KÜÇÜĞÜM KÜÇÜĞÜM
Aynı sokakta oturuoyorduk
Adı esrarengiz
Herkes onun hakkında farklı şeyler söyledi
Hepsi nedensiz,hepsi sebepsiz
Kirli sakalları vardı
Kahverengi gözleri,kumraldı
Ben nefret ederdim
Ama mahallenin bütün kızları ona hayrandı
Bir gün onunla yolda karşılaştık
Çok güzel bi yüzü vardı
O an kalbimi söküp atasım geldi
Çünkü,deli gönlüm o an onun aşkıyla alevlendi
Artık uyumak yerine sürekli onun evini izledim
Onun için akşam saatlerce kapılarda duruyordum
Bir akşam onu yolda gördüm
"Bir dakika bakar mısın?" dedim
"Acelem var küçüğüm" dedi
Bana aramızdaki yaş farkını hatırlattı
Ertesi gün eve girdiğini gördüm
Hemen gittim ve kapıyı çaldım
"Ne var küçüğüm" dedi
Adımı bile söyleyemedim
"Seni seviyorum" dedim
Gülümsedi;cevap bile vermedi
"Evet" dedim;"Ne eveti" dedi
Konuşamdım ve koşarak dışarı çıktım
Sonrada 1 ay evden çıkmadım
Bir gün arkadaşlarla evde otururken
Mahalleye sirenler içnde bir ambulans geldi
Ambulanstan acele inenler hızla onun evine girdi
Bütün mahalle aşağı indik ve seyredaldık
Birkaç dakika sınra onu sedyeyle dışarı çıkardılar
Önümden geçerken "bende seni küçüğüm" dedi
Ve gözlerini yumdu
Donup kaldım...Çünkü;herkes bana bakıyordu
Eve doğru koşmaya başladım
Gözyaşlarım durmadan akıyordu
Eve vardım;annemler ondan bahsediyordu
Ailesi yokmuş,kendi gayretiyle bu yaşa gelmiş
Sevdiği bir kız varmış,onunla kaçmış
Ama kaçtığı gün ölmüş ve yine sevmişne yazık o da ölmüş
Kimi sevdiyse ölüm ayırmış
Sanki onun sevgisi azrailin ölüm fermanıymış
Bazen sessiz,içinden durup dururken ağlıyormuş
Uyurken baş ucunda bir kağıt,bir kalem,bir de fotoğraf duruyormuş
Bir an ölebilmek içn sanki dua ediyormuş
İntihar edip,hastaneyi aramış
Polisler evin duvarında "KÜÇÜĞÜM" yazısını bulmuşlar
"KÜÇÜĞÜM SENDE ÖLME!" |