> İhtiyar Çöpçü.... Ihtiyarliga adim atali cok olmustu. Gozleri dalgalara takilmis halde, iyi
kotu yonleriyle gecmisi dusunuyordu. Insanliga karsi pek guveni kalmamisti.
Iyilik yaptikca nankorluk gordugunu dusunuyordu. Cogu kisinin kendisine
"enayi" gozuyle baktigini da biliyordu. Fakat karsiliksiz iyilik yapmaktan
vazgecmiyordu. Cunku kendisini hayata baglayan cok az degerden birisi de,
kendisine olan saygisiydi. Onu da kaybederse , herseyini kaybetmis olacagini
dusunuyordu.
Ihtiyar adam kayaliklarin uzerinden yavasca dogruldu, denizin kenarina
atilmis kirik icki sisesi gozune takilmisti. Icki icmezdi ama gorup de
almazsa ve bu kirik sise birine zarar verirse vicdan azabi duyacagini
dusundu. Onun siseyi yerden aldigini goren biri kiz, biri erkek iki genc
gulustu. Erkek ; "-Copcu herhalde.
dedi. Ihtiyar adam herkesi hos gormeye calisirdi, ozellikle gencleri ama
yine de gencin, kendisi hakkinda arkadasiyla sakalasirken biraz sesini
alcaltmamasina, kendisinin duymamasi icin gayret etmemesine cani sIkilmisti.
Ihtiyar kirik camlari atmis donerken, genclerin az once kendisinin oturdugu
kayalarda, azgin dalgalara karsi sakalastigini, birbirini itekler gibi
yaptigini gordu. Biraz daha uzakta bir kayaya gidecekti ki, birinin denize
dusme sesi ve cigligi kulaklarinda cinladi. Kiz dusmustu, . Sportif yapili
gencin hemen atlayip kizi kurtarmasini bekledi. Fakat kayadan kayaya telasla
kosan genc atlamaya cesaret edemiyordu.
Genc ne yapacagini bilemez halde dalgalarin uzaklastirdigi kiz arkadasina
bakiyor, bagiriyordu. Saga sola deli gibi kostururken, hemen yanindan
birinin denize atladigini duydu, bu az once dalga gectigi ihtiyar adamdi.
Ihtiyar adam dalgalarin tum zorluguna ragmen, guclu kulaclarla kiza yetisti,
saclarindan yakaladi kayalara dogru cekti. Kayalara yaklastiginda kiyidaki
genc, kizi yakalayip once yukari, sonra sahile cekti. Ihtiyar adami o anda
unutmustu bile. Birden aklina gelip denize dogru baktiginda ihtiyar adamin
hala cikamadigini gordu.
Ihtiyar kollarinda derman kalmamis halde, kendisini kiyidan koparmaya
calisan dalgalara kendini birakti. Genc cilgina dondu, sevdigi kizi kurtaran
, az once dalga gectigi ihtiyar gidiyordu. Kisa zamanda buyuk seyler olmustu
hayatinda. Hayatta en cok sevdigi kisiyi kurtaramamis, baskasi kurtarmisti
ve o da simdi kendisinden ozur bile dileyemeden, boynuna tum utanclari
takarak sonsuza dek gidiyordu.
Kendine tam gelememis kiz , gencin sulara atlayisina bakti bagirdi ama
nafile. Oysa arkadasinin kendisi kadar bile yuzemedigini iyi biliyordu.
Genc erkek tum cabasina ragmen ihtiyara yaklasamamisti bile , dalgalarin
uzerinde bogulan degil, sanki dinlenen biri gibi duran ihtiyar da sanki
gulumsuyor gibiydi. Genc bir anda ihtiyardan daha cok kiyidan uzaklastigini
farketti. Bitiyordu hersey.
"Gercekmis demek ki " diye dusundu, hayati, arkadaslari , sevdikleri hizlica
gozlerinin onunden geciyor gibiydi. Insan olume yaklasinca boyle oluyormus.
Su yutuyordu ama mucadeleyi birakmisti.
****************
Birden beklenmedik birsey oldu; genc adam kolunun kuvvetlice yakalandigini
hissetti, once kopekbaligi aklina gelip telasla cekmek istedi ama hemen
yaninda ihtiyar adami farketti. Ihtiyar adam once kolundan yakalamis, sonra
yakasindan tutup, onu bir bebek gibi cekmeye baslamisti.
Goz acip kapayana kadar kiyiya gelmislerdi. Ihtiyar adam, genci kizin yanina
kadar atmis, nefesleniyordu. Genclere gulumsedi ; "- Siz de, ben de bu gun
guzel dersler aldik. Ben kendi adima cok mutlu oldum. Siz kimseyi
kucumsememeyi ogrendiniz. Ben de bu kucuk dalgalarda sizi deneyerek,
insanligin olmedigini gordum. Delikanli beni kurtarmaya gelmen, beni ne
kadar mutlu etti sana anlatamam. Fakat ben daha bu dalgalara yenilecek kadar
kocamadim"
Ihtiyar kiyida kendilerini toparlamaya calisan genclerin birsey soylemesine
firsat vermedi; "-Hoscakalin !. . . " deyip yurudu.
Gencler pesinden kosamadiklari ihtiyara saskinlikla, iclerinde bir buruk
sevincle bakakaldilar
Şair-Yazar Ahmet Ünal ÇAM
Konu HoLyWar tarafından (05-06-2008 Saat 03:39 PM ) değiştirilmiştir..
|