Hasret geride,aşk vuslatın peşinde.sen bende... çoktan unutulmuş bir masaldı ve tüm şehre inat benimleydi hayalin. belki hafif bir rüzgârdı gözlerini kaçırmana sebep. toprak bembeyazdı ve üşüyordu belli ki... ben hep aynı şarkıyı söylüyordum bir zamanlar sokaklarda, bir kez olsun duyarsın diye... kalbim ellerinde, çekip gidiyordun sanki...
şimdi gözyaşı silindi ve durdu kalp sevgiyi hissedince.. yarım kalan sözler tamamlandı. önce hayaller yıkılmıştı ardından, sonra ben.. sonra tüm şehir sessizliğe bürünmüştü ve soğuğa.. ben her gün başka bir şehre gitmek istiyordum oysa.. kederi uzaklarda bırakıp, hayalinle çok uzaklara gitmek istiyordum.. yollar bembeyazdı, içimde türküler..
ve sen herşeyin yıkıldığı anda tuttun elimden.
uzaklar yasaklandı bana gözlerinde.. içimdeki sevgi ile ben, tüm acılarımı gözyaşlarımla birlikte sildim artık geçmişimden. suskun şiirlerden de vazgeçtim artık, daima mutlu ve gökyüzü kadar güzel şiirler uğruna.. her gün geçtiğim caddelerden daha bir mutlu geçtim, bu kez daha bir başka gülümsüyordum sevdamı haykırırcasına.
çünkü bu şehirde sen vardın; ellerin ellerimde, gözlerin zaten hep yüreğimde..
üşümüyordum.
adını sen koy artık bunun. çünkü ben "senli sevdalara" doğru yol almaktayım uçsuz bucaksız denizlerde |