> Yeniden başlamak üzerine.... Senin de her$eyin sona erdigini sandigin bir nokta oldu mu hic? Sana soruyorum, cunku sen kendinden emin, sen kendine guvenen, sen kendini asla ve asla sorgulamayan biri olarak, sen bile boyle bir noktaya gelmi$sen demek ki herkese olabilir bu.
Biliyorum, zordur yeniden kendini tanimak, kendini yeniden "var" etmek. Nasil yapacagini bilemezsin onceleri... Nereden ba$layacagini, bir i$e yarayip yaramayacagini, gercekten de bunun zorunlu olup olmadigini.
Birakmak her $eyi cok kolay gelir, olmek, oylesine yokolmak guzel gelir, huzur verir hatta. Bu olasilik her zaman oradadir, bekler. Herkese soyleyemezsin olumu du$undugunu, hatta ozledigini; anlamazlar, kendini acindirmak icin yaptigini sanirlar, akillari sira vazgecirmeye cali$irlar. Sen de korkarsin bu yuzden, yoksa cildiriyormuyum diye du$unursun; ama yine de bu du$uncenin seni rahatlattigi bir gercektir, en icinden cikilmaz sandigin durumlarda bu olasilik seni rahatlatir aslinda... Kurtulu$ her zaman, herkes icin vardir, oradadir.
Sonralari; madem ki secmiyorum olmeyi, madem ki ya$amayi seciyorum nefes aldigim her anda, o zaman hakkini vermeliyim diye du$unmeye ba$larsin. Ironik bir bicimde seni hayata baglar olum du$uncesi. Sadece 'an' onemli olur o zaman. Plan yapmak anlamsizla$ir, gercekten ya$amaya ba$ladigini hissedersin. Doyasiya gulersin, dansedersin, sacma sapan konu$ursun belki, onemi yoktur ba$kalarinin ne du$undugunun, onemi yoktur daha onceden nasil biri oldugunun. Kendin hakkinda "bilmi$" olmamayi secersin artik, kendini kendi tanimlamalarinda sinirlamazsin. Her$ey olabilirim, her$eyi yapabilirim dersin, "secmeyi" ogrenirsin. Her $eyi kontrol etmekten vazgecersin. Birakirsin, "izin" verirsin evrene, her$eyin olmasi gerektigi gibi olmasi icin.
Aci, seni bu noktaya getiren aci hep oradadir ama. Bir turlu birakmaz pe$ini. Unutmaz, hatirlaticidir, kin tutar, nefret eder, intikam ister. Ona gem vurmak ise zaman ister. |