hep aradığımı, içimin yangınını söndürecek buz gibi serin suları O’nda gördüm ve adeta vuruldum..Güçlü bir mıktanıs gibi çekti beni o hakikat ve “İşte Bu!” dedim.. Birgün alışık olmadığım bir vakitte ofisime gitmiştim, yardımcım yerinde yoktu, odasına girdim..Bir de ne göreyim adam içerideki lavaboda, garip hareketlerle yüz, el-kol ve ayaklarını yıkamıyor mu? Benim o modern, o güzelim banyomda ayaklarını yıkamak, burun temizlemek olacak iş miydi? Birden sinirlendim, ama belli etmemeye çalışarak sordum; -Neden ayaklarını burada yıkıyorsun? Saf ve tertemiz yüzüyle baktı ve bana; -Abdest alıyorum, namaz kılacağım dedi.. İlk defa duyuyordum bunu.. -Abdest nedir? dedim.. -Biz Müslümanlar namazdan önce abdest alırız; Huzura girmek için bir dilekçe gibidir abdest. Hem temizlik, hemde vücuttaki statik elektriği nötrlemektir. Hem de abdest aldıkça, o uzuvlarla işklediğimiz günahlar bir bir dökülür manen..Tertemiz çıkarız huzuruna Yaradanın..dedi. Yüzüne baktım ışıl ışıldı..Belki de sır, bu abdestteydi..Öyle ya, günde 5 vakit manen günahlardan arınıyorlardı..Yine beni vuran önemli bir nokta; Yıllardır beraber çalışırız O’nu hiç mey’us, umutsuz, hüzünlü görmemiştim.. -Nedir sır? Dedim. Dedi ki; -Biz Allah’a inanıyoruz. Bu inançla bilirim ki bana isabet edecek bir şeyi, O’ndan gayrısı önleyemez; O’ndan gayrısı ne zarar verebilir ne de fayda..Ve bizler başımıza bir şey geldiğinde; Musibetse, sabreder sevaplanırız..Ni’met verildiğinde ise; O’ndan olduğunun idrakiyle sadece O’na şükreder sevaplarınız.. Şaşkındım..Bu iman, bu teslimiyet..Bu rıza, bu boyun eğiş karşısında..İçimi yokladım, meylediyor, akıyordu sanki O’na.. O’nun işaretlediğine..Huzura..Kurtul uşa..Sımsıcak oluvermişti içim birden..Ömrümde tatmadığım bir özlemle, ani bir kararla dedim; -Ben de senin gibi olmak istiyorum! Akmak istiyorum bu kalbimin meylettiği yöne..O’na.. “Tamam” dedi ve işte buradayız.. Sözlerini bitirince tekrar kucakladım O’nu muhabbetle..Önce yıkanması gerektiğini anlattım tatlılıkla..Heyecanla uyguladı. Kelimey-i şehadeti söylettim sonra.. Ama nasıl? İnanın ömrümde böyle bir sahne görmedim ben! Adamın vücudu elektriğe kapılmış gibi titriyor, gözlerinden yaşlar akıyor..Bu hal ile tekrarladık beraberce 1, 2, 3 kez.. Sonra sakinleşti.. SubhanAllah yüzüne baktım, sanki bir nur inmiş..Bambaşka oluvermişti bir anda.. Gözlerini açtı ve heyecanla titreyerek bana; -Bu sırlı kelimeler nedir? Diye sordu.. Pırıl pırıldı yüzü..Durmadan ağlıyordu.. İnanır mısınız dedi, bu sırlı kelimeyi söylediğim anda içimde bir şeyler oldu, bir huzur, bir rahatlık, bir tatlılık hisettim..Şimdiye kadar hasretlisi olduğum, hep aradığım ne varsa bir anda içime doldu; kalbimin aniden değiştiğini hissettim.. Tüm sancılarım demek ki bu doğum içinmiş! Yaratıcıma bin şükür..Ben artık az önceki ben değilim..Yeni doğdum sanki! Ahhh daha önceleri nerelerdeydiniz?

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder