Resim teknikleri

İsimli konu WH 'Kültür - Sanat' kategorisinde, Alemdar üyesi tarafından 12 Ağustos 2009 tarihinde yazılmıştır. Konu Özeti: Resim teknikleri. Yağlı Boya Teknikleri Yağlıboya ile resim yapmanın en heyecan verici yollarından bir tanesidir. Yeni başlayanlar için mükemmel bir araçtır çünkü... Resim resim ...

  1. Yağlı Boya Teknikleri


    Yağlıboya ile resim yapmanın en heyecan verici yollarından bir tanesidir. Yeni başlayanlar için mükemmel bir araçtır çünkü boyadığınız yeri silerek ya da üzerini boyayarak düzeltmesi kolaydır. Yağlı boyanın bir avantajı da, değişik renkleri birbirinin üstüne henüz yaş iken sürebilmenizdir ve bunlar birbirine karışmaz. Bu resim yaparken en yararlı yollardan bir tanesidir. En geniş seçim alanını sağlar. Zengin, koyu veya soluk renkler, yumuşak gölgeler koyulabilir.

    Yağlı boya kullanmanın bazı dezavantajlarına gelince, kuruma süresinin uzunluğu en ciddisidir.

    Boyama konusunda biraz teknik bilgi edinme gerektiği olgusunu da bazılarınca bir dezavantaj olarak düşünülebilir. Bir veya iki basit kuralı hatırlayıp, palette renk düzenini basit tutarak kolaylaştırılabilir.

    Yağlı boya-toz halinde boyanın yağ ile ; akrilik polimer reçine ile; suluboya-pigment, arap zamkı ve çeşitli maddelerin karışımıdır. Böylece, bir boya, boya maddesi artı bir katkı maddesinden oluşur. Örneğin toprak sarısı istiyorsanız, toz halindeki toprak sarısı beziryağıyla karıştırılır. Fakat kullanılan boyaların çoğu için bu basitleştirme geçerli değildir. Çünkü bir de boyanın kullanılabilecek iyi durumda korunabildiği bir süre vardır ki, bu kullanım ömrü boyadan boyaya epeyce değişir.

    Yağlı boya tekniğinde iyi sonuç alabilmek için :


    a) Resim yapılacak satıhın iyi hazırlanmasına
    b) Kaliteli boya kullanılmasına
    c) İncelticilerin kaliteli olmasına
    d) Boya paleti, fırçalar ve resim sehpasının kullanışlı olmasına dikkat edilmelidir.
    [​IMG]

    Yağlı boya ile Potre nasıl çizilir?

    Ç İ Z İ M


    Beyazlığı nedeniyle bir karton ya da tuval üzerinde hemen çalışmaya başlamak zor olabilir. Bu nedenle tuval, genellikle terebentinle seyretilmiş Çiğ Umber ve geniş bir fırçayla kabaca boyanır. Yine, tonu eşit olarak yaymak ve muhtemel küçük boşlukların dolmasını sağlamak için tuvalin üzeri bezle silinir.

    Başın en üst kısmı bir çizgiyle belirtilerek çizim evresine geçelim. Buradan sağa ve aşağı doğru saçın kenarı çizilir. Sonra başın üst kısmından alnında saçlarının ortadadan ayrılacağı noktaya bir çizgi çekilir. Oradan yine sağa, yüzün kenar çizgisini aşağıda çeneye doğru ve çeneden itibaren yukarıya doğru yüzün sol tarafı çizilir. Büyük bir fırçayla saç tonu verilir. Bu noktada, başın tuval üzerinde doğru konumuna oturtup oturtulmadığını görmek mümkündür. Doğru değilse, terebentli bir bezle hepsini silip yeniden başlanır.

    Bundan sonra, iki fırça vuruşuyla (başın boyutlarıyla orantılı olarak) gözlerin koyu noktaları boyanır, bunu yönleri karşılaştırılarak kaşlar izler. Sonra omuz çizgileriyle, tişörtün yakasını çizip, yüzün sağ tarafına geçilir. Burada yanak kemiği ve yüzün kenar çizgisini düzelttikten sonra burnun sağ ve sol taraflarını çizip ağza kadar inilir.

    Geniş bir fırçayla sol üst plandaki sandalyenin arkalığını boyayıp, omuzların üstleri düzeltilir. Tekrar ağza dönüp konumu düzeltilip, dudaklar arasındaki çizgi çekilir. Burun doğru olmamışsa terebentle bir kısmı silinip, sonra da çenenin soldaki çizgisi değiştirilebilir. Yeniden yüzün sağına geçip yanak kemiğinin kenarı değiştirilir.

    Bütün bunların amacı, başı tuvale doğru olarak yerleştirmek, ölçeği tuval boyutlarına uygun tutmak ve yüzün karakteristik çizgilerini yerleştirmekti. Artık tabloya başlanabilir.


    BİRİNCİ EVRE:*

    Her rengin her bir tonu için ayrı bir fırça kullanılır ve kullanılan bütün temel renkler karıştırılır. Alından başlayarak saçlar, gözler gibi, tuvalin her yerine her renkten biraz sürülür. Bütün ana renkler –bazen tek fırça vuruşuyla- sürülür.

    Birinci evrede tuvale pek az dokunulmasına rağmen , çizimde olduğu kadar zaman harcanabilir. Zamanın hemen tümü renklerin karıştırılmasıyla geçer. Burada temel palet renk dizisi artı Çiğ Umber kullanılır. Palette sırasıyla, Kar Beyazı, Toprak Sarısı, Kadmiyum Kırmızısı, Virdian, Kobalt Mavisi, Çiğ Umber ve Fildişi Siyahı vardır. Yüzdeki en açık renk için Toprak Sarısı, Kadmiyum Kırmızısı, Virdian ve Beyaz karıştırılır. Yanakta yine aynı renkler bu kez Virdian yerine Kobalt Mavisi karıştırılarak kullanılır. Saçı Çiğ Umber, Kadmiyum Kırmızısı, Toprak Sarısı ve Beyaz karışımıyla, sandalye de yine bu renk dizisinin değişik oranlardaki karışımıyla boyanır. Arka plan için yine sandalye ile aynı aynı karışımı bu kez kırmızı koymadan ve Fildişi Siyah ekleyerek kullanılır. Tişörte gelince bu da, Kobalt Mavisi, Kadmiyum Kırmızısı, Toprak Sarısı ve Beyazla boyanır.

    İKİNCİ EVRE:*


    Bu devrede her şey biraz daha belirginleştirilir. Gözler daha iyi çizilir ama buruna yakın köşeleri tam gerektiği boyanır. Sonuçta her taraf biraz daha boyanır.

    ÜÇÜNCÜ EVRE:*


    Bu evrede, yüzü geliştirmekten çok çevresindekiler tuvale geçirilir. Saçın rengi seçilip tişörtün rengi hazırlanır. Her evrede, doyurucu seviyeye ulaşana kadar renk veya tonu hafifçe değiştirerek, tişört üzerinde azar azar çalışılır. Yüzün sol tarafı düzeltilir ve sonra da sandalye boyanır.

    Her fırça vuruşunu gereken doğru yere sürmeye çalışmakla beraber, hemen ardından, yanına veya üzerine sürülecek bir başka fırça vuruşuyla düzeltilir. Kullanılan katkı maddesi miktarı sınırlanırsa, fırça vuruşları daha kolaylıkla ayarlanabilir.

    SON EVRE:*

    Her şey bir ileriki aşamaya taşınmıştır. Tişört tamamen tamamlanmış, ağız daha kabul edilebilir durumdadır. Çoğu kişiler modelleriyle benzerlik sağlayamadıklarından yakınırlar. Benzerliğin nasıl sağlandığını ve bunun oldukça küçük değişiklerle başarıldığını, örneğin, ağız kenarına, gözün köşesine veya buruna bir fırça dokunuşuyla görülebilir. Temel yapı doğru kurulmaya çalışılmalıdır



    Yağlı Boya Teknikleri / Stapula (Resim Bıçağı) İle Yağlıboya Teknikleri



    Ç İ Z İ M :

    Tabloyu çizerken sadece burada fırça kullanılmış. Çizim ve kompozisyonun ana çizgileri belirlenir. Burada koyu renkli alanlar basit olarak belirlenmiş. Çizim için çok fazla terebentinle Fransız Deniz Mavisi kullanılmış.

    R E N K L E R :

    Palet bıçağıyla renk karıştırırken çok miktarda boya alınmalıdır. Renkler palet bıçağının sırtıyla iyice karıştırılmalıdır.

    Birinci evrede karıştırılan renkler bu kadar olamamakla beraber aşağıda görülüyor. *Temel renk dizisine ek olarak Limon sarısı ve Kobalt Mavisi kullanılmış. Renk karıştırırken resim bıçağı yerine palet bıçağı tercih edilmiş.


    GÖKYÜZÜ : Beyaz, Kobalt Mavisi, Kadmiyum Kırmızısı, Toprak Sarısı ve çok az da Limon sarısı
    UZAK TEPELER : Kobalt Mavisi, Beyaz, Kadmiyum Kırmızısı, çok az Toprak Sarısı ve Limon Sarısı
    YAKIN TEPELER : Kobalt Mavisi, Kadmiyum Kırmızısı, Toprak Sarısı ve Beyaz
    MAVİYLE VURGULANAN TEPELER: Kobalt Mavisi, Kadmiyum Kırmızısı, Fransız Deniz Mavisi, Beyaz ve çok az toprak sarısı
    SU KULESİ: Beyaz, Limon Sarısı ve Kırmızı

    BİRİNCİ EVRE:

    Üstte önce gökyüzü boyanmaya başlanır. Resim bıçağıyla tepeden aşağı doğru hareketlerle boyanır. Tablonun tamamını bu şekilde boyamak gerekmeyebilir, ama böyle yapılırsa başlangıçtaki tuhaf eğrilmelerin önüne geçilebilir. Tuval üzerinde bir baştan diğerine geniş hareketlerle gökyüzü boyandı. Sonra da uzaktaki tepelerin üstleri boyanır. Yeni bir renk alırken, resim bıçağının tamamen temiz olmasına dikkat edilmelidir.

    Sıra su kulesine geldi. Bunu gerçek boyutlarından biraz daha geniş boyadıktan sonra, taşan kenarlarını uzak tepelerin renkleriyle örterek biçimi düzeltilir. Bunu daha yakın tepeler ve nihayet maviliği biraz daha vurgulanmış olan tepeler izler. Her defasında boyayı, biraz daha aşağıya taşırıp bir sonraki renkle de fazlalıklar kapatılır. Su kulesinin dışında bütün bu renkler, resim bıçağı yatay tutulup aşağıya çekilerek boyanır. Bundan sonra, maviliği biraz daha vurgulanmış olan tepelere resim bıçağının ucuyla dikey olarak iki dokunuş eklenir. Su kulesi de sağdan sola doğru aynı tarzda boyanır.

    İKİNCİ EVRE:

    Bu evrede yeşilliklerin bir kısmını tuvale geçirmeye ve ipek çiftliği boyamaya başlanır.

    Bu evre sonuncusuyla karşılaştırıldığında, koyu mavi-yeşillerin ve ön plandaki ağacın renklerinin sonradan değiştirildiği fark edilir.

    Daha sonra çatının ağaçların yanındaki kenarı boyanır. Bunu üstüna koyu ve geniş bir şerit halinde oluğun rengi sürülür ve fazlalığı da duvarın açık rengiyle örtülür. Altta ve evin sağındaki koyu çizgiler, ev veya ağaçların bitip çayırların başladığını belirtmek için kullanılabilir. Evin önündeki çayırın başlangıcını ve büyük ağacın dalların gövde ile birleştiği yer de boyanır.

    SON EVRE :

    Bu evrede ağaçlar biraz daha geliştirilmeye başlanır. Önce yakındaki dut ağacının çok koyu renklerini üzerinden boyayarak biraz daha açılır. Sonra orta plandaki büyük ağaçlar boyanır. Çimen için 3 farklı renk hazırlanır ve boyarken bunlar daha da çeşitlenebilir. Yakında duran büyük ağacın yanındaki koyuluk değiştirildikten sonra, ev, kapı ve pencereler eklenip rengi biraz daha açılarak yeniden boyanır. Bu bitince, çimenin üzerine bazı ayrıntılar çizip çit yerleştirilir.

    Yeşiller henüz çok yaştır ve çit koyu olabilir. Çitin üzerine biraz açık renk sürülür. Bu renkler sağ tarafta bulunan son direğin üzerinde biraz karışıp kirlendiğinden, alttaki koyu renkler belli olur. Bu gibi ayrıntılar resim bıçağının yan kenarıyla; kenar boyunca bir miktar boya alınıp yukarı veya aşağı doğru çekerek boyanır.

    Kapı ve pencereler resim bıçağının ucuyla ve su kulesinde olduğu gibi biraz daha büyükçe boyandıktan sonra, evin hafifçe değiştirilip açılan renginin sürülmesiyle düzeltilir. İleride eve doğru uzanan çayırın daha koyu renkli olan kenarı çitten önce, çitin dibindeki koyuluk ise çit bittikten sonra boyanır. Soldaki ağaç gövdesinin önce orta-tonu sonra açık tonu boyanır. Boyanan son alanlar sağdaki koyu renkli çalı, ötede ağaçların arasındaki bazı koyuluklar ve evin yanındaki koyu rengin içine yerleştirilen açık yeşil renkli birkaç küçük ağaçtan ibarettir.
    12 Ağustos 2009
    #1
  2. Resim teknikleri Cevapları

  3. Sulu boya Teknikleri


    Suluboya tekniği kağıt veya benzeri satıh (yüz, yüzey) üzerinde tabaka yapmayan su ve suluboya çeşitleriyle yapılan bir tekniktir. Boya tipleri genellikle çeşitli tabletler biçiminde veya tüp içinde krem halindedir.

    Suluboya tekniği, sabırlı ve titiz çalışma isteyen, hata kabul etmeyen, oldukça zor bir tekniktir. Hata kabul etmemesi suluboyanın zorluğunu arttırır. Satıh üzerine gelen renkler üstüste geldiğinde iyi kontrol edilmezse, suluboyada makbul olan şeffaflık bozulabilir ve kirlenmeler başlar. Kirlenen sahalar yıkanarak emici kağıtlarla temizlenebilirse de böyle bir çalışma suluboya tekniğinde ustalık ister.

    Suluboya yapılacak satıh, sonucun iyi olması için önemlidir:

    a)Satıhın emiciliği,
    b)Satıhın gerili olup olmaması,
    c)Satıhın dokusu,
    d)Satıhın kuru veya nemli olması,

    gibi nedenler, boyanın yapacağı lekeyi etkileceğinden, suluboya yapan kişinin deneyim ve gözlemeleri ile ne tür bir leke elde edeceğini araştırması gerekir. Suluboyada beyaz renk genellikle kullanılmaz. Kağıdın beyazlığı beyaz rengin görevini görür.


    Suluboya tekniğiyle çalışmak istediğimiz bir konunun, sert bir kalemle önemli noktaları -önemli maslar, başlıca ağırlıklar ve temel çizgiler- çizilir. Bundan sonra hafif bir süngerle kağıt hafifçe ıslatılır. Suluboyanın kağıda iyice yapışabilmesi vesuluboya renklerinin alanın her yerinde aynı dağıtılabilmesi için kağıt ıslatılır. Eğer suluboyayı kurukağıtta çalışırsak sulu vuruşlar kağıt üzerinde sınırlanacak ve tahditlenecek, yer yer kıyıyadoğru çekilen boyalar hiç de güzel görünmeyen renkli boya birikintileri çizgiler meydana getirecektir. Bu özellikler suluboyada renk üzerine renk sürmenin zorluklarını meydana çıkarıyor. Kenarlar üzerinde ayrı fırça vuruşlarıyla boyamak gerekecektir. Önceden de değindiğmiz üzere de suluboya tekniğinin özelliği olarak beyaz kullanmamak gerekir.

    Çalışmada tutulacak prensip; öncelikle konunun verdiği koyu olmasını dilediğimiz kısımlardan başlanmalıdır. Bu kısımlar hafifçe çektikten ve kuruduktan sonra, aydınlık kısımları boyayarak, daha sonra da yarım aydınlık kısımların boyanmasıyla resim bitirilir. Resim tamamlandıktan sonra gözümüzde noksanlık hissi yaratan kısımlar bulunabilir. Burada son bitirme işlemi olarak bazı çizgilerin ve detayların şiddetlendirilmesi gerekir. Bu en son rotüşler yapılırken bitmiş ve boyanmış olan kısımları, masları değiştirmemek lazımdır. Eğer bitmiş kısımlar (maslar) üzerinde oynayacak veya değiştirecek olursak resim kirlenir ve aradığımız şeffaflığı kaybeder. Ayrıca renkler, teknik gereği ne kadar fazla su ile karıştırılırsa, o kadar ışıklı ve aydınlık düşerler. Bundan dolayı suyu tutan büyük fırçalar kulanmak faydalıdır. Fakat bu fırçaların ucunun noktalı olması da unutulamamalıdır.

    Sulu boya resim, çabuk not alma tekniklerinden birisidir. Fakat tatminkar ve mecnun edici bir sonuç için, hiç şüphesiz çok pratik ve tecrübe yapmaya ihtiyaç vardır.

    SULUBOYA: Piyasada kutular içerisinde kuru ve yaş olarak satılır. Kuru olanlar, her renk ayrı ayrı kalıplara dökülmüş biçimdedir. Yaş olanlar da havası alınmış tüpler içerisinde bulunur. Alırken kolay ve çabuk eriyenler tercih edilmelidir. Çünkü sulu boya resim, diğer tekniklere göre daha çabuk çalışmayı gerektirir.

    KAĞIT: Sulu boya ile resim yapılacak kağıt kalın, sert ve pütürlü olmalıdır. İnce ve yumuşak olan kağıtlar ıslandığı zaman kabarır ve dalgalanır. Pütürlü kağıtlarda ise fırçanın kağıt üzerinde boyayamadığı ufak beyaz çukurlar, resme daha şeffaf ve canlı hava verir.

    RESİM ALTLIĞI: Çalışma sırasında resim kağıdı, bir altlık üzerine tespit edilir. Altlık resim yapacağımız kağıdın ölçüsünden biraz büyük, taşınması kolay, sert ve düzgün malzemeden olmalıdır. Bu malzeme tahtadan olabileceği gibi, çok kalın mukavva, duralit veya sunta da olabilir. Resim kağıdı altlık üzerine kıskaç veya yapışkan bantlarla dört köşesinden iyice tutturulmalıdır.

    FIRÇALAR: Sulu boya çalışmalar için en uygun fırçalar, samur kılından yapılanlardır. Bu çeşit fırçalar su ile ıslandığında kılları toplanır ve ucu sivrileşir. Sivrilen ucu ile ince çizgiler çizilebileceği gibi, kağıt üzerine fırçayı bastırarak çalıştığımızda da geniş yüzeyleri boyayabiliriz. Sulu boya çalışmalarında biri ince, biri kalın olmak üzere iki samur fırça kullanmak çok yararlıdır. İşi biten fırçayı yıkayıp kuruladıktan sonra düzgün kalacak şekilde saklamalıdır. Kılları üzerinde uzun süre duran fırçalar bükülür ve düzelmesi bir hayli zor olur. Ucu bükülen fırçaları su buharına tutarak düzeltmek mümkündür.

    SU KABI: Sulu boya resim çalışmalarında renklerin canlı ve şeffaf kalması için bol temiz su kullanılmalıdır. Birinde fırçayı yıkamak, diğerinde boyayı sulandırmak için iki su kabı gereklidir. Su kaplarının yarım litreye yakın su alacak büyüklükte ve ağzının geniş olmasına dikkat edilmelidir. Temiz konserve kutuları, plastikten yapılmış çeşitli kaplar ve kavanozlar bu ihtiyacımızı karşılayabilir.

    SÜNGER: Çalışmaya başlamadan önce kağıdı ıslatmak, resim üzerinde ki fazla su ve boyaları almak için sünger kullanılır. Yanlışlıkla sürülen renkleri, tamamen olmasa bile ıslak süngerle silerek düzeltmek mümkündür.

    SULU BOYA İLE ALIŞTIRMALAR: Sulu boya çalışmalarına bazı alıştırmalar yaptıktan sonra başlamak çok yerinde olur. Çünkü sulu boya resimde başarılı olabilmek için, kullanılan araç ve gereçlerin özelliklerini bilmeliyiz. Alıştırma çalışmaları şu sıra ile yapılır; Resim kağıdı tamamen ıslatıldıktan sonra pütürlü yüzü üste gelecek şekilde altlık üzerine avucun yan tarafı ile düzleştirilir. Sonra köşelerden raptiye ya da zamklı şeffaf bantlarla altlığa tespit edilir.

    ÇALIŞMA ANI: Suyu emerek matlaşan resim kağıdı üzerine boyalı fırçalarla çizgiler, şekiller yapılmalıdır. Fırçayı bazen bastırarak geniş yüzeyler boyamalı, sivrileşen ucu ile de çizgiler çizilmelidir. Bu arada aynı rengi sulandırarak koyudan açığa doğru değişik tonlar elde edilmelidir. Ayrıca değişik renkleri yan yana sürerek geçitler ( pasajlar ) yapılmalıdır. Böylece sulu boya resmin özellikleri hakkında alıştırma yaparak bilgi edinilir. Bundan sonra da konulu çalışmalara geçiler.

    SULU BOYA RESİM NASIL YAPILIR ?

    Konu önce resim kağıdı üzerine ana hatları ile çizilir. Çizerken kalemi bastırmamalı ve zorunlu olmadıkça silgi kullanılmamalıyız. Çünkü koyu renkteki kurşun kalem izleri şeffaf olan sulu boyanın altından gözükebilir. Ayrıca silgi ile yıpranan yerlere sürülen renkler parlaklığını kaybeder ve kirlenir.Konunun çizimi yapıldıktan sonra, sulu boya alıştırmalarına başlanıldığı gibi kağıt ıslatılır. Genellikle bu iş, musluk altında kağıdın ıslatılması ya da su dolu kovaya batırılması şeklinde olur. Islatılan kağıt yine alıştırmalarda yapıldığı gibi resim altlığına tespit edilir. Sulu boya çalışmalarında kağıdı ıslatmakta ki amaç, boyanın tekniğe uygun yayılışını sağlamaktır. Eğer kağıt kuru olursa, sürülen boya kuruduğunda keskin bir sınır bırakır. Bu da tekniğin gerektirdiği yumuşaklığı ve renklerin kaynaşmalarını sağlamaz. Ancak ıslatılan kağıtta, hemen boyama işlemine başlamak da hatalıdır. Çünkü bu durumda boyalar istenilenden fazla yayılacağından desendeki şekillerin sınırları kaybolur. En uygun ıslaklık derecesi, kağıdın nemli kalmasıdır. Çalışma sırasında kuruyan kısımlar olursa yeniden süngerle ıslatılmalıdır.Kullanılan boyalar tüplerdeyse palete sıkılır. Eğer kuru cinsten ise boyalar yumuşasın diye renklerin üzeri birkaç damla su ile ıslatılır.Boyama işlemine başlarken aradığımız renkleri denemek için ikinci bir kağıt bulundurmamızda fayda vardır. Böylece istediğimiz rengi ve renk tonunu bulmuş oluruz. Aksi durumda resme sürülen boyanın düzeltilmesi çok güçtür.Resmi boyamaya konunun hoşumuza giden yerinden başlamak çok doğrudur. Ancak geniş ve açık renk olan yüzeyleri öncelikle boyamak tekniğin gerektirdiği özelliklerdendir. Çünkü geniş yüzeyleri bir an önce bitirmek kağıdın sık sık nemlendirilmesini gerektirmez. Açık renkleri de düzeltmek ya da koyulaştırmak daha kolaydır. Sulu boya tekniğinde yanlış sürülen renkleri düzeltmek zorunluluğunda kalırsak, önce o kısmı temiz su ile ıslatır, sonra sünger ya da kuru bir fırça ile sileriz.

    Çalışma sırasında renkleri üst üste sürmekten kaçınmalıyız. Fırçayı da aynı yerde devamlı sürtmemeliyiz. Çünkü renkler kirlenir ve kağıt yıpranır. Resim yapılan konu ne olursa olsun gölgeli kısımları boyarken siyahtan yararlanmayı düşünmeyip amacımıza sıcak soğuk renklerin yardımı ile çalışmalıyız...
    12 Ağustos 2009
    #2
  4. Pastelboya Teknikleri


    Pastel de, diğer tüm resim teknikleri kadar renkli ve canlı bir görünüm sağlar. Kuru bir teknik olduğu gibi pudramsı yüzeyi ışığın kurulmasını güçlendirir ve bu yüzden de hiçbir tekniğin ulaşamayacağı bir renk yoğunluğu taşır. Kuru olduğundan kağıdın ya da boyanın kurumasını beklemek gibi sinir bozucu bir yanı yoktur. Kuru boyayı elimize alır, rengi doğrudan resmin yüzeyine aktarırız. Bu boya içinde yağ ya da zamanla sararıp çatlamalara yol açabilecek vernik bulunmadığından yağlıboyadan daha uzun ömürlüdür. Teknik açıdan sağladığı bu yararların yanı sıra, pastel son derece ilginç bir kullanım alanı yaratır.

    Pastel boyadaki rengin gücünü, boya maddeleri ile karıştırılan tebeşir oranı belirler. Yüksek oranda tebeşir karıştırılması açık ton, düşük oranda tebeşir ise koyu ton elde etmeye yarar ve böylece her rengin çok sayıda tonu elde edilebilir.

    Çok kişi pasteller içindeki pigmentlerin yani boya maddelerinin, yağlıboya ve suluboyalarda olduğunu bilmez; bu boyalarla pastel arasındaki tek fark yapım işlemindedir. Yağlıboyalar, incecik toz halinde öğütülmüş boya maddelerinin yağla, suluboyalar zamklı suyla, pasteller ise bu tozların katı bir hamur oluşturana tek tebeşir ve suyla karıştırılmasından oluşur.
    12 Ağustos 2009
    #3
  5. Karakalem Teknikleri


    ÇİZGİLER:

    Çizginin 3 tipi vardır: Düz çizgi, yuvarlak(oval) çizgi, spiral çizgi. Bir sanat eserinde bu çizgilerin uyumları, ahenkleri plastik bilgilerle uygulanır. Doğanın kendisi ve yapay eşyaların çoğu daire, oval, üçgen, kare biçimlerden oluşurlar. Sanatın her dalında meydana getirilen eserler en güzel, en ahenkli ve hareketi taşıyan, ritim sağlayan Eğri çizgilerdir. Kullanımları zor, fakat estetik zevklerine doyulmaz.

    Her çizgi kalın veya ince, çift veya paralel, eğri veya kırık çizgiler tekrar edilerek birtakım güzel biçimler yapılır. Bu çizgilerle dekoratif birçok değişik biçimler gösterilir.

    KROKİ VE DESEN:

    Krokiler daima bir formun aslına uygun olmak, görünümünü sağlamak için yapılır. Çizgiler arasında biçim belirince konturlar sağlam bir desenle sona erdirilir.

    Desenin değişik türleri:


    Gözlem deseni, Bellek deseni, Hayal deseni, Perspektif desen, Sanat deseni, Dekorasyon deseni, Dokumanter desen olarak adlandırılır.

    Desen:

    *İfade için doğal bir ağaçtır.
    *İçgüdünün ifadesidir.
    *Bir tekniktir.
    *Bir sanattır.

    Soyut bir kompozisyon, bir sürahinin, bir portrenin gerçek temel formunu bulmak için Kroki araştırmaları yapılır. Bu çizgiler çabası her ressam tarafından zevkle yapılır. Buna doğru, gerçek, sanatsal biçimi bulma uğraşı denir.

    OBJELERİN AKSI:

    Eşya, bitki, hayvan, insan gibi varlıklar doğa yapılışlarına göre bir veya birden fazla simetrik aksları vardır. Ressamlar denge, ahenk, sağlamlık sağlamak için çizimde ve objede dengeyi sağlayan simetrik aksları araştırmıştır.

    Objelerin akslarının iki tarafındaki karşılıklı parçalar eşit olur. Bazen birbirine ne benzer ne de denk olur. Buna assimetrik aks görüntüsü denir. Ama genelde ressam aksın diğer tarafına biçimler, lekeler, uzatmalar ekleyerek simetrik aksın dengesini sağlar.

    ÖLÇÜ NASIL ALINIR?


    Bir objenin resmi çizilirken önce aksı araştırlır. Eşyaların uzunlukları, genişlikleri arasındaki farkları kalemle araştırarak aks üzerinde işaretlenir.
    12 Ağustos 2009
    #4
  6. Akrilik boya Teknikleri


    Akrilik boyalar ilk olarak 1960'larda piyasaya çıktı.İlk çıktığında oldukça kalın; yağlıboyaya benzer kıvamdaydı.Standart Formula kıvamından ötürü bu boya spatulayla uygulanıyordu.Bu boyayla yapılan resimlerde boya çok kalın tabakalr halinde sürülebiliyordu.Bu kalınlıkta sürülen yağlıboyaların kuruması aylar alırken, akrilik boyalar birkaç saatin içinde kuruyordu.Bu yeni boyayla spatula kullanan olduğu gibi, fırçayla çalışan sanatçılar da vardı.

    Sonraları piyasaya fırçayla çalışan sanatçılar için yeni bir seçenek çıktı; daha akıcı, ince kıvamdaki "Flow Formula"..Fırçayla çalışılması daha kolay olan bu yeni malzeme, kalın kıvamdaki boyadan daha yavaş kuruyordu.

    Doğal olarak, yağlıboya, suluboya, guvaş gibi öbür malzemalerde de olduğu gibi , bir malzemeyi kullanmada önce öğrenilmesi gereken teknikler ve kurallar vardır.Yandaki resim bize akrilik boyanın geniş olanaklarını gösteriyor.

    * En üstte rölyefli yüzeyi elde etmede boyayı iyice kalınlaştıran Tekstür maddesiyleakrilik boya karıştırıldı.
    *Onun altında koyu kıvamdakiboyanın serbestçe uygulanması görülüyor.
    *Üçüncü alanda ise ince kıvamdaki boya düz olarak sürüldüğü gözleniyor.

    Bazı akrilik boyalar tüpte, bazıları ise cam şişede satılır.Kapaklarını kullandıktan sonra kapamayı unutmamak gerekir.Aksi halde boya, tüpün ya da şişenin içinde kurumaya başlar.Boyalar karıştırılırken yalnızca su kullanılmalı ve fırçalar da suda yıkanmalıdır.

    Naylon fırçalar sürekli suda tutulabilir.Fırça su dolu kaptan çıkarıldıktan sonra kurulamadan kullanmamak gerekir.Akrilik boyaların kendi kıvamları yeterli olacağından, fırçanın nemli olması yeterlidir.

    Boya palet ya da cam, plastik gibi bir yüzeye sıkılabilir.Çalışırken paletteki boyalar kurumaya başlar.Bu yüzden her seferinde palete sadece kullanılacak kadar boya sıkmakta fayda vardır.

    Akrilik boyalar diğer malzemelerden daha kullanışlıdır.Bu boyalar sert, sararmayan ve esnek tabakalar olştururlar.Akrilik boyalarla yapılmış resimler su ve sabunla silinip temizlenebilir.

    Akrilik boyalar çağımızın modern, çok amaçlı ve dayanıklı malzemesidir.
    12 Ağustos 2009
    #5
  7. Kısa Kısa Açıklamalar

    SİYAH – BEYAZ RESİM

    Siyah lekelerin beyaz kağıt üzerinde dengeli dağılması, siyah – beyaz çalışmayı oluşturur. Siyah çini mürekkebi yada siyah guvaş boya ile çalışılır. Mürekkep sulandırılmadan çalışılır ve kağıt ıslatılmaz. Açık yerlerde doğrudan kağıdın beyazlığından yararlanılır. Koyu yerler mürekkeple boyanırken gri yerlerde de çizgi kullanılır. Açık koyu dengesine dikkat edilmelidir. Kolay ve zevkli bir tekniktir. Siyah kağıda beyaz guvaş boya ile de çalışılabilir.

    Damlatma tekniği ile çocuğu açık koyu zevki verme en kolay çalışma yoludur. Bu teknikte kağıt ıslatılır ve ıslak kağıda mürekkep damlatılır. ( Duvar süsü, kaplık yapılabilir. )



    LAVİ RESİM

    Çini mürekkebinin sulandırılmasıyla yapılan bir çalışmadır. Tek renk suluboyada kullanılabilir. Konu kağıda hafifçe çizilir yada çizilmeden de çalışılabilir. Sonra kağıt hafifçe nemlendirilir. Kenarları selobantla tutturulabilir. Kağıttaki fazla su süngerle alınır. Açık ve geniş alanlar önce boyanmalıdır. Açık ton beğenilmezse sonra değiştirilebilir, daha koyu yapılabilir. Koyu yerleri açmak zordur. Kurumadan yada sulandırılarak açılmaya çalışılabilir. Kağıt kuruyacağı içinde önce geniş alanlar boyanmalıdır. Kağıt kuruduğunda sünger yada pamukla tekrar nemlendirilebilir. Suyun yardımıyla siyahla beyaz arasında bir hayli ton elde edilir. Yalnız en az iki su kabı bulundurulmalıdır.

    KURU BOYA İLE RESİM

    Kuru boya, kurşun kalem özelliği gösteren renkli kalemlerdir. Çizgisel çalışmalarda tercih edilebilir. Geniş alanları boyamak biraz daha zordur.

    PASTEL BOYA İLE RESİM


    Çubuk şeklinde boyalardır. Yağlı ve kuru diye ikiye ayrılır. Hem çizgi hem de boyama ( leke ) çalışmalarında kullanılır. Oldukça kullanışlı bir boyadır. Çeşitli yöntemlerle çalışılır. Yan yana sürülerek, üst üste sürülerek, kazınarak başka boyalarla birlikte, ( suluboya, ispirtolu kalem, kolaj malzemeleriyle ) çalışılabilir.


    MUM BOYA KAZIMA TEKNİĞİ

    Çizgi ve dokuya dayanır. ( Konu bitkiler, hayvanlar olabilir. ) Öncelikle siyahın dışında kağıdın tamamı boyanır. Daha sonra yüzeyin tamamı siyahla kapatılır. Makas, çivi, iğne gibi ince uçla bir aracın yardımıyla siyah yüzeyi çizerek, yer yer tarayıp kazıyarak alttaki dokunun ortaya çıkması sağlanır.

    MUM BOYA SKRAFİTTO

    Kağıdın yüzeyi değişik boya ile ve değişik yönlerde boyanır. Pamuk yada mendille silinir yada kazınır.


    SULUBOYA VE MUM BOYANIN BİRLİKTE KULLANILMASI

    Resmin bazı yerleri beyaz bırakılıp büyük bir kısmı mum boya ile boyanır. Daha sonra suluboya kullanılır. Mumla örtülmüş yerler suluboyayı itecek, yalnızca açık kalmış yerler boyanacaktır.


    SULUBOYA İLE RESİM


    Konu hiç çizilmeden yada çizilerek çalışılabilir. Ancak suluboya şeffaf bir boya olduğu için çok hafif çizilmelidir. Daha sonra kağıt hafifçe nemlendirilmeli ve mümkünse kenarlarından yapıştırılmalıdır. Fırçalardaki renk üst üste değil, yan yana sürülür. Kağıt nemli olduğu için renkler kaynaşır ve çok güzel pasajlar ( geçiş ) oluştururlar. Açık tonlar su ile boya inceltilerek elde edilir. Kağıdın beyazlığından dolaylı olarak yaralanılır. Önce açık ve geniş yerler boyanır. Çünkü açık yerleri koyulaştırmak kolaydır. Beğenilmezse değiştirilebilir. Koyuyu açmak zordur. O da bir dereceye kadar nemli süngerle başarılabilir. Geniş alanlarında öncelikle boyanması kağıdın çalışma esnasında kuruyacağı içindir. Kuruyan yerler tekrar sünger yada pamukla nemlendirilir. Kağıt çok sulandırılırsa sonuçlar olumsuz olur. Kullanılan boya tüplerdeyse palete sıkılır ve sulandırılarak kullanılır. Eğer kuru cinsten ise çalışmaya başlamadan önce yumuşasın diye üzerlerine birkaç damla su damlatılır. Yanımızda bir de deneme kağıdının olmasında yarar vardır. Ayrıca en az iki su kabı olmalıdır. İnce ve kalın suluboya fırçaları da çizgisel ve lekesel çalışmalar için gereklidir.

    ŞEKER BOYA


    Suluboya bittikten sonra kağıda tuz yada şeker serpilir.İlginç bir doku oluşturur.



    GUVAŞ BOYA İLE RESİM


    Kapatıcı bir tekniktir. Guvaş boya su ile çok az inceltilir. Üst üste sürülerek çalışılır. Kolay bir tekniktir. Su ile inceltilmesi bakımından suluboyaya üst üste sürülmesi bakımından da yağlıboya tekniğine benzer. Açık renkler beyaz boya ile açılır. Koyu tonlarda renge siyah katılarak elde edilebilir. ( Açık – Koyu ) Ayrıca ışıklı yerlere sarı, turuncu, gölge yerlere de mavi, mor renkler kullanılabilir. ( Işık – Gölge )


    YAĞLIBOYA TEKNİĞİ


    Yağlıboya, yağlıboya fırçaları ile yapılır. Boya üst üste sürülür. Kapatıcı bir tekniktir. Boyalar su yerine bezir yağı ile inceltilir. Spatula ile de çalışılabilir. Böylece farklı bir doku, değişik bir görüntü elde edilebilir. Yağlı boya kağıda yada tuval üzerine çalışılabilir. Fırçalar tiner ile yıkanmalıdır. Çalışma yöntemleri değişebilir. Ama tercihen önce açık tonda çalışmaya başlanması uygundur.


    TUTKALLI BOYA İLE ÇALIŞMA


    Plastik tutkalla ( soğuk beyaz tutkal ) toz boya ( nalburlarda satılıyor ) karıştırıp su ile inceltilebilir. Kartona ve beze çalışılır. Toz boyanın su yada yağ ile karıştırılan iki çeşidi vardır.



    EKOLİN BOYA


    Sıvı şeklinde suluboyalardır. Renkli mürekkeplerdir. Su ile daha da inceltilebilir. Suluboya tekniğinde olduğu gibi çalışılır.



    AKRİLİK BOYA


    Su ile inceltilir. Boya üst üste sürülebilir. Oldukça kullanışlı bir tekniktir. Yağlıboya tekniğinin etkisini verir. Suyla inceltilmesi bakımından da guvaş boyaya benzer.


    CAM BOYASI


    Cam üzerine uygulanır, ya doğrudan cama çalışılır yada resim, kağıda çizilip camın altına yapıştırılır. Fırça ile çalışılır. İstenirse çerçevelenir ama altına mukavva konmaz.


    KUMAŞ BOYASI


    Resim, kumaşa karbon kağıdı vasıtasıyla kopya edilir. Altına mukavva, mukavvanın üzerine de emici bir kağıt konulur. Böylece boyanın kumaşta yayılması önlenebilir. Çizgiler ince fırça ile çizilip içi boyanır.


    YALDIZ – BRONZ BOYA


    Parlak bir boyadır. Toz yada hazır bulunur. Beyaz ve altın renklidir. Bakır sarısı renginde olanı da vardır. Yağsız olan tüm yüzeylerde kullanılabilir. Fırça ile çalışılır. Fırça, iş bittikten sonra tiner yada benzinle temizlenmelidir. Toz yaldızın özel yağı vardır.

    SPREY BOYA

    Basınçlı kutularda sunulan bir boya çeşididir. Püskürtmeden önce çalkalanır. Üstündeki düğmesine basılarak püskürtülür. Her alana çalışılabilir.


    PÜSKÜRTME


    Kağıdın üzerine çeşitli objeler konulabilir. Diş fırçası ile boya kağıda püskürtülür. Objeler olmadan da püskürtme yapılabilir. Filit pompası, ince tel vb şeyler püskürtme için kullanılabilir.


    KARIŞIK TEKNİK


    Çeşitli boyalar hatta kolaj malzemeleri bir arada kullanılabilir. Ancak teknikleri çok iyi bilmek gerekir. Çünkü ayrı teknikler arası uyum önemlidir.
    Beyaz tutkal kağıda sürülür yada dökülür. Üzerine suluboya sürülür.

    MUM KAĞIDI

    Mum eritilerek kağıdın üstüne damlatılır. Bez, kağıt yada fırça gibi gereçlerle bazı yerlere de sürülebilir. Kurutulur. Kağıdın tümü çeşitli renklere boyanır. Kurutulur. Mumlu, boyalı kağıt, iki gazete arasına konarak ütülenir. Mum bittiği zaman ütülemeye son verilir.

    KOLAJ

    Elişi kağıtları, gazete kağıtları, dergi vb. kağıtlar istenirse yırtılarak yada makasla kesilerek yapıştırılır. Resimler ya parçalanarak yada bütün olarak kullanılabilir. Kağıdın dışında başka malzemelerde kullanılabilir. ( İplik, kumaş, makarna vs. ) Farklı kolaj malzemeleri bir arada çalışılabilir. İplerle çalışma yapılabilir. İpler yapıştırılarak istenirse başka malzemelerle de birlikte çalışılabilir.


    BİTKİ SAPI İLE RESİM

    Resim çizilir. Saplar yan yana yapıştırılır. Yön önemlidir. İstenirse renkli de yapılabilir. Anilin ( kumaş ) boya karıştırılmış suya saplar atılır. Çalışma için ise saplar kaynar suya atılıp yarılır, açılır, ütülenir.



    MOZAİK RESİM

    Cam, taş, seramik, kağıt vb. gereçler yan yana dizilip yapıştırılarak yapılır. Resim önceden çizilir.


    BASKI RESİM



    LİMON BASKI :
    Limon ortasından kesilip boyanır ve baskı yapılır.

    SOĞAN BASKI : Soğan ikiye bölünüp boyanır ve baskı yapılır.

    YAPRAK BASKI : Çeşitli yapraklar boyanır ve baskı yapılır.

    FIRÇA BASKI : Çeşitli kalınlıkta suluboya fırçaları boyanır ve baskı yapılır.

    BEZ BASKI :
    Çeşitli dokulardaki bezler boyanarak baskı yapılır.

    İP BASKISI :
    Kağıt ikiye katlanır. İp boyanır. İpin bir ucu kağıdın içine çeşitli şekillerde yerleştirilir. Kağıt ikiye katlanır. Bir elle bastırılır. Diğer elle ipin diğer ucu çekilir.

    KAĞIT BASKI :
    Kağıtlar buruşturularak boyanır, baskı yapılır.

    SÜNGER BASKI :
    Dokulu süngerler boyanır ve baskı yapılır.

    EL BASKISI :
    El boyanır, baskı yapılır.

    MONO BASKISI :
    Cama boya sürülür. Üzerine kağıt yerleştirilir, bastırılır ve kaldırılır. Aynı işlem şu şekilde de yapılabilir. Kağıt ikiye katlanır, bir tarafına boya sürülür, katlanır ve kaldırılır.

    PATATES BASKI :
    Patates ortadan kesilir. Üzerine resim çizilip oyulur. Yüksekte kalan yerler boyanır ve baskı yapılır. İşlem yinelenir.

    ŞABLON BASKI : Mukavva, karton gibi kalın kağıtlar istenilen şekilde oyulur. Boyalı süngerle ana kağıda baskı yapılır. Sünger sürülerek değil, tampon yapılarak baskı gerçekleştirilir. İşlem yinelenir
    12 Ağustos 2009
    #6
  8. Örnekler:



    [​IMG]


    [​IMG]


    [​IMG]
    [​IMG]
    [​IMG]
    [​IMG]
    [​IMG]

    [​IMG]
    [​IMG]
    12 Ağustos 2009
    #7
  9. qüzL payLaşM.tesekkr.
    27 Ağustos 2009
    #8
soru sor

Resim teknikleri