Sorma Bana , Eski Zamanlardan Kalmış Olmalı

breakerturk · 01-01-2008, 01:10 PM

Bir gece aniden verdiğim bir kararla ve sana göre yargısız infazlarla giderken bırakıp seni uzaklara; içimde bir yerlerde beni unutacağın korkusunu taşıdığını hiç düşünmemiştim yüreğimin.
Şimdi karşıma dikilen unutulma korkusunun eşliğinde geliyor o güzel gözlerin aklıma.
Yüreğine başka birinin dokunabilme ihtimali yangın yerine çevirirken tüm benliğimi, belli belirsiz seslenişlerim başlıyor sana.

Kadınım, güzel gözlü ceylanım….

Söylesene kadınım, unuttun mu ansızın karşına çıkıp; bir anda bilinmezliğe karışan bu hoyrat yüreğimi?

Unuttun mu huzurum diyerek sarıldığın anda, ilmek ilmek yüreğine işlediğin adımı?

Söylesene kadınım, unuttun mu bu deli adamı?

Zamanlardan neydi çıktığında karşıma, yada hangi asırda sevmiştim ben seni? Seni ne zaman tanımıştım ve hangi aldanıştı sana bakarken duyduğum mutluluğun çağı?

Eskilerden olmalı…
Çok eskilerden….
Söz ettiklerim geçmiş zamanlardan yadigar kalmış olmalı benliğime.

Kadınlığımın tüm zamanlarını feda edebilecekken uğruna, yargısız infazlarla katledip gitmiştin yüreğimi.

Evet, sence bana göre; ama yine de öyle…

Yüreğinin bir yerinde unutulma korkusunun olması ne fark ederki söylesene sevgili(m)…

Yoksa o yüksek erkeklik egosu mu sorduran bu sorulara sana?

Öyleyse sorma… Sorma ben bu yüzden sevmedim seni çünkü…

Hatırlasana sevgili, ben seni farklı olduğun için sevmemiş miydim eski zaman aşklarıyla? Ve egosuz yüreğinle taht kurmamış mıydın benim dünyama?

O halde sorma, bu soruları sorduran sana sevgi değil de korkaklığın ürünüyse sevgili sakın ses çıkarma bana…

Beni terk edip gittiğinde bir gece ansızın, kapı önüne bırakılmış bir bebek misali bekledim sessiz sedasız tekrar almanı yüreğine yüreğimi.

Ve hangi çağlardan kalmaydı bu bekleyiş hatırlamıyorum asla…

Dedim ya sana eski zaman aşkları ile sevmiştim yüreğini…
Ve öyle severken seni, unutabileceğim korkusunu hiç yaşamamıştı benim benliğim oysa…

Oysa ne senin gibi sevmekten kaçmıştı yüreğim nede unutacağım yada unutulacağım korkusuna esir düşmüştü gözlerim…

Eskiden kaçmadığım gibi sevmekten yine içinde bulunduğumuz o bilmediğim zamanda da kaçmadım seni sevmekten sevgili, kaçmadım esir olmaktan yüreğine…

Ama …Ama her şey bitmiyor sevmekle…
Her şey evet buradayım girmedi kimse yerine demekle de bitmiyor… Mutluymuşum mutsuzmuşum bu da değil önemli olan…

Hangi zamanda döktüm bilmiyorum göz yaşlarımı ardından, yada hangi çağdı yangın yerine çevirip gittiğinde beni bilmiyorum…

Dedim ya bilmiyorum acıları hangi devirde yaşamıştı yüreğim sevgili..

Bildiğim tek şey canım çok yanmıştı…Unutamadığım tek şey, içimde fırtınalar koparken senin yanımda olmayışındı… Ve canımın zamansız çağlarda yok olduğuydu karanlık sularda boğularak…

Bu yüzden sorma bana, her sorduğun soruda korlaşan tüm acılar tekrar tekrar dikilir karşıma…
Ve ben hangi zamanda yaşadığımı bilmediğim sevdaya tekrar tekrar küsebilirim herkesten habersiz….

Sakın bu soruları bir daha sorma bana…

Zamanlardan neydi çıktığında karşıma, yada hangi asırda sevmiştim ben seni? Seni ne zaman tanımıştım ve hangi aldanıştı sana bakarken duyduğum mutluluğun çağı?

Eskilerden olmalı…
Çok eskilerden….
Söz ettiklerim geçmiş zamanlardan yadigar kalmış olmalı benliğime.

Sorma Bana , Eski Zamanlardan Kalmış Olmalı konusuna benzer konular:
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
> Gidiyormusun diye sorma bana..	ReAlWaN	Şiirler	1	04-04-2008 09:30 PM
Sorma Bana	Kyren	Şiirler	0	12-24-2007 10:43 AM
Bana Kimsin Diye Sorma Meleğim	Kyren	Şiirler	0	12-24-2007 10:10 AM
" gidiyormusun diye sorma bana.... "	breakerturk	Aşk & Sevgi	0	11-12-2007 06:15 PM
Sorma Bana Sensizliği...	Kyren	Aşk & Sevgi	1	09-22-2007 07:45 AM

01-01-2008, 01:10 PM	#1
breakerturk	Sorma Bana , Eski Zamanlardan Kalmış Olmalı Bir gece aniden verdiğim bir kararla ve sana göre yargısız infazlarla giderken bırakıp seni uzaklara; içimde bir yerlerde beni unutacağın korkusunu taşıdığını hiç düşünmemiştim yüreğimin. Şimdi karşıma dikilen unutulma korkusunun eşliğinde geliyor o güzel gözlerin aklıma. Yüreğine başka birinin dokunabilme ihtimali yangın yerine çevirirken tüm benliğimi, belli belirsiz seslenişlerim başlıyor sana. Kadınım, güzel gözlü ceylanım…. Söylesene kadınım, unuttun mu ansızın karşına çıkıp; bir anda bilinmezliğe karışan bu hoyrat yüreğimi? Unuttun mu huzurum diyerek sarıldığın anda, ilmek ilmek yüreğine işlediğin adımı? Söylesene kadınım, unuttun mu bu deli adamı? Zamanlardan neydi çıktığında karşıma, yada hangi asırda sevmiştim ben seni? Seni ne zaman tanımıştım ve hangi aldanıştı sana bakarken duyduğum mutluluğun çağı? Eskilerden olmalı… Çok eskilerden…. Söz ettiklerim geçmiş zamanlardan yadigar kalmış olmalı benliğime. Kadınlığımın tüm zamanlarını feda edebilecekken uğruna, yargısız infazlarla katledip gitmiştin yüreğimi. Evet, sence bana göre; ama yine de öyle… Yüreğinin bir yerinde unutulma korkusunun olması ne fark ederki söylesene sevgili(m)… Yoksa o yüksek erkeklik egosu mu sorduran bu sorulara sana? Öyleyse sorma… Sorma ben bu yüzden sevmedim seni çünkü… Hatırlasana sevgili, ben seni farklı olduğun için sevmemiş miydim eski zaman aşklarıyla? Ve egosuz yüreğinle taht kurmamış mıydın benim dünyama? O halde sorma, bu soruları sorduran sana sevgi değil de korkaklığın ürünüyse sevgili sakın ses çıkarma bana… Beni terk edip gittiğinde bir gece ansızın, kapı önüne bırakılmış bir bebek misali bekledim sessiz sedasız tekrar almanı yüreğine yüreğimi. Ve hangi çağlardan kalmaydı bu bekleyiş hatırlamıyorum asla… Dedim ya sana eski zaman aşkları ile sevmiştim yüreğini… Ve öyle severken seni, unutabileceğim korkusunu hiç yaşamamıştı benim benliğim oysa… Oysa ne senin gibi sevmekten kaçmıştı yüreğim nede unutacağım yada unutulacağım korkusuna esir düşmüştü gözlerim… Eskiden kaçmadığım gibi sevmekten yine içinde bulunduğumuz o bilmediğim zamanda da kaçmadım seni sevmekten sevgili, kaçmadım esir olmaktan yüreğine… Ama …Ama her şey bitmiyor sevmekle… Her şey evet buradayım girmedi kimse yerine demekle de bitmiyor… Mutluymuşum mutsuzmuşum bu da değil önemli olan… Hangi zamanda döktüm bilmiyorum göz yaşlarımı ardından, yada hangi çağdı yangın yerine çevirip gittiğinde beni bilmiyorum… Dedim ya bilmiyorum acıları hangi devirde yaşamıştı yüreğim sevgili.. Bildiğim tek şey canım çok yanmıştı…Unutamadığım tek şey, içimde fırtınalar koparken senin yanımda olmayışındı… Ve canımın zamansız çağlarda yok olduğuydu karanlık sularda boğularak… Bu yüzden sorma bana, her sorduğun soruda korlaşan tüm acılar tekrar tekrar dikilir karşıma… Ve ben hangi zamanda yaşadığımı bilmediğim sevdaya tekrar tekrar küsebilirim herkesten habersiz…. Sakın bu soruları bir daha sorma bana… Zamanlardan neydi çıktığında karşıma, yada hangi asırda sevmiştim ben seni? Seni ne zaman tanımıştım ve hangi aldanıştı sana bakarken duyduğum mutluluğun çağı? Eskilerden olmalı… Çok eskilerden…. Söz ettiklerim geçmiş zamanlardan yadigar kalmış olmalı benliğime.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder